{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5455916"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5455916","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι ιατροδικαστικές εκθέσεις και η αξιολόγηση του αδικήματος της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης","abstract":"Εισαγωγή: Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί ένα σύνθετο κοινωνικό, ιατρικό και νομικό φαινόμενο, το οποίο συνδέεται με την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας και της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής. Στο πλαίσιο αυτό, η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η αξιολόγησή της προϋποθέτει την αντικειμενική καταγραφή της φύσης, της βαρύτητας, του μηχανισμού πρόκλησης και των συνεπειών των κακώσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ιατροδικαστικής έκθεσης στην αξιολόγηση του αδικήματος της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης, μέσα από τη συστηματική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης. Η μελέτη συνέκρινε υποθέσεις με ιατροδικαστική έκθεση και υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση. Μέθοδος: Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου που εκδόθηκαν επί αιτήσεων αναίρεσης και αφορούσαν υποθέσεις ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης. Το αρχικό δείγμα αποτελούνταν από 90 αποφάσεις, από τις οποίες στο τελικό δείγμα συμπεριλήφθηκαν 49 αποφάσεις με ιατροδικαστική έκθεση, ιατρική γνωμάτευση ή και τα δύο αυτά αποδεικτικά στοιχεία. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των δραστών και των θυμάτων, τα χαρακτηριστικά της αποδεικτικής διαδικασίας, τα ιατροδικαστικά ευρήματα, ο νομικός χαρακτηρισμός των ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων, η εφαρμοστέα ποινική διάταξη, η δικανική κρίση των δικαστηρίων της ουσίας και η έκβαση της αναιρετικής δίκης. Αποτελέσματα: Στο τελικό δείγμα, συνολικά 31 υποθέσεις περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση και 18 υποθέσεις δεν περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση αλλά περιλάμβαναν ιατρική γνωμάτευση. Οι δράστες ήταν κατά κύριο λόγο άνδρες (94,1%) και τα θύματα γυναίκες (90,2%), ενώ η συνηθέστερη σχέση μεταξύ δράστη και θύματος ήταν η συζυγική ή συντροφική, είτε νυν είτε πρώην (75%). Οι κακώσεις εντοπίζονταν συχνότερα στα άνω άκρα (59,2%) και στο πρόσωπο (57,1%) και προκαλούνταν κυρίως από χτυπήματα με τα χέρια ή τα πόδια (91,8%). Στις υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση καταγράφηκαν συχνότερα εργαστηριακές/απεικονιστικές εξετάσεις (44,4%) και η παρουσία τεχνικού συμβούλου (27,8%). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την έκβαση της αναιρετικής δίκης μεταξύ των δύο ομάδων (p = 0,886). Συζήτηση / Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η ιατροδικαστική έκθεση αποτελεί ένα ουσιώδες επιστημονικό εργαλείο για την τεκμηρίωση των κακώσεων και τη διαμόρφωση της δικανικής κρίσης των δικαστηρίων της ουσίας. Η απουσία στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης στην έκβαση της αναιρετικής δίκης δεν υποδηλώνει μειωμένη αποδεικτική αξία της ιατροδικαστικής έκθεσης, αλλά μπορεί να συνδέεται με τη φύση του αναιρετικού ελέγχου του Αρείου Πάγου, ο οποίος δεν επανεκτιμά τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία που δέχτηκαν τα δικαστήρια της ουσίας. Συνολικά, τόσο η ιατροδικαστική έκθεση όσο και η ιατρική γνωμάτευση αποτελούν νόμιμα αποδεικτικά μέσα επιστημονικής τεκμηρίωσης, τα οποία συνεκτιμώνται ελεύθερα από τα δικαστήρια της ουσίας κατά τον νομικό χαρακτηρισμό της πράξης και τον σχηματισμό της δικανικής τους κρίσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί ένα σύνθετο κοινωνικό, ιατρικό και νομικό φαινόμενο, το οποίο συνδέεται με την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας και της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής. Στο πλαίσιο αυτό, η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η αξιολόγησή της προϋποθέτει την αντικειμενική καταγραφή της φύσης, της βαρύτητας, του μηχανισμού πρόκλησης και των συνεπειών των κακώσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ιατροδικαστικής έκθεσης στην αξιολόγηση του αδικήματος της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης, μέσα από τη συστηματική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης. Η μελέτη συνέκρινε υποθέσεις με ιατροδικαστική έκθεση και υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση. Μέθοδος: Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου που εκδόθηκαν επί αιτήσεων αναίρεσης και αφορούσαν υποθέσεις ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης. Το αρχικό δείγμα αποτελούνταν από 90 αποφάσεις, από τις οποίες στο τελικό δείγμα συμπεριλήφθηκαν 49 αποφάσεις με ιατροδικαστική έκθεση, ιατρική γνωμάτευση ή και τα δύο αυτά αποδεικτικά στοιχεία. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των δραστών και των θυμάτων, τα χαρακτηριστικά της αποδεικτικής διαδικασίας, τα ιατροδικαστικά ευρήματα, ο νομικός χαρακτηρισμός των ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων, η εφαρμοστέα ποινική διάταξη, η δικανική κρίση των δικαστηρίων της ουσίας και η έκβαση της αναιρετικής δίκης. Αποτελέσματα: Στο τελικό δείγμα, συνολικά 31 υποθέσεις περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση και 18 υποθέσεις δεν περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση αλλά περιλάμβαναν ιατρική γνωμάτευση. Οι δράστες ήταν κατά κύριο λόγο άνδρες (94,1%) και τα θύματα γυναίκες (90,2%), ενώ η συνηθέστερη σχέση μεταξύ δράστη και θύματος ήταν η συζυγική ή συντροφική, είτε νυν είτε πρώην (75%). Οι κακώσεις εντοπίζονταν συχνότερα στα άνω άκρα (59,2%) και στο πρόσωπο (57,1%) και προκαλούνταν κυρίως από χτυπήματα με τα χέρια ή τα πόδια (91,8%). Στις υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση καταγράφηκαν συχνότερα εργαστηριακές/απεικονιστικές εξετάσεις (44,4%) και η παρουσία τεχνικού συμβούλου (27,8%). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την έκβαση της αναιρετικής δίκης μεταξύ των δύο ομάδων (p = 0,886). Συζήτηση / Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η ιατροδικαστική έκθεση αποτελεί ένα ουσιώδες επιστημονικό εργαλείο για την τεκμηρίωση των κακώσεων και τη διαμόρφωση της δικανικής κρίσης των δικαστηρίων της ουσίας. Η απουσία στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης στην έκβαση της αναιρετικής δίκης δεν υποδηλώνει μειωμένη αποδεικτική αξία της ιατροδικαστικής έκθεσης, αλλά μπορεί να συνδέεται με τη φύση του αναιρετικού ελέγχου του Αρείου Πάγου, ο οποίος δεν επανεκτιμά τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία που δέχτηκαν τα δικαστήρια της ουσίας. Συνολικά, τόσο η ιατροδικαστική έκθεση όσο και η ιατρική γνωμάτευση αποτελούν νόμιμα αποδεικτικά μέσα επιστημονικής τεκμηρίωσης, τα οποία συνεκτιμώνται ελεύθερα από τα δικαστήρια της ουσίας κατά τον νομικό χαρακτηρισμό της πράξης και τον σχηματισμό της δικανικής τους κρίσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραπτοπούλου Χρυσάνθη","Raptopoulou Chrysanthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5455916"],"render_values":[{"text":"uoadl:5455916","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5455916","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5455916","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5455916","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραπτοπούλου Χρυσάνθη","Raptopoulou Chrysanthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5455916","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5455916"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί ένα σύνθετο κοινωνικό, ιατρικό και νομικό φαινόμενο, το οποίο συνδέεται με την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας και της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής. Στο πλαίσιο αυτό, η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η αξιολόγησή της προϋποθέτει την αντικειμενική καταγραφή της φύσης, της βαρύτητας, του μηχανισμού πρόκλησης και των συνεπειών των κακώσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ιατροδικαστικής έκθεσης στην αξιολόγηση του αδικήματος της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης, μέσα από τη συστηματική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης. Η μελέτη συνέκρινε υποθέσεις με ιατροδικαστική έκθεση και υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση. Μέθοδος: Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου που εκδόθηκαν επί αιτήσεων αναίρεσης και αφορούσαν υποθέσεις ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης. Το αρχικό δείγμα αποτελούνταν από 90 αποφάσεις, από τις οποίες στο τελικό δείγμα συμπεριλήφθηκαν 49 αποφάσεις με ιατροδικαστική έκθεση, ιατρική γνωμάτευση ή και τα δύο αυτά αποδεικτικά στοιχεία. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των δραστών και των θυμάτων, τα χαρακτηριστικά της αποδεικτικής διαδικασίας, τα ιατροδικαστικά ευρήματα, ο νομικός χαρακτηρισμός των ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων, η εφαρμοστέα ποινική διάταξη, η δικανική κρίση των δικαστηρίων της ουσίας και η έκβαση της αναιρετικής δίκης. Αποτελέσματα: Στο τελικό δείγμα, συνολικά 31 υποθέσεις περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση και 18 υποθέσεις δεν περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση αλλά περιλάμβαναν ιατρική γνωμάτευση. Οι δράστες ήταν κατά κύριο λόγο άνδρες (94,1%) και τα θύματα γυναίκες (90,2%), ενώ η συνηθέστερη σχέση μεταξύ δράστη και θύματος ήταν η συζυγική ή συντροφική, είτε νυν είτε πρώην (75%). Οι κακώσεις εντοπίζονταν συχνότερα στα άνω άκρα (59,2%) και στο πρόσωπο (57,1%) και προκαλούνταν κυρίως από χτυπήματα με τα χέρια ή τα πόδια (91,8%). Στις υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση καταγράφηκαν συχνότερα εργαστηριακές/απεικονιστικές εξετάσεις (44,4%) και η παρουσία τεχνικού συμβούλου (27,8%). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την έκβαση της αναιρετικής δίκης μεταξύ των δύο ομάδων (p = 0,886). Συζήτηση / Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η ιατροδικαστική έκθεση αποτελεί ένα ουσιώδες επιστημονικό εργαλείο για την τεκμηρίωση των κακώσεων και τη διαμόρφωση της δικανικής κρίσης των δικαστηρίων της ουσίας. Η απουσία στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης στην έκβαση της αναιρετικής δίκης δεν υποδηλώνει μειωμένη αποδεικτική αξία της ιατροδικαστικής έκθεσης, αλλά μπορεί να συνδέεται με τη φύση του αναιρετικού ελέγχου του Αρείου Πάγου, ο οποίος δεν επανεκτιμά τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία που δέχτηκαν τα δικαστήρια της ουσίας. Συνολικά, τόσο η ιατροδικαστική έκθεση όσο και η ιατρική γνωμάτευση αποτελούν νόμιμα αποδεικτικά μέσα επιστημονικής τεκμηρίωσης, τα οποία συνεκτιμώνται ελεύθερα από τα δικαστήρια της ουσίας κατά τον νομικό χαρακτηρισμό της πράξης και τον σχηματισμό της δικανικής τους κρίσης.","Introduction: Domestic violence is a complex social, medical, and legal phenomenon associated with the protection of human dignity, physical and mental integrity, and private and family life. Within this context, the offence of domestic bodily harm is of particular importance, as its assessment requires the objective documentation of the nature, severity, mechanism, and consequences of bodily injuries. Aim: The aim of the present study was to investigate the role of the forensic medical report in the assessment of the offence of domestic bodily harm through the systematic analysis of criminal decisions of the Supreme Court (Areios Pagos) rendered in cassation proceedings. The study compared cases including a forensic medical report with cases lacking a forensic medical report but including a medical certificate. Method: The study was based on a retrospective analysis of criminal decisions of the Supreme Court (Areios Pagos) rendered in cassation proceedings concerning cases of domestic bodily harm. The initial dataset comprised 90 decisions, of which 49 were included in the final sample, involving a forensic medical report, a medical certificate, or both types of evidence. Data were collected on offenders' and victims' demographic characteristics, evidentiary features, forensic findings, the legal classification of domestic bodily injuries, the applicable criminal provision, the judicial assessment of the courts adjudicating on the merits, and the outcome of the cassation proceedings. Results: In the final sample, 31 cases included a forensic medical report, whereas 18 cases did not include a forensic medical report but did include a medical certificate. Offenders were predominantly male (94.1%) and victims predominantly female (90.2%), while the most common relationship between offender and victim was that of a current or former spouse or intimate partner (75%). Injuries were most frequently identified on the upper limbs (59.2%) and the face (57.1%) and were mainly caused by blows inflicted with the hands or feet (91.8%). Laboratory or imaging examinations (44.4%) and the involvement of a technical consultant (27.8%) were more common in cases without a forensic medical report but with a medical certificate. No statistically significant difference was found in the outcome of the cassation proceedings between the two groups (p = 0.886). Discussion / Conclusion: The findings demonstrate that the forensic medical report constitutes an essential scientific tool for documenting bodily injuries and supporting the courts adjudicating on the merits in forming their judicial assessment. The absence of a statistically significant difference in the outcome of cassation proceedings does not indicate a reduced evidential value of the forensic medical report but may be related to the nature of cassation review before the Supreme Court, which does not reassess the facts or the evidence accepted by the courts adjudicating on the merits. Overall, both the forensic medical report and the medical certificate constitute lawful forms of scientific evidence that are freely assessed alongside the other evidence by the courts adjudicating on the merits when determining the legal classification of the offence and forming their judicial assessment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι ιατροδικαστικές εκθέσεις και η αξιολόγηση του αδικήματος της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραπτοπούλου Χρυσάνθη","Raptopoulou Chrysanthi"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί ένα σύνθετο κοινωνικό, ιατρικό και νομικό φαινόμενο, το οποίο συνδέεται με την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας και της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής. Στο πλαίσιο αυτό, η ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η αξιολόγησή της προϋποθέτει την αντικειμενική καταγραφή της φύσης, της βαρύτητας, του μηχανισμού πρόκλησης και των συνεπειών των κακώσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου της ιατροδικαστικής έκθεσης στην αξιολόγηση του αδικήματος της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης, μέσα από τη συστηματική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης. Η μελέτη συνέκρινε υποθέσεις με ιατροδικαστική έκθεση και υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση. Μέθοδος: Η μελέτη βασίστηκε σε αναδρομική ανάλυση ποινικών αποφάσεων του Αρείου Πάγου που εκδόθηκαν επί αιτήσεων αναίρεσης και αφορούσαν υποθέσεις ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης. Το αρχικό δείγμα αποτελούνταν από 90 αποφάσεις, από τις οποίες στο τελικό δείγμα συμπεριλήφθηκαν 49 αποφάσεις με ιατροδικαστική έκθεση, ιατρική γνωμάτευση ή και τα δύο αυτά αποδεικτικά στοιχεία. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των δραστών και των θυμάτων, τα χαρακτηριστικά της αποδεικτικής διαδικασίας, τα ιατροδικαστικά ευρήματα, ο νομικός χαρακτηρισμός των ενδοοικογενειακών σωματικών κακώσεων, η εφαρμοστέα ποινική διάταξη, η δικανική κρίση των δικαστηρίων της ουσίας και η έκβαση της αναιρετικής δίκης. Αποτελέσματα: Στο τελικό δείγμα, συνολικά 31 υποθέσεις περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση και 18 υποθέσεις δεν περιλάμβαναν ιατροδικαστική έκθεση αλλά περιλάμβαναν ιατρική γνωμάτευση. Οι δράστες ήταν κατά κύριο λόγο άνδρες (94,1%) και τα θύματα γυναίκες (90,2%), ενώ η συνηθέστερη σχέση μεταξύ δράστη και θύματος ήταν η συζυγική ή συντροφική, είτε νυν είτε πρώην (75%). Οι κακώσεις εντοπίζονταν συχνότερα στα άνω άκρα (59,2%) και στο πρόσωπο (57,1%) και προκαλούνταν κυρίως από χτυπήματα με τα χέρια ή τα πόδια (91,8%). Στις υποθέσεις χωρίς ιατροδικαστική έκθεση αλλά με ιατρική γνωμάτευση καταγράφηκαν συχνότερα εργαστηριακές/απεικονιστικές εξετάσεις (44,4%) και η παρουσία τεχνικού συμβούλου (27,8%). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την έκβαση της αναιρετικής δίκης μεταξύ των δύο ομάδων (p = 0,886). Συζήτηση / Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι η ιατροδικαστική έκθεση αποτελεί ένα ουσιώδες επιστημονικό εργαλείο για την τεκμηρίωση των κακώσεων και τη διαμόρφωση της δικανικής κρίσης των δικαστηρίων της ουσίας. Η απουσία στατιστικά σημαντικής διαφοροποίησης στην έκβαση της αναιρετικής δίκης δεν υποδηλώνει μειωμένη αποδεικτική αξία της ιατροδικαστικής έκθεσης, αλλά μπορεί να συνδέεται με τη φύση του αναιρετικού ελέγχου του Αρείου Πάγου, ο οποίος δεν επανεκτιμά τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία που δέχτηκαν τα δικαστήρια της ουσίας. Συνολικά, τόσο η ιατροδικαστική έκθεση όσο και η ιατρική γνωμάτευση αποτελούν νόμιμα αποδεικτικά μέσα επιστημονικής τεκμηρίωσης, τα οποία συνεκτιμώνται ελεύθερα από τα δικαστήρια της ουσίας κατά τον νομικό χαρακτηρισμό της πράξης και τον σχηματισμό της δικανικής τους κρίσης.","Introduction: Domestic violence is a complex social, medical, and legal phenomenon associated with the protection of human dignity, physical and mental integrity, and private and family life. Within this context, the offence of domestic bodily harm is of particular importance, as its assessment requires the objective documentation of the nature, severity, mechanism, and consequences of bodily injuries. Aim: The aim of the present study was to investigate the role of the forensic medical report in the assessment of the offence of domestic bodily harm through the systematic analysis of criminal decisions of the Supreme Court (Areios Pagos) rendered in cassation proceedings. The study compared cases including a forensic medical report with cases lacking a forensic medical report but including a medical certificate. Method: The study was based on a retrospective analysis of criminal decisions of the Supreme Court (Areios Pagos) rendered in cassation proceedings concerning cases of domestic bodily harm. The initial dataset comprised 90 decisions, of which 49 were included in the final sample, involving a forensic medical report, a medical certificate, or both types of evidence. Data were collected on offenders' and victims' demographic characteristics, evidentiary features, forensic findings, the legal classification of domestic bodily injuries, the applicable criminal provision, the judicial assessment of the courts adjudicating on the merits, and the outcome of the cassation proceedings. Results: In the final sample, 31 cases included a forensic medical report, whereas 18 cases did not include a forensic medical report but did include a medical certificate. Offenders were predominantly male (94.1%) and victims predominantly female (90.2%), while the most common relationship between offender and victim was that of a current or former spouse or intimate partner (75%). Injuries were most frequently identified on the upper limbs (59.2%) and the face (57.1%) and were mainly caused by blows inflicted with the hands or feet (91.8%). Laboratory or imaging examinations (44.4%) and the involvement of a technical consultant (27.8%) were more common in cases without a forensic medical report but with a medical certificate. No statistically significant difference was found in the outcome of the cassation proceedings between the two groups (p = 0.886). Discussion / Conclusion: The findings demonstrate that the forensic medical report constitutes an essential scientific tool for documenting bodily injuries and supporting the courts adjudicating on the merits in forming their judicial assessment. The absence of a statistically significant difference in the outcome of cassation proceedings does not indicate a reduced evidential value of the forensic medical report but may be related to the nature of cassation review before the Supreme Court, which does not reassess the facts or the evidence accepted by the courts adjudicating on the merits. Overall, both the forensic medical report and the medical certificate constitute lawful forms of scientific evidence that are freely assessed alongside the other evidence by the courts adjudicating on the merits when determining the legal classification of the offence and forming their judicial assessment."],"dc:identifier":["uoadl:5455916","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5455916"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι ιατροδικαστικές εκθέσεις και η αξιολόγηση του αδικήματος της ενδοοικογενειακής σωματικής βλάβης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z"}