{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456069"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456069","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προφίλ έκφρασης των SIGLEC1 και PDL1 στα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα για την πρώιμη διαστρωμάτωση της ενεργοποίησης ιντερφερονών σε ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες","abstract":"Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (Idiopathic Inflammatory Myopathies, IIMs) είναι μία ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων, τα οποία χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των σκελετικών μυών και πολυσυστηματική προσβολή. Αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα υποστηρίζουν τον κεντρικό ρόλο των ιντερφερονών (IFNs) στην παθογένεση των IIMs. Ωστόσο, οι υφιστάμενες προσεγγίσεις για την αξιολόγηση της ενεργοποίησης των οδών σηματοδότησης των IFNs, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής βιοψίας και της μεταγραφικής ανάλυσης της υπογραφής ιντερφερόνης, παραμένουν επεμβατικές, δαπανηρές και χρονοβόρες. Πρόσφατες μελέτες έχουν αναδείξει επιφανειακούς δείκτες των μονοκυττάρων, όπως οι SIGLEC-1 (CD169) και PD-L1 (CD274), ως βιοδείκτες της σηματοδότησης της ιντερφερόνης τύπου I και τύπου II, αντίστοιχα. Σκοπός: Η διερεύνηση του κατά πόσον η συνδυαστική αξιολόγηση της έκφρασης των SIGLEC-1 και PD-L1 σε υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων μπορεί να επιτρέψει την ταχεία και ελάχιστα επεμβατική διαστρωμάτωση των ασθενών με βάση τους ανοσολογικούς υπότυπους που σχετίζονται με την ενεργοποίηση των IFNs, σε ασθενείς με υποψία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη εντάχθηκαν 85 διαδοχικοί ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν για διερεύνηση πιθανής μυοσίτιδας, σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017, καθώς και 11 υγιείς μάρτυρες (healthy controls, HCs). Τα δείγματα περιφερικού αίματος συλλέχθηκαν πριν από την επιβεβαίωση της διάγνωσης και την έναρξη της θεραπείας. Με τη χρήση πρωτοκόλλου κυτταρομετρίας ροής έξι χρωμάτων αξιολογήθηκε η έκφραση των SIGLEC-1 και PD-L1 στα κλασικά, ενδιάμεσα και μη κλασικά μονοκύτταρα. Η ενεργοποίηση των οδών σηματοδότησης των IFNs τύπου I και II αξιολογήθηκε στους 85 ασθενείς μέσω ανάλυσης RT-qPCR γονιδίων που επάγονται από ιντερφερόνες (IFN-stimulated genes, ISGs): MX1, ISG15, IFI6, GBP1, GBP2, PSMB8, SIGLEC1 και PDL1. Παράλληλα, τα ειδικά και σχετιζόμενα με τη μυοσίτιδα αυτοαντισώματα αξιολογήθηκαν με τη χρήση ανοσοαποτυπωτικών δοκιμασιών EUROLINE. Αποτελέσματα: Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 ήταν σημαντικά αυξημένη σε όλους τους υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων των ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες, με την υψηλότερη έκφραση να παρατηρείται στα κλασικά και ενδιάμεσα μονοκύτταρα. Σε μεταγραφικό επίπεδο, παρατηρήθηκε σημαντική αυξημένη έκφραση των ISG15 (P = 0,0013), MX1 (P = 0,0043) και SIGLEC1 (P = 0,0215) στους ασθενείς. Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα συσχετίστηκε σημαντικά με την έκφραση των γονιδίων IFI6 (r = 0,55, P < 0,001), ISG15 (r = 0,43, P < 0,001), MX1 (r = 0,38, P = 0,001), PDL1 (r = 0,37, P = 0,001) και SIGLEC1 (r = 0,33, P = 0,005). Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων ούτε στην επιφανειακή έκφραση του PD-L1 ούτε στα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1). Επιπλέον, ούτε η έκφραση του SIGLEC-1 ούτε η έκφραση του PD-L1 συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με μεμονωμένα προφίλ ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα αυτοαντισωμάτων. Συμπεράσματα: Η έκφραση του SIGLEC-1 στα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα είναι σημαντικά αυξημένη σε ασθενείς με υποψία IIM και συσχετίζεται θετικά με την έκφραση γονιδίων που επάγονται από την ιντερφερόνη τύπου I, υποστηρίζοντας τη χρήση του ως ταχέος και ελάχιστα επεμβατικού βιοδείκτη της δραστηριότητας της IFN-I. Αντίθετα, η επιφανειακή έκφραση του PD-L1 και τα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1) δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων, γεγονός που υποδηλώνει ότι το PD-L1 αποτελεί λιγότερο αξιόπιστο δείκτη της ενεργοποίησης των ιντερφερονών στο συγκεκριμένο κλινικό πλαίσιο. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της αξιολόγησης του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής για την εκτίμηση της δραστηριότητας της IFN τύπου I σε ασθενείς με υποψία IIM.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (Idiopathic Inflammatory Myopathies, IIMs) είναι μία ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων, τα οποία χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των σκελετικών μυών και πολυσυστηματική προσβολή. Αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα υποστηρίζουν τον κεντρικό ρόλο των ιντερφερονών (IFNs) στην παθογένεση των IIMs. Ωστόσο, οι υφιστάμενες προσεγγίσεις για την αξιολόγηση της ενεργοποίησης των οδών σηματοδότησης των IFNs, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής βιοψίας και της μεταγραφικής ανάλυσης της υπογραφής ιντερφερόνης, παραμένουν επεμβατικές, δαπανηρές και χρονοβόρες. Πρόσφατες μελέτες έχουν αναδείξει επιφανειακούς δείκτες των μονοκυττάρων, όπως οι SIGLEC-1 (CD169) και PD-L1 (CD274), ως βιοδείκτες της σηματοδότησης της ιντερφερόνης τύπου I και τύπου II, αντίστοιχα. Σκοπός: Η διερεύνηση του κατά πόσον η συνδυαστική αξιολόγηση της έκφρασης των SIGLEC-1 και PD-L1 σε υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων μπορεί να επιτρέψει την ταχεία και ελάχιστα επεμβατική διαστρωμάτωση των ασθενών με βάση τους ανοσολογικούς υπότυπους που σχετίζονται με την ενεργοποίηση των IFNs, σε ασθενείς με υποψία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη εντάχθηκαν 85 διαδοχικοί ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν για διερεύνηση πιθανής μυοσίτιδας, σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017, καθώς και 11 υγιείς μάρτυρες (healthy controls, HCs). Τα δείγματα περιφερικού αίματος συλλέχθηκαν πριν από την επιβεβαίωση της διάγνωσης και την έναρξη της θεραπείας. Με τη χρήση πρωτοκόλλου κυτταρομετρίας ροής έξι χρωμάτων αξιολογήθηκε η έκφραση των SIGLEC-1 και PD-L1 στα κλασικά, ενδιάμεσα και μη κλασικά μονοκύτταρα. Η ενεργοποίηση των οδών σηματοδότησης των IFNs τύπου I και II αξιολογήθηκε στους 85 ασθενείς μέσω ανάλυσης RT-qPCR γονιδίων που επάγονται από ιντερφερόνες (IFN-stimulated genes, ISGs): MX1, ISG15, IFI6, GBP1, GBP2, PSMB8, SIGLEC1 και PDL1. Παράλληλα, τα ειδικά και σχετιζόμενα με τη μυοσίτιδα αυτοαντισώματα αξιολογήθηκαν με τη χρήση ανοσοαποτυπωτικών δοκιμασιών EUROLINE. Αποτελέσματα: Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 ήταν σημαντικά αυξημένη σε όλους τους υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων των ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες, με την υψηλότερη έκφραση να παρατηρείται στα κλασικά και ενδιάμεσα μονοκύτταρα. Σε μεταγραφικό επίπεδο, παρατηρήθηκε σημαντική αυξημένη έκφραση των ISG15 (P = 0,0013), MX1 (P = 0,0043) και SIGLEC1 (P = 0,0215) στους ασθενείς. Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα συσχετίστηκε σημαντικά με την έκφραση των γονιδίων IFI6 (r = 0,55, P &lt; 0,001), ISG15 (r = 0,43, P &lt; 0,001), MX1 (r = 0,38, P = 0,001), PDL1 (r = 0,37, P = 0,001) και SIGLEC1 (r = 0,33, P = 0,005). Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων ούτε στην επιφανειακή έκφραση του PD-L1 ούτε στα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1). Επιπλέον, ούτε η έκφραση του SIGLEC-1 ούτε η έκφραση του PD-L1 συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με μεμονωμένα προφίλ ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα αυτοαντισωμάτων. Συμπεράσματα: Η έκφραση του SIGLEC-1 στα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα είναι σημαντικά αυξημένη σε ασθενείς με υποψία IIM και συσχετίζεται θετικά με την έκφραση γονιδίων που επάγονται από την ιντερφερόνη τύπου I, υποστηρίζοντας τη χρήση του ως ταχέος και ελάχιστα επεμβατικού βιοδείκτη της δραστηριότητας της IFN-I. Αντίθετα, η επιφανειακή έκφραση του PD-L1 και τα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1) δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων, γεγονός που υποδηλώνει ότι το PD-L1 αποτελεί λιγότερο αξιόπιστο δείκτη της ενεργοποίησης των ιντερφερονών στο συγκεκριμένο κλινικό πλαίσιο. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της αξιολόγησης του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής για την εκτίμηση της δραστηριότητας της IFN τύπου I σε ασθενείς με υποψία IIM.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιωτάκη Εμμανουέλα","Panagiotaki Emmanouela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456069"],"render_values":[{"text":"uoadl:5456069","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456069","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456069","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5456069","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιωτάκη Εμμανουέλα","Panagiotaki Emmanouela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456069","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456069"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (Idiopathic Inflammatory Myopathies, IIMs) είναι μία ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων, τα οποία χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των σκελετικών μυών και πολυσυστηματική προσβολή. Αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα υποστηρίζουν τον κεντρικό ρόλο των ιντερφερονών (IFNs) στην παθογένεση των IIMs. Ωστόσο, οι υφιστάμενες προσεγγίσεις για την αξιολόγηση της ενεργοποίησης των οδών σηματοδότησης των IFNs, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής βιοψίας και της μεταγραφικής ανάλυσης της υπογραφής ιντερφερόνης, παραμένουν επεμβατικές, δαπανηρές και χρονοβόρες. Πρόσφατες μελέτες έχουν αναδείξει επιφανειακούς δείκτες των μονοκυττάρων, όπως οι SIGLEC-1 (CD169) και PD-L1 (CD274), ως βιοδείκτες της σηματοδότησης της ιντερφερόνης τύπου I και τύπου II, αντίστοιχα. Σκοπός: Η διερεύνηση του κατά πόσον η συνδυαστική αξιολόγηση της έκφρασης των SIGLEC-1 και PD-L1 σε υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων μπορεί να επιτρέψει την ταχεία και ελάχιστα επεμβατική διαστρωμάτωση των ασθενών με βάση τους ανοσολογικούς υπότυπους που σχετίζονται με την ενεργοποίηση των IFNs, σε ασθενείς με υποψία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη εντάχθηκαν 85 διαδοχικοί ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν για διερεύνηση πιθανής μυοσίτιδας, σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017, καθώς και 11 υγιείς μάρτυρες (healthy controls, HCs). Τα δείγματα περιφερικού αίματος συλλέχθηκαν πριν από την επιβεβαίωση της διάγνωσης και την έναρξη της θεραπείας. Με τη χρήση πρωτοκόλλου κυτταρομετρίας ροής έξι χρωμάτων αξιολογήθηκε η έκφραση των SIGLEC-1 και PD-L1 στα κλασικά, ενδιάμεσα και μη κλασικά μονοκύτταρα. Η ενεργοποίηση των οδών σηματοδότησης των IFNs τύπου I και II αξιολογήθηκε στους 85 ασθενείς μέσω ανάλυσης RT-qPCR γονιδίων που επάγονται από ιντερφερόνες (IFN-stimulated genes, ISGs): MX1, ISG15, IFI6, GBP1, GBP2, PSMB8, SIGLEC1 και PDL1. Παράλληλα, τα ειδικά και σχετιζόμενα με τη μυοσίτιδα αυτοαντισώματα αξιολογήθηκαν με τη χρήση ανοσοαποτυπωτικών δοκιμασιών EUROLINE. Αποτελέσματα: Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 ήταν σημαντικά αυξημένη σε όλους τους υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων των ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες, με την υψηλότερη έκφραση να παρατηρείται στα κλασικά και ενδιάμεσα μονοκύτταρα. Σε μεταγραφικό επίπεδο, παρατηρήθηκε σημαντική αυξημένη έκφραση των ISG15 (P = 0,0013), MX1 (P = 0,0043) και SIGLEC1 (P = 0,0215) στους ασθενείς. Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα συσχετίστηκε σημαντικά με την έκφραση των γονιδίων IFI6 (r = 0,55, P < 0,001), ISG15 (r = 0,43, P < 0,001), MX1 (r = 0,38, P = 0,001), PDL1 (r = 0,37, P = 0,001) και SIGLEC1 (r = 0,33, P = 0,005). Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων ούτε στην επιφανειακή έκφραση του PD-L1 ούτε στα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1). Επιπλέον, ούτε η έκφραση του SIGLEC-1 ούτε η έκφραση του PD-L1 συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με μεμονωμένα προφίλ ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα αυτοαντισωμάτων. Συμπεράσματα: Η έκφραση του SIGLEC-1 στα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα είναι σημαντικά αυξημένη σε ασθενείς με υποψία IIM και συσχετίζεται θετικά με την έκφραση γονιδίων που επάγονται από την ιντερφερόνη τύπου I, υποστηρίζοντας τη χρήση του ως ταχέος και ελάχιστα επεμβατικού βιοδείκτη της δραστηριότητας της IFN-I. Αντίθετα, η επιφανειακή έκφραση του PD-L1 και τα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1) δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων, γεγονός που υποδηλώνει ότι το PD-L1 αποτελεί λιγότερο αξιόπιστο δείκτη της ενεργοποίησης των ιντερφερονών στο συγκεκριμένο κλινικό πλαίσιο. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της αξιολόγησης του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής για την εκτίμηση της δραστηριότητας της IFN τύπου I σε ασθενείς με υποψία IIM.","Background: Idiopathic inflammatory myopathies (IIMs) are rare systemic autoimmune diseases characterized by skeletal muscle inflammation and multisystem involvement. Increasing evidence supports a central role for interferons (IFNs) in IIM pathogenesis. However, current approaches for IFN pathway assessment, including muscle biopsy and IFN transcriptional profiling, remain invasive, costly, and time-consuming. Recent studies identified monocyte surface markers, including SIGLEC-1 (CD169) and PD-L1 (CD274), as biomarkers of type I and type II IFN signaling, respectively. Aim: To investigate whether combined assessment of SIGLEC-1 and PD-L1 expression on circulating monocyte subsets enables rapid and minimally invasive stratification of IFN-driven immune endotypes in patients with suspected IIM. Methods: 85 consecutive treatment-naïve patients referred for evaluation of suspected IIM according to the 2017 EULAR/ACR criteria and 11 healthy controls (HCs) were prospectively enrolled. Peripheral blood samples were collected prior to diagnosis confirmation and treatment initiation. A 6-color flow cytometry panel was used to assess SIGLEC-1 and PD-L1 expression on classical, intermediate, and non-classical monocytes. Type I and II IFN pathway activation was evaluated in 85 patients by RT-qPCR analysis of IFN-stimulated genes (MX1, ISG15, IFI6, GBP1, GBP2, PSMB8, SIGLEC1, and PDL1). Myositis-specific and associated autoantibodies were also assessed using EUROLINE immunoblot assays. Results: SIGLEC-1 surface expression was significantly increased across all circulating monocyte subsets in patients compared with HCs, with the highest expression observed in classical and intermediate monocytes. At the transcriptional level, ISG15 (P = 0.0013), MX1 (P = 0.0043), and SIGLEC1 (P = 0.0215) were significantly upregulated in patients. Monocyte SIGLEC-1 surface expression correlated significantly with the expression of IFI6 (r = 0.55, P < 0.001), followed by ISG15 (r = 0.43, P < 0.001), MX1 (r = 0.38, P = 0.001), PDL1 (r = 0.37, P = 0.001), and SIGLEC1 (r = 0.33, P = 0.005). In contrast, PD-L1 surface expression and CD274 (PDL1) transcript levels did not differ significantly between patients and HCs. Furthermore, neither SIGLEC-1 nor PD-L1 expression was significantly associated with individual myositis-specific or myositis-associated autoantibody profiles. Conclusion: SIGLEC-1 expression on circulating monocytes is significantly increased in patients with suspected IIMs and positively correlates with type I IFN-stimulated gene expression, supporting its use as a rapid and minimally invasive biomarker of IFN-I activity. In contrast, PD-L1 surface expression and CD274 (PDL1) transcript levels did not differ significantly between patients and HCs, suggesting that PD-L1 is a less reliable indicator of interferon activation in this clinical setting. These findings support the utility of flow cytometric assessment of monocyte SIGLEC-1 for type I IFN assessment in patients with suspected IIM."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προφίλ έκφρασης των SIGLEC1 και PDL1 στα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα για την πρώιμη διαστρωμάτωση της ενεργοποίησης ιντερφερονών σε ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιωτάκη Εμμανουέλα","Panagiotaki Emmanouela"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (Idiopathic Inflammatory Myopathies, IIMs) είναι μία ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων, τα οποία χαρακτηρίζονται από φλεγμονή των σκελετικών μυών και πολυσυστηματική προσβολή. Αυξανόμενα ερευνητικά δεδομένα υποστηρίζουν τον κεντρικό ρόλο των ιντερφερονών (IFNs) στην παθογένεση των IIMs. Ωστόσο, οι υφιστάμενες προσεγγίσεις για την αξιολόγηση της ενεργοποίησης των οδών σηματοδότησης των IFNs, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής βιοψίας και της μεταγραφικής ανάλυσης της υπογραφής ιντερφερόνης, παραμένουν επεμβατικές, δαπανηρές και χρονοβόρες. Πρόσφατες μελέτες έχουν αναδείξει επιφανειακούς δείκτες των μονοκυττάρων, όπως οι SIGLEC-1 (CD169) και PD-L1 (CD274), ως βιοδείκτες της σηματοδότησης της ιντερφερόνης τύπου I και τύπου II, αντίστοιχα. Σκοπός: Η διερεύνηση του κατά πόσον η συνδυαστική αξιολόγηση της έκφρασης των SIGLEC-1 και PD-L1 σε υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων μπορεί να επιτρέψει την ταχεία και ελάχιστα επεμβατική διαστρωμάτωση των ασθενών με βάση τους ανοσολογικούς υπότυπους που σχετίζονται με την ενεργοποίηση των IFNs, σε ασθενείς με υποψία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη εντάχθηκαν 85 διαδοχικοί ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν για διερεύνηση πιθανής μυοσίτιδας, σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017, καθώς και 11 υγιείς μάρτυρες (healthy controls, HCs). Τα δείγματα περιφερικού αίματος συλλέχθηκαν πριν από την επιβεβαίωση της διάγνωσης και την έναρξη της θεραπείας. Με τη χρήση πρωτοκόλλου κυτταρομετρίας ροής έξι χρωμάτων αξιολογήθηκε η έκφραση των SIGLEC-1 και PD-L1 στα κλασικά, ενδιάμεσα και μη κλασικά μονοκύτταρα. Η ενεργοποίηση των οδών σηματοδότησης των IFNs τύπου I και II αξιολογήθηκε στους 85 ασθενείς μέσω ανάλυσης RT-qPCR γονιδίων που επάγονται από ιντερφερόνες (IFN-stimulated genes, ISGs): MX1, ISG15, IFI6, GBP1, GBP2, PSMB8, SIGLEC1 και PDL1. Παράλληλα, τα ειδικά και σχετιζόμενα με τη μυοσίτιδα αυτοαντισώματα αξιολογήθηκαν με τη χρήση ανοσοαποτυπωτικών δοκιμασιών EUROLINE. Αποτελέσματα: Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 ήταν σημαντικά αυξημένη σε όλους τους υποπληθυσμούς κυκλοφορούντων μονοκυττάρων των ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες, με την υψηλότερη έκφραση να παρατηρείται στα κλασικά και ενδιάμεσα μονοκύτταρα. Σε μεταγραφικό επίπεδο, παρατηρήθηκε σημαντική αυξημένη έκφραση των ISG15 (P = 0,0013), MX1 (P = 0,0043) και SIGLEC1 (P = 0,0215) στους ασθενείς. Η επιφανειακή έκφραση του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα συσχετίστηκε σημαντικά με την έκφραση των γονιδίων IFI6 (r = 0,55, P < 0,001), ISG15 (r = 0,43, P < 0,001), MX1 (r = 0,38, P = 0,001), PDL1 (r = 0,37, P = 0,001) και SIGLEC1 (r = 0,33, P = 0,005). Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων ούτε στην επιφανειακή έκφραση του PD-L1 ούτε στα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1). Επιπλέον, ούτε η έκφραση του SIGLEC-1 ούτε η έκφραση του PD-L1 συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με μεμονωμένα προφίλ ειδικών ή σχετιζόμενων με τη μυοσίτιδα αυτοαντισωμάτων. Συμπεράσματα: Η έκφραση του SIGLEC-1 στα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα είναι σημαντικά αυξημένη σε ασθενείς με υποψία IIM και συσχετίζεται θετικά με την έκφραση γονιδίων που επάγονται από την ιντερφερόνη τύπου I, υποστηρίζοντας τη χρήση του ως ταχέος και ελάχιστα επεμβατικού βιοδείκτη της δραστηριότητας της IFN-I. Αντίθετα, η επιφανειακή έκφραση του PD-L1 και τα επίπεδα μεταγραφής του CD274 (PDL1) δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων, γεγονός που υποδηλώνει ότι το PD-L1 αποτελεί λιγότερο αξιόπιστο δείκτη της ενεργοποίησης των ιντερφερονών στο συγκεκριμένο κλινικό πλαίσιο. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τη χρησιμότητα της αξιολόγησης του SIGLEC-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής για την εκτίμηση της δραστηριότητας της IFN τύπου I σε ασθενείς με υποψία IIM.","Background: Idiopathic inflammatory myopathies (IIMs) are rare systemic autoimmune diseases characterized by skeletal muscle inflammation and multisystem involvement. Increasing evidence supports a central role for interferons (IFNs) in IIM pathogenesis. However, current approaches for IFN pathway assessment, including muscle biopsy and IFN transcriptional profiling, remain invasive, costly, and time-consuming. Recent studies identified monocyte surface markers, including SIGLEC-1 (CD169) and PD-L1 (CD274), as biomarkers of type I and type II IFN signaling, respectively. Aim: To investigate whether combined assessment of SIGLEC-1 and PD-L1 expression on circulating monocyte subsets enables rapid and minimally invasive stratification of IFN-driven immune endotypes in patients with suspected IIM. Methods: 85 consecutive treatment-naïve patients referred for evaluation of suspected IIM according to the 2017 EULAR/ACR criteria and 11 healthy controls (HCs) were prospectively enrolled. Peripheral blood samples were collected prior to diagnosis confirmation and treatment initiation. A 6-color flow cytometry panel was used to assess SIGLEC-1 and PD-L1 expression on classical, intermediate, and non-classical monocytes. Type I and II IFN pathway activation was evaluated in 85 patients by RT-qPCR analysis of IFN-stimulated genes (MX1, ISG15, IFI6, GBP1, GBP2, PSMB8, SIGLEC1, and PDL1). Myositis-specific and associated autoantibodies were also assessed using EUROLINE immunoblot assays. Results: SIGLEC-1 surface expression was significantly increased across all circulating monocyte subsets in patients compared with HCs, with the highest expression observed in classical and intermediate monocytes. At the transcriptional level, ISG15 (P = 0.0013), MX1 (P = 0.0043), and SIGLEC1 (P = 0.0215) were significantly upregulated in patients. Monocyte SIGLEC-1 surface expression correlated significantly with the expression of IFI6 (r = 0.55, P < 0.001), followed by ISG15 (r = 0.43, P < 0.001), MX1 (r = 0.38, P = 0.001), PDL1 (r = 0.37, P = 0.001), and SIGLEC1 (r = 0.33, P = 0.005). In contrast, PD-L1 surface expression and CD274 (PDL1) transcript levels did not differ significantly between patients and HCs. Furthermore, neither SIGLEC-1 nor PD-L1 expression was significantly associated with individual myositis-specific or myositis-associated autoantibody profiles. Conclusion: SIGLEC-1 expression on circulating monocytes is significantly increased in patients with suspected IIMs and positively correlates with type I IFN-stimulated gene expression, supporting its use as a rapid and minimally invasive biomarker of IFN-I activity. In contrast, PD-L1 surface expression and CD274 (PDL1) transcript levels did not differ significantly between patients and HCs, suggesting that PD-L1 is a less reliable indicator of interferon activation in this clinical setting. These findings support the utility of flow cytometric assessment of monocyte SIGLEC-1 for type I IFN assessment in patients with suspected IIM."],"dc:identifier":["uoadl:5456069","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456069"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προφίλ έκφρασης των SIGLEC1 και PDL1 στα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα για την πρώιμη διαστρωμάτωση της ενεργοποίησης ιντερφερονών σε ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z"}