{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456016"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456016","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η βυζαντινή διπλωματία από το 717 ως το 813: η προσαρμογή στις νέες γεωπολιτικές συνθήκες","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη βυζαντινή διπλωματία κατά την περίοδο 717–813, από την άνοδο του Λέοντος Γ΄΄΄ έως την ανατροπή του Μιχαήλ Α΄ , σε μια εποχή κατά την οποία η βυζαντινή αυτοκρατορία βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρές εξωτερικές προκλήσεις και βαθιές γεωπολιτικές μεταβολές. Στόχος της έρευνας είναι η ανάλυση των διπλωματικών επιλογών και πρακτικών που ακολούθησαν οι αυτοκράτορες της συριακής δυναστείας και οι διάδοχοί τους απέναντι στους Άραβες, τους Βουλγάρους, τους Χαζάρους, τους Λομβαρδούς, τον παπισμό και τους Φράγκους, καθώς και η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διπλωματίας και στρατιωτικής ισχύος. Κεντρικά ερωτήματα της εργασίας αποτελούν τα εξής: σε ποιον βαθμό η διπλωματία λειτούργησε ως καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης και προσαρμογής της αυτοκρατορίας σε ένα πολυμέτωπο διεθνές περιβάλλον και κατά πόσο οι διπλωματικές επιλογές των ηγεμόνων συνέβαλαν στη διατήρηση ή στον επαναπροσδιορισμό της βυζαντινής ισχύος; Παράλληλα, διερευνάται η σταδιακή ανάδειξη των Φράγκων σε ηγεμονική δύναμη της Δύσης και η διαμόρφωση της δυτικής αυτοκρατορικής ιδέας, με αποκορύφωμα τη στέψη του Καρλομάγνου το 800, καθώς και ο αντίκτυπος των εξελίξεων αυτών στις σχέσεις μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Δύσης και στη διαμόρφωση ενός νέου διεθνούς πολιτικού συστήματος. Η μελέτη βασίζεται στην κριτική αξιοποίηση των πρωτογενών πηγών και της σύγχρονης βιβλιογραφίας, επιχειρώντας να καλύψει ένα εμφανές ερευνητικό κενό. Καταδεικνύεται ότι η βυζαντινή διπλωματία δεν λειτούργησε αποκομμένα από τη στρατιωτική ισχύ, αλλά ως αναπόσπαστο τμήμα της εξωτερικής πολιτικής, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση της διεθνούς υπόστασης της αυτοκρατορίας και στην προσαρμογή της στις νέες ισορροπίες του πρώιμου μεσαιωνικού κόσμου.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη βυζαντινή διπλωματία κατά την περίοδο 717–813, από την άνοδο του Λέοντος Γ΄΄΄ έως την ανατροπή του Μιχαήλ Α΄ , σε μια εποχή κατά την οποία η βυζαντινή αυτοκρατορία βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρές εξωτερικές προκλήσεις και βαθιές γεωπολιτικές μεταβολές. Στόχος της έρευνας είναι η ανάλυση των διπλωματικών επιλογών και πρακτικών που ακολούθησαν οι αυτοκράτορες της συριακής δυναστείας και οι διάδοχοί τους απέναντι στους Άραβες, τους Βουλγάρους, τους Χαζάρους, τους Λομβαρδούς, τον παπισμό και τους Φράγκους, καθώς και η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διπλωματίας και στρατιωτικής ισχύος. Κεντρικά ερωτήματα της εργασίας αποτελούν τα εξής: σε ποιον βαθμό η διπλωματία λειτούργησε ως καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης και προσαρμογής της αυτοκρατορίας σε ένα πολυμέτωπο διεθνές περιβάλλον και κατά πόσο οι διπλωματικές επιλογές των ηγεμόνων συνέβαλαν στη διατήρηση ή στον επαναπροσδιορισμό της βυζαντινής ισχύος; Παράλληλα, διερευνάται η σταδιακή ανάδειξη των Φράγκων σε ηγεμονική δύναμη της Δύσης και η διαμόρφωση της δυτικής αυτοκρατορικής ιδέας, με αποκορύφωμα τη στέψη του Καρλομάγνου το 800, καθώς και ο αντίκτυπος των εξελίξεων αυτών στις σχέσεις μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Δύσης και στη διαμόρφωση ενός νέου διεθνούς πολιτικού συστήματος. Η μελέτη βασίζεται στην κριτική αξιοποίηση των πρωτογενών πηγών και της σύγχρονης βιβλιογραφίας, επιχειρώντας να καλύψει ένα εμφανές ερευνητικό κενό. Καταδεικνύεται ότι η βυζαντινή διπλωματία δεν λειτούργησε αποκομμένα από τη στρατιωτική ισχύ, αλλά ως αναπόσπαστο τμήμα της εξωτερικής πολιτικής, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση της διεθνούς υπόστασης της αυτοκρατορίας και στην προσαρμογή της στις νέες ισορροπίες του πρώιμου μεσαιωνικού κόσμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χανούμης Ιωάννης","Chanoumis Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456016"],"render_values":[{"text":"uoadl:5456016","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456016","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456016","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5456016","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χανούμης Ιωάννης","Chanoumis Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456016"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη βυζαντινή διπλωματία κατά την περίοδο 717–813, από την άνοδο του Λέοντος Γ΄΄΄ έως την ανατροπή του Μιχαήλ Α΄ , σε μια εποχή κατά την οποία η βυζαντινή αυτοκρατορία βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρές εξωτερικές προκλήσεις και βαθιές γεωπολιτικές μεταβολές. Στόχος της έρευνας είναι η ανάλυση των διπλωματικών επιλογών και πρακτικών που ακολούθησαν οι αυτοκράτορες της συριακής δυναστείας και οι διάδοχοί τους απέναντι στους Άραβες, τους Βουλγάρους, τους Χαζάρους, τους Λομβαρδούς, τον παπισμό και τους Φράγκους, καθώς και η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διπλωματίας και στρατιωτικής ισχύος. Κεντρικά ερωτήματα της εργασίας αποτελούν τα εξής: σε ποιον βαθμό η διπλωματία λειτούργησε ως καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης και προσαρμογής της αυτοκρατορίας σε ένα πολυμέτωπο διεθνές περιβάλλον και κατά πόσο οι διπλωματικές επιλογές των ηγεμόνων συνέβαλαν στη διατήρηση ή στον επαναπροσδιορισμό της βυζαντινής ισχύος; Παράλληλα, διερευνάται η σταδιακή ανάδειξη των Φράγκων σε ηγεμονική δύναμη της Δύσης και η διαμόρφωση της δυτικής αυτοκρατορικής ιδέας, με αποκορύφωμα τη στέψη του Καρλομάγνου το 800, καθώς και ο αντίκτυπος των εξελίξεων αυτών στις σχέσεις μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Δύσης και στη διαμόρφωση ενός νέου διεθνούς πολιτικού συστήματος. Η μελέτη βασίζεται στην κριτική αξιοποίηση των πρωτογενών πηγών και της σύγχρονης βιβλιογραφίας, επιχειρώντας να καλύψει ένα εμφανές ερευνητικό κενό. Καταδεικνύεται ότι η βυζαντινή διπλωματία δεν λειτούργησε αποκομμένα από τη στρατιωτική ισχύ, αλλά ως αναπόσπαστο τμήμα της εξωτερικής πολιτικής, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση της διεθνούς υπόστασης της αυτοκρατορίας και στην προσαρμογή της στις νέες ισορροπίες του πρώιμου μεσαιωνικού κόσμου.","This master's thesis examines Byzantine diplomacy during the period 717–813, from the accession of Leo III to the deposition of Michael I, an era in which the byzantine empire faced major external challenges and profound geopolitical transformations. The aim of this study is to analyse the diplomatic choices and practices adopted by the emperors of the Syrian (Isaurian) dynasty and their successors in their relations with the Arabs, Bulgars, Khazars, Lombards, the Papacy, and the Franks, while also exploring the relationship between diplomacy and military power. The central questions addressed are the following: to what extent did diplomacy function as a decisive factor for the survival and adaptation of the Empire within a complex and multi-front international environment, and to what degree did the diplomatic policies pursued by individual rulers contribute to the preservation or redefinition of Byzantine power? Furthermore, the thesis investigates the gradual emergence of the Franks as the dominant power in the West and the development of the western imperial idea, culminating in the coronation of Charlemagne in 800, as well as the impact of these developments on the relations between Constantinople and the West and on the formation of a new international political order. The study is based on a critical examination of primary sources and modern scholarship, seeking to address an evident gap in the existing historiography. It demonstrates that Byzantine diplomacy did not operate independently of military power, but rather constituted an integral component of imperial foreign policy, contributing decisively to the preservation of the Empire’s international standing and to its adaptation to the changing balance of power in the early medieval world."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η βυζαντινή διπλωματία από το 717 ως το 813: η προσαρμογή στις νέες γεωπολιτικές συνθήκες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χανούμης Ιωάννης","Chanoumis Ioannis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη βυζαντινή διπλωματία κατά την περίοδο 717–813, από την άνοδο του Λέοντος Γ΄΄΄ έως την ανατροπή του Μιχαήλ Α΄ , σε μια εποχή κατά την οποία η βυζαντινή αυτοκρατορία βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρές εξωτερικές προκλήσεις και βαθιές γεωπολιτικές μεταβολές. Στόχος της έρευνας είναι η ανάλυση των διπλωματικών επιλογών και πρακτικών που ακολούθησαν οι αυτοκράτορες της συριακής δυναστείας και οι διάδοχοί τους απέναντι στους Άραβες, τους Βουλγάρους, τους Χαζάρους, τους Λομβαρδούς, τον παπισμό και τους Φράγκους, καθώς και η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ διπλωματίας και στρατιωτικής ισχύος. Κεντρικά ερωτήματα της εργασίας αποτελούν τα εξής: σε ποιον βαθμό η διπλωματία λειτούργησε ως καθοριστικός παράγοντας επιβίωσης και προσαρμογής της αυτοκρατορίας σε ένα πολυμέτωπο διεθνές περιβάλλον και κατά πόσο οι διπλωματικές επιλογές των ηγεμόνων συνέβαλαν στη διατήρηση ή στον επαναπροσδιορισμό της βυζαντινής ισχύος; Παράλληλα, διερευνάται η σταδιακή ανάδειξη των Φράγκων σε ηγεμονική δύναμη της Δύσης και η διαμόρφωση της δυτικής αυτοκρατορικής ιδέας, με αποκορύφωμα τη στέψη του Καρλομάγνου το 800, καθώς και ο αντίκτυπος των εξελίξεων αυτών στις σχέσεις μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Δύσης και στη διαμόρφωση ενός νέου διεθνούς πολιτικού συστήματος. Η μελέτη βασίζεται στην κριτική αξιοποίηση των πρωτογενών πηγών και της σύγχρονης βιβλιογραφίας, επιχειρώντας να καλύψει ένα εμφανές ερευνητικό κενό. Καταδεικνύεται ότι η βυζαντινή διπλωματία δεν λειτούργησε αποκομμένα από τη στρατιωτική ισχύ, αλλά ως αναπόσπαστο τμήμα της εξωτερικής πολιτικής, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση της διεθνούς υπόστασης της αυτοκρατορίας και στην προσαρμογή της στις νέες ισορροπίες του πρώιμου μεσαιωνικού κόσμου.","This master's thesis examines Byzantine diplomacy during the period 717–813, from the accession of Leo III to the deposition of Michael I, an era in which the byzantine empire faced major external challenges and profound geopolitical transformations. The aim of this study is to analyse the diplomatic choices and practices adopted by the emperors of the Syrian (Isaurian) dynasty and their successors in their relations with the Arabs, Bulgars, Khazars, Lombards, the Papacy, and the Franks, while also exploring the relationship between diplomacy and military power. The central questions addressed are the following: to what extent did diplomacy function as a decisive factor for the survival and adaptation of the Empire within a complex and multi-front international environment, and to what degree did the diplomatic policies pursued by individual rulers contribute to the preservation or redefinition of Byzantine power? Furthermore, the thesis investigates the gradual emergence of the Franks as the dominant power in the West and the development of the western imperial idea, culminating in the coronation of Charlemagne in 800, as well as the impact of these developments on the relations between Constantinople and the West and on the formation of a new international political order. The study is based on a critical examination of primary sources and modern scholarship, seeking to address an evident gap in the existing historiography. It demonstrates that Byzantine diplomacy did not operate independently of military power, but rather constituted an integral component of imperial foreign policy, contributing decisively to the preservation of the Empire’s international standing and to its adaptation to the changing balance of power in the early medieval world."],"dc:identifier":["uoadl:5456016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456016"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Η βυζαντινή διπλωματία από το 717 ως το 813: η προσαρμογή στις νέες γεωπολιτικές συνθήκες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z"}