{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456385"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456385","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Από τον δραματικό στον σκηνικό χώρο: Χωρική ανάλυση εννέα ελληνικών παραστάσεων του Άμλετ»","abstract":"Η εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στον προϋπάρχοντα θεατρικό χώρο και τις σκηνοθετικές επιλογές μέσα από τη μελέτη εννέα ελληνικών παραστάσεων του Άμλετ του William Shakespeare. Αφετηρία της έρευνας είναι η παραδοχή ότι ο χώρος μιας παράστασης δεν αποτελεί απλώς το σημείο όπου αυτή παρουσιάζεται, αλλά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η σκηνική δράση. Βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο και με ποιους τρόπους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος επηρεάζει τη σκηνοθετική προσέγγιση του έργου. Για τον σκοπό αυτό, εξετάζονται οι αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες κάθε θεάτρου, η σχέση σκηνής και θεατών, οι δυνατότητες και οι περιορισμοί του χώρου, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται βασικές χωρικές σκηνές του έργου. Η σκηνογραφία αποτελεί μέρος της ανάλυσης, όχι όμως ως αυτοτελές αντικείμενο μελέτης· εξετάζεται μόνο στον βαθμό που βοηθά να γίνει κατανοητή η σχέση ανάμεσα στον χώρο και τη σκηνοθεσία. Η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική συγκριτική ανάλυση. Αρχικά μελετώνται οι χωρικές απαιτήσεις του ίδιου του δραματικού κειμένου και στη συνέχεια συγκρίνονται με τις επιλογές των εννέα παραστάσεων. Η συγκριτική ανάλυση αναδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος μπορεί να επηρεάσει τη διαμόρφωση της σκηνοθετικής πρότασης. Η μορφή του θεάτρου, η διάταξη σκηνής και πλατείας, οι τεχνικές δυνατότητες και η ιστορία κάθε χώρου δεν λειτουργούν ως ουδέτερο υπόβαθρο, αλλά συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν την οργάνωση της παράστασης. Τα συμπεράσματα της έρευνας δεν αφορούν μόνο τις συγκεκριμένες παραστάσεις του Άμλετ, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν ως βάση για αντίστοιχες μελέτες της σχέσης ανάμεσα στον θεατρικό χώρο και τη σκηνοθεσία άλλων έργων.","abstract_html":"Η εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στον προϋπάρχοντα θεατρικό χώρο και τις σκηνοθετικές επιλογές μέσα από τη μελέτη εννέα ελληνικών παραστάσεων του Άμλετ του William Shakespeare. Αφετηρία της έρευνας είναι η παραδοχή ότι ο χώρος μιας παράστασης δεν αποτελεί απλώς το σημείο όπου αυτή παρουσιάζεται, αλλά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η σκηνική δράση. Βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο και με ποιους τρόπους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος επηρεάζει τη σκηνοθετική προσέγγιση του έργου. Για τον σκοπό αυτό, εξετάζονται οι αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες κάθε θεάτρου, η σχέση σκηνής και θεατών, οι δυνατότητες και οι περιορισμοί του χώρου, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται βασικές χωρικές σκηνές του έργου. Η σκηνογραφία αποτελεί μέρος της ανάλυσης, όχι όμως ως αυτοτελές αντικείμενο μελέτης· εξετάζεται μόνο στον βαθμό που βοηθά να γίνει κατανοητή η σχέση ανάμεσα στον χώρο και τη σκηνοθεσία. Η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική συγκριτική ανάλυση. Αρχικά μελετώνται οι χωρικές απαιτήσεις του ίδιου του δραματικού κειμένου και στη συνέχεια συγκρίνονται με τις επιλογές των εννέα παραστάσεων. Η συγκριτική ανάλυση αναδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος μπορεί να επηρεάσει τη διαμόρφωση της σκηνοθετικής πρότασης. Η μορφή του θεάτρου, η διάταξη σκηνής και πλατείας, οι τεχνικές δυνατότητες και η ιστορία κάθε χώρου δεν λειτουργούν ως ουδέτερο υπόβαθρο, αλλά συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν την οργάνωση της παράστασης. Τα συμπεράσματα της έρευνας δεν αφορούν μόνο τις συγκεκριμένες παραστάσεις του Άμλετ, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν ως βάση για αντίστοιχες μελέτες της σχέσης ανάμεσα στον θεατρικό χώρο και τη σκηνοθεσία άλλων έργων.","abstract_has_math":false,"creators":["Νεγρίν Ντεϊβιντ","Negrin David"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456385"],"render_values":[{"text":"uoadl:5456385","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456385","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456385","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5456385","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νεγρίν Ντεϊβιντ","Negrin David"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456385","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456385"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στον προϋπάρχοντα θεατρικό χώρο και τις σκηνοθετικές επιλογές μέσα από τη μελέτη εννέα ελληνικών παραστάσεων του Άμλετ του William Shakespeare. Αφετηρία της έρευνας είναι η παραδοχή ότι ο χώρος μιας παράστασης δεν αποτελεί απλώς το σημείο όπου αυτή παρουσιάζεται, αλλά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η σκηνική δράση. Βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο και με ποιους τρόπους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος επηρεάζει τη σκηνοθετική προσέγγιση του έργου. Για τον σκοπό αυτό, εξετάζονται οι αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες κάθε θεάτρου, η σχέση σκηνής και θεατών, οι δυνατότητες και οι περιορισμοί του χώρου, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται βασικές χωρικές σκηνές του έργου. Η σκηνογραφία αποτελεί μέρος της ανάλυσης, όχι όμως ως αυτοτελές αντικείμενο μελέτης· εξετάζεται μόνο στον βαθμό που βοηθά να γίνει κατανοητή η σχέση ανάμεσα στον χώρο και τη σκηνοθεσία. Η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική συγκριτική ανάλυση. Αρχικά μελετώνται οι χωρικές απαιτήσεις του ίδιου του δραματικού κειμένου και στη συνέχεια συγκρίνονται με τις επιλογές των εννέα παραστάσεων. Η συγκριτική ανάλυση αναδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος μπορεί να επηρεάσει τη διαμόρφωση της σκηνοθετικής πρότασης. Η μορφή του θεάτρου, η διάταξη σκηνής και πλατείας, οι τεχνικές δυνατότητες και η ιστορία κάθε χώρου δεν λειτουργούν ως ουδέτερο υπόβαθρο, αλλά συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν την οργάνωση της παράστασης. Τα συμπεράσματα της έρευνας δεν αφορούν μόνο τις συγκεκριμένες παραστάσεις του Άμλετ, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν ως βάση για αντίστοιχες μελέτες της σχέσης ανάμεσα στον θεατρικό χώρο και τη σκηνοθεσία άλλων έργων.","This dissertation examines the relationship between pre-existing theatrical space and directorial choices through the study of nine Greek productions of Hamlet by William Shakespeare. The research is based on the assumption that the performance space is not simply the place where a production is presented, but a factor that influences the way theatrical action is organized. The main research question concerns the extent to which, and the ways in which, pre-existing theatrical space affects the directorial approach to the play. To address this question, the study examines the architectural characteristics of each theatre, the relationship between stage and audience, the possibilities and limitations of each venue, and the staging of the play's principal spatial scenes. Scenography is included in the analysis, but not as an independent object of study; it is examined only insofar as it helps clarify the relationship between theatrical space and directing. The research follows a qualitative comparative approach. It begins with an examination of the spatial requirements of the dramatic text and then compares them with the staging choices made in the nine productions. The comparison shows that theatrical space has a significant influence on the development of the directorial concept. The architectural form of the theatre, the stage-audience arrangement, the technical possibilities and the history of each venue do not merely provide the setting for a performance but also influence decisions concerning its overall spatial organization. The conclusions of the study are not limited to the selected productions of Hamlet. They may also provide a basis for examining the relationship between theatrical space and directing in other dramatic works."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Από τον δραματικό στον σκηνικό χώρο: Χωρική ανάλυση εννέα ελληνικών παραστάσεων του Άμλετ»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νεγρίν Ντεϊβιντ","Negrin David"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εργασία εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στον προϋπάρχοντα θεατρικό χώρο και τις σκηνοθετικές επιλογές μέσα από τη μελέτη εννέα ελληνικών παραστάσεων του Άμλετ του William Shakespeare. Αφετηρία της έρευνας είναι η παραδοχή ότι ο χώρος μιας παράστασης δεν αποτελεί απλώς το σημείο όπου αυτή παρουσιάζεται, αλλά επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η σκηνική δράση. Βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο και με ποιους τρόπους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος επηρεάζει τη σκηνοθετική προσέγγιση του έργου. Για τον σκοπό αυτό, εξετάζονται οι αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες κάθε θεάτρου, η σχέση σκηνής και θεατών, οι δυνατότητες και οι περιορισμοί του χώρου, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται βασικές χωρικές σκηνές του έργου. Η σκηνογραφία αποτελεί μέρος της ανάλυσης, όχι όμως ως αυτοτελές αντικείμενο μελέτης· εξετάζεται μόνο στον βαθμό που βοηθά να γίνει κατανοητή η σχέση ανάμεσα στον χώρο και τη σκηνοθεσία. Η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική συγκριτική ανάλυση. Αρχικά μελετώνται οι χωρικές απαιτήσεις του ίδιου του δραματικού κειμένου και στη συνέχεια συγκρίνονται με τις επιλογές των εννέα παραστάσεων. Η συγκριτική ανάλυση αναδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους ο προϋπάρχων θεατρικός χώρος μπορεί να επηρεάσει τη διαμόρφωση της σκηνοθετικής πρότασης. Η μορφή του θεάτρου, η διάταξη σκηνής και πλατείας, οι τεχνικές δυνατότητες και η ιστορία κάθε χώρου δεν λειτουργούν ως ουδέτερο υπόβαθρο, αλλά συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν την οργάνωση της παράστασης. Τα συμπεράσματα της έρευνας δεν αφορούν μόνο τις συγκεκριμένες παραστάσεις του Άμλετ, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν ως βάση για αντίστοιχες μελέτες της σχέσης ανάμεσα στον θεατρικό χώρο και τη σκηνοθεσία άλλων έργων.","This dissertation examines the relationship between pre-existing theatrical space and directorial choices through the study of nine Greek productions of Hamlet by William Shakespeare. The research is based on the assumption that the performance space is not simply the place where a production is presented, but a factor that influences the way theatrical action is organized. The main research question concerns the extent to which, and the ways in which, pre-existing theatrical space affects the directorial approach to the play. To address this question, the study examines the architectural characteristics of each theatre, the relationship between stage and audience, the possibilities and limitations of each venue, and the staging of the play's principal spatial scenes. Scenography is included in the analysis, but not as an independent object of study; it is examined only insofar as it helps clarify the relationship between theatrical space and directing. The research follows a qualitative comparative approach. It begins with an examination of the spatial requirements of the dramatic text and then compares them with the staging choices made in the nine productions. The comparison shows that theatrical space has a significant influence on the development of the directorial concept. The architectural form of the theatre, the stage-audience arrangement, the technical possibilities and the history of each venue do not merely provide the setting for a performance but also influence decisions concerning its overall spatial organization. The conclusions of the study are not limited to the selected productions of Hamlet. They may also provide a basis for examining the relationship between theatrical space and directing in other dramatic works."],"dc:identifier":["uoadl:5456385","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456385"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["«Από τον δραματικό στον σκηνικό χώρο: Χωρική ανάλυση εννέα ελληνικών παραστάσεων του Άμλετ»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z"}