{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456429"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456429","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεταγραφωμική Ανάλυση και Ανίχνευση Αποκλίνοντων Συμβάντων Ματίσματος με το εργαλείο FRASER στη Διάγνωση Σπάνιων Γενετικών Νοσημάτων","abstract":"Οι σπάνιες ασθένειες είναι μία ομάδα ασθενειών, που εκδηλώνεται με μεγάλη ετερογένεια. Αν και χωριστά επηρεάζουν μικρή μερίδα του πληθυσμού, αθροιστικά επηρεάζουν εκατομμύρια ασθενείς παγκοσμίως. Οι διαταραχές αυτές μπορεί να είναι εξουθενωτικές και απειλητικές για τη ζωή, επηρεάζοντας σημαντικά τόσο τους ασθενείς, όσο τις οικογένειες τους και τα συστήματα υγείας. Η πλειονότητά τους έχει γενετική αιτιολογία και εκδηλώνεται ήδη από τη νεογνική ή την παιδική ηλικία, συχνά με σοβαρές νευρολογικές, αναπτυξιακές και πολυσυστηματικές εκδηλώσεις. Η μεγάλη γενετική και κλινική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τα σπάνια νοσήματα, σε συνδυασμό με τους φαινοτύπους που συχνά μιμούνται άλλες παθήσεις, καθιστά τη διάγνωσή τους ιδιαίτερα απαιτητική οδηγώντας σε σημαντική καθυστέρηση της οριστικής διάγνωσης. Η έγκαιρη διάγνωση είναι μεγάλης σημασίας, καθώς επιτρέπει την έναρξη κατάλληλης θεραπείας όταν υπάρχει ή τη συμβουλευτική των ασθενών και των οικογενειών τους για τη καλύτερη κλινική διαχείριση. Η ανάπτυξη των τεχνολογιών αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχει βελτιώσει τη διαγνωστική απόδοση. Μέσω της αλληλούχησης ολόκληρου του γονιδιώματος ή της αλληλούχησης των εξωνίων επιτυγχάνεται η ταχύτερη ανίχνευση παθογόνων παραλλαγών. Ωστόσο, παρά την σημαντική αυτή πρόοδο μεγάλος αριθμός των ασθενών παραμένουν χωρίς οριστική διάγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της συμβολής της RNA αλληλούχησης στη διάγνωση νεογνών και παιδιών με σπάνια νοσήματα. Για τη πειραματική εργασία χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 40 δείγματα εκ των οποίων τα 19 ήταν ασθενείς με κάποιο νευροαναπτυξιακό χαρακτηριστικό. Το αίμα που λήφθηκε από τους συμμετέχοντες στάλθηκε στη εταιρεία BGI (Χονγκ Κονγκ), όπου απομονώθηκε ολικό RNA και πραγματοποιήθηκε η αλληλούχηση RNA. Τα αποτελέσματα της αλληλούχησης αναλύθηκαν με το λογισμικό FRASER για τον εντοπισμό αποκλινόντων συμβάντων ματίσματος και τα συμβάντα που προέκυψαν αναλύθηκαν για τη συμμετοχή τους στο φαινότυπο του ασθενή. Μεταξύ των 19 ασθενών, στους 10 εντοπίστηκε ένα τουλάχιστον συμβάν το οποίο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης, ώστε να επιβεβαιωθεί αν είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση της ασθένειας. Συμπερασματικά, η αλληλούχηση RNA αποτελεί μία ελπιδοφόρα προοπτική για τη διάγνωση των σπάνιων νοσημάτων και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ομικές τεχνολογίες αναμένεται να μειώσει το διαγνωστικό κενό.","abstract_html":"Οι σπάνιες ασθένειες είναι μία ομάδα ασθενειών, που εκδηλώνεται με μεγάλη ετερογένεια. Αν και χωριστά επηρεάζουν μικρή μερίδα του πληθυσμού, αθροιστικά επηρεάζουν εκατομμύρια ασθενείς παγκοσμίως. Οι διαταραχές αυτές μπορεί να είναι εξουθενωτικές και απειλητικές για τη ζωή, επηρεάζοντας σημαντικά τόσο τους ασθενείς, όσο τις οικογένειες τους και τα συστήματα υγείας. Η πλειονότητά τους έχει γενετική αιτιολογία και εκδηλώνεται ήδη από τη νεογνική ή την παιδική ηλικία, συχνά με σοβαρές νευρολογικές, αναπτυξιακές και πολυσυστηματικές εκδηλώσεις. Η μεγάλη γενετική και κλινική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τα σπάνια νοσήματα, σε συνδυασμό με τους φαινοτύπους που συχνά μιμούνται άλλες παθήσεις, καθιστά τη διάγνωσή τους ιδιαίτερα απαιτητική οδηγώντας σε σημαντική καθυστέρηση της οριστικής διάγνωσης. Η έγκαιρη διάγνωση είναι μεγάλης σημασίας, καθώς επιτρέπει την έναρξη κατάλληλης θεραπείας όταν υπάρχει ή τη συμβουλευτική των ασθενών και των οικογενειών τους για τη καλύτερη κλινική διαχείριση. Η ανάπτυξη των τεχνολογιών αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχει βελτιώσει τη διαγνωστική απόδοση. Μέσω της αλληλούχησης ολόκληρου του γονιδιώματος ή της αλληλούχησης των εξωνίων επιτυγχάνεται η ταχύτερη ανίχνευση παθογόνων παραλλαγών. Ωστόσο, παρά την σημαντική αυτή πρόοδο μεγάλος αριθμός των ασθενών παραμένουν χωρίς οριστική διάγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της συμβολής της RNA αλληλούχησης στη διάγνωση νεογνών και παιδιών με σπάνια νοσήματα. Για τη πειραματική εργασία χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 40 δείγματα εκ των οποίων τα 19 ήταν ασθενείς με κάποιο νευροαναπτυξιακό χαρακτηριστικό. Το αίμα που λήφθηκε από τους συμμετέχοντες στάλθηκε στη εταιρεία BGI (Χονγκ Κονγκ), όπου απομονώθηκε ολικό RNA και πραγματοποιήθηκε η αλληλούχηση RNA. Τα αποτελέσματα της αλληλούχησης αναλύθηκαν με το λογισμικό FRASER για τον εντοπισμό αποκλινόντων συμβάντων ματίσματος και τα συμβάντα που προέκυψαν αναλύθηκαν για τη συμμετοχή τους στο φαινότυπο του ασθενή. Μεταξύ των 19 ασθενών, στους 10 εντοπίστηκε ένα τουλάχιστον συμβάν το οποίο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης, ώστε να επιβεβαιωθεί αν είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση της ασθένειας. Συμπερασματικά, η αλληλούχηση RNA αποτελεί μία ελπιδοφόρα προοπτική για τη διάγνωση των σπάνιων νοσημάτων και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ομικές τεχνολογίες αναμένεται να μειώσει το διαγνωστικό κενό.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΠΑΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ-ΑΝΝΑ","PAPAKYPRIANOU MARGARITA-ANNA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456429"],"render_values":[{"text":"uoadl:5456429","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456429","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456429","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5456429","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΠΑΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ-ΑΝΝΑ","PAPAKYPRIANOU MARGARITA-ANNA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456429"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι σπάνιες ασθένειες είναι μία ομάδα ασθενειών, που εκδηλώνεται με μεγάλη ετερογένεια. Αν και χωριστά επηρεάζουν μικρή μερίδα του πληθυσμού, αθροιστικά επηρεάζουν εκατομμύρια ασθενείς παγκοσμίως. Οι διαταραχές αυτές μπορεί να είναι εξουθενωτικές και απειλητικές για τη ζωή, επηρεάζοντας σημαντικά τόσο τους ασθενείς, όσο τις οικογένειες τους και τα συστήματα υγείας. Η πλειονότητά τους έχει γενετική αιτιολογία και εκδηλώνεται ήδη από τη νεογνική ή την παιδική ηλικία, συχνά με σοβαρές νευρολογικές, αναπτυξιακές και πολυσυστηματικές εκδηλώσεις. Η μεγάλη γενετική και κλινική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τα σπάνια νοσήματα, σε συνδυασμό με τους φαινοτύπους που συχνά μιμούνται άλλες παθήσεις, καθιστά τη διάγνωσή τους ιδιαίτερα απαιτητική οδηγώντας σε σημαντική καθυστέρηση της οριστικής διάγνωσης. Η έγκαιρη διάγνωση είναι μεγάλης σημασίας, καθώς επιτρέπει την έναρξη κατάλληλης θεραπείας όταν υπάρχει ή τη συμβουλευτική των ασθενών και των οικογενειών τους για τη καλύτερη κλινική διαχείριση. Η ανάπτυξη των τεχνολογιών αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχει βελτιώσει τη διαγνωστική απόδοση. Μέσω της αλληλούχησης ολόκληρου του γονιδιώματος ή της αλληλούχησης των εξωνίων επιτυγχάνεται η ταχύτερη ανίχνευση παθογόνων παραλλαγών. Ωστόσο, παρά την σημαντική αυτή πρόοδο μεγάλος αριθμός των ασθενών παραμένουν χωρίς οριστική διάγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της συμβολής της RNA αλληλούχησης στη διάγνωση νεογνών και παιδιών με σπάνια νοσήματα. Για τη πειραματική εργασία χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 40 δείγματα εκ των οποίων τα 19 ήταν ασθενείς με κάποιο νευροαναπτυξιακό χαρακτηριστικό. Το αίμα που λήφθηκε από τους συμμετέχοντες στάλθηκε στη εταιρεία BGI (Χονγκ Κονγκ), όπου απομονώθηκε ολικό RNA και πραγματοποιήθηκε η αλληλούχηση RNA. Τα αποτελέσματα της αλληλούχησης αναλύθηκαν με το λογισμικό FRASER για τον εντοπισμό αποκλινόντων συμβάντων ματίσματος και τα συμβάντα που προέκυψαν αναλύθηκαν για τη συμμετοχή τους στο φαινότυπο του ασθενή. Μεταξύ των 19 ασθενών, στους 10 εντοπίστηκε ένα τουλάχιστον συμβάν το οποίο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης, ώστε να επιβεβαιωθεί αν είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση της ασθένειας. Συμπερασματικά, η αλληλούχηση RNA αποτελεί μία ελπιδοφόρα προοπτική για τη διάγνωση των σπάνιων νοσημάτων και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ομικές τεχνολογίες αναμένεται να μειώσει το διαγνωστικό κενό.","Rare diseases represent a heterogeneous group of disorders. Αlthough individually affecting a small proportion of the population, collectively impact millions of patients worldwide. These conditions can be debilitating and life-threatening, placing a substantial burden on patients, their families, and healthcare systems. The majority have a genetic aetiology and typically manifest during the neonatal or early childhood period, often presenting with severe neurological, developmental, and multisystemic features. The considerable genetic and clinical heterogeneity that characterises rare diseases, combined with phenotypes that frequently mimic other conditions, renders their diagnosis particularly challenging and often leads to significant delays in reaching a definitive diagnosis. Timely diagnosis is of paramount importance, as it enables the initiation of appropriate treatment where available, as well as genetic counselling for patients and their families to support optimal clinical management. The development of next-generation sequencing technologies has substantially improved diagnostic yield. Whole-genome sequencing and whole-exome sequencing have enabled more rapid identification of pathogenic variants. Nevertheless, despite this remarkable progress, a considerable proportion of patients remain without a definitive diagnosis. The aim of the present study was to investigate the contribution of RNA sequencing to the diagnosis of neonates and children with rare diseases. For the experimental work, a total of 40 samples were used, of which 19 were patients presenting with at least one neurodevelopmental feature. Blood collected from the participants was sent to the company BGI (Hong Kong), where total RNA was isolated and RNA sequencing was performed. The sequencing results were analyzed using the FRASER software to identify aberrant splicing events, and the resulting events were evaluated for their potential contribution to the patient's phenotype. Among the 19 patients, at least one event requiring further investigation-to confirm whether it is responsible for disease manifestation-was identified in 10 of them. In conclusion, RNA sequencing represents a promising prospect for the diagnosis of rare diseases and, in combination with other omics technologies, is expected to help reduce the diagnostic gap."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεταγραφωμική Ανάλυση και Ανίχνευση Αποκλίνοντων Συμβάντων Ματίσματος με το εργαλείο FRASER στη Διάγνωση Σπάνιων Γενετικών Νοσημάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΠΑΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ-ΑΝΝΑ","PAPAKYPRIANOU MARGARITA-ANNA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι σπάνιες ασθένειες είναι μία ομάδα ασθενειών, που εκδηλώνεται με μεγάλη ετερογένεια. Αν και χωριστά επηρεάζουν μικρή μερίδα του πληθυσμού, αθροιστικά επηρεάζουν εκατομμύρια ασθενείς παγκοσμίως. Οι διαταραχές αυτές μπορεί να είναι εξουθενωτικές και απειλητικές για τη ζωή, επηρεάζοντας σημαντικά τόσο τους ασθενείς, όσο τις οικογένειες τους και τα συστήματα υγείας. Η πλειονότητά τους έχει γενετική αιτιολογία και εκδηλώνεται ήδη από τη νεογνική ή την παιδική ηλικία, συχνά με σοβαρές νευρολογικές, αναπτυξιακές και πολυσυστηματικές εκδηλώσεις. Η μεγάλη γενετική και κλινική ετερογένεια που χαρακτηρίζει τα σπάνια νοσήματα, σε συνδυασμό με τους φαινοτύπους που συχνά μιμούνται άλλες παθήσεις, καθιστά τη διάγνωσή τους ιδιαίτερα απαιτητική οδηγώντας σε σημαντική καθυστέρηση της οριστικής διάγνωσης. Η έγκαιρη διάγνωση είναι μεγάλης σημασίας, καθώς επιτρέπει την έναρξη κατάλληλης θεραπείας όταν υπάρχει ή τη συμβουλευτική των ασθενών και των οικογενειών τους για τη καλύτερη κλινική διαχείριση. Η ανάπτυξη των τεχνολογιών αλληλούχησης επόμενης γενιάς έχει βελτιώσει τη διαγνωστική απόδοση. Μέσω της αλληλούχησης ολόκληρου του γονιδιώματος ή της αλληλούχησης των εξωνίων επιτυγχάνεται η ταχύτερη ανίχνευση παθογόνων παραλλαγών. Ωστόσο, παρά την σημαντική αυτή πρόοδο μεγάλος αριθμός των ασθενών παραμένουν χωρίς οριστική διάγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της συμβολής της RNA αλληλούχησης στη διάγνωση νεογνών και παιδιών με σπάνια νοσήματα. Για τη πειραματική εργασία χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 40 δείγματα εκ των οποίων τα 19 ήταν ασθενείς με κάποιο νευροαναπτυξιακό χαρακτηριστικό. Το αίμα που λήφθηκε από τους συμμετέχοντες στάλθηκε στη εταιρεία BGI (Χονγκ Κονγκ), όπου απομονώθηκε ολικό RNA και πραγματοποιήθηκε η αλληλούχηση RNA. Τα αποτελέσματα της αλληλούχησης αναλύθηκαν με το λογισμικό FRASER για τον εντοπισμό αποκλινόντων συμβάντων ματίσματος και τα συμβάντα που προέκυψαν αναλύθηκαν για τη συμμετοχή τους στο φαινότυπο του ασθενή. Μεταξύ των 19 ασθενών, στους 10 εντοπίστηκε ένα τουλάχιστον συμβάν το οποίο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης, ώστε να επιβεβαιωθεί αν είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση της ασθένειας. Συμπερασματικά, η αλληλούχηση RNA αποτελεί μία ελπιδοφόρα προοπτική για τη διάγνωση των σπάνιων νοσημάτων και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ομικές τεχνολογίες αναμένεται να μειώσει το διαγνωστικό κενό.","Rare diseases represent a heterogeneous group of disorders. Αlthough individually affecting a small proportion of the population, collectively impact millions of patients worldwide. These conditions can be debilitating and life-threatening, placing a substantial burden on patients, their families, and healthcare systems. The majority have a genetic aetiology and typically manifest during the neonatal or early childhood period, often presenting with severe neurological, developmental, and multisystemic features. The considerable genetic and clinical heterogeneity that characterises rare diseases, combined with phenotypes that frequently mimic other conditions, renders their diagnosis particularly challenging and often leads to significant delays in reaching a definitive diagnosis. Timely diagnosis is of paramount importance, as it enables the initiation of appropriate treatment where available, as well as genetic counselling for patients and their families to support optimal clinical management. The development of next-generation sequencing technologies has substantially improved diagnostic yield. Whole-genome sequencing and whole-exome sequencing have enabled more rapid identification of pathogenic variants. Nevertheless, despite this remarkable progress, a considerable proportion of patients remain without a definitive diagnosis. The aim of the present study was to investigate the contribution of RNA sequencing to the diagnosis of neonates and children with rare diseases. For the experimental work, a total of 40 samples were used, of which 19 were patients presenting with at least one neurodevelopmental feature. Blood collected from the participants was sent to the company BGI (Hong Kong), where total RNA was isolated and RNA sequencing was performed. The sequencing results were analyzed using the FRASER software to identify aberrant splicing events, and the resulting events were evaluated for their potential contribution to the patient's phenotype. Among the 19 patients, at least one event requiring further investigation-to confirm whether it is responsible for disease manifestation-was identified in 10 of them. In conclusion, RNA sequencing represents a promising prospect for the diagnosis of rare diseases and, in combination with other omics technologies, is expected to help reduce the diagnostic gap."],"dc:identifier":["uoadl:5456429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456429"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μεταγραφωμική Ανάλυση και Ανίχνευση Αποκλίνοντων Συμβάντων Ματίσματος με το εργαλείο FRASER στη Διάγνωση Σπάνιων Γενετικών Νοσημάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z"}