{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456649"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5456649","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση καρβακυκλικής 8-οξο-2’δεοξυγουανοσίνης και 5-μεθυλο-5-υδροξυδαντοΐνης, προϊόντων οξειδωτικής βλάβης του DNA.","abstract":"Οι οξειδωτικές βλάβες του DNA αποτελούν έναν από τους κυριότερους παράγοντες γενετικής αστάθειας και προκαλούνται από την επίδραση δραστικών μορφών οξυγόνου και αζώτου που παράγονται είτε κατά τον φυσιολογικό κυτταρικό μεταβολισμό είτε από εξωτερικούς περιβαλλοντικούς παράγοντες. Όταν τα επίπεδα αυτών των ελεύθερων ριζών υπερτερούν των αντιοξειδωτικών μηχανισμών του οργανισμού, επέρχεται οξειδωτικό στρες, το οποίο τροποποιεί χημικά τις βάσεις και τα σάκχαρα του DNA, οδηγώντας σε μεταλλάξεις, γήρανση και στην ανάπτυξη παθολογικών καταστάσεων. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μελέτη της οξειδωτικής καταστροφής του DNA. Στόχος ήταν η σύνθεση τροποποιημένων αναλόγων οξειδωτικών βλαβών, όπως καρβακυκλικών και φθοριωμένων δομών, οι οποίες αναστέλλουν τον μηχανισμό επιδιόρθωσης BER, επιτρέποντας τη μελέτη του μηχανισμού NER. Παράλληλα διερευνήθηκε η ανάπτυξη μίας νέας μεθοδολογίας προστασίας αμιδίων με την ομάδα (μεθυλοθειο)μέθυλο. Πρωταρχικό στόχο αποτέλεσε η σύνθεση των 2’-φθοριωμένων παραγώγων της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με αφετηρία την D-ριβόζη και την 5-μεθυλοουριδίνη. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση της καρβακυκλικής οξειδωτικής βλάβης 8-οξογουανοσύνης, η οποία μετατράπηκε στον αντίστοιχο φωσφοραμιδίτη με στόχο την ενσωμάτωση σε συνθετικά ολιγονουκλεοτίδια. Συγχρόνως, μελετήθηκε η προστασία του τριτοταγούς υδροξυλίου της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με σιλυλομάδες. Τέλος, με αφορμή έναν απροσδόκητο σχηματισμό παραπροϊόντος έγιναν προσπάθειες ανάπτυξης μίας πρωτότυπης μεθοδολογίας για την εκλεκτική προστασία αμιδίων με την (μεθυλοθειο)μέθυλο ομάδα.","abstract_html":"Οι οξειδωτικές βλάβες του DNA αποτελούν έναν από τους κυριότερους παράγοντες γενετικής αστάθειας και προκαλούνται από την επίδραση δραστικών μορφών οξυγόνου και αζώτου που παράγονται είτε κατά τον φυσιολογικό κυτταρικό μεταβολισμό είτε από εξωτερικούς περιβαλλοντικούς παράγοντες. Όταν τα επίπεδα αυτών των ελεύθερων ριζών υπερτερούν των αντιοξειδωτικών μηχανισμών του οργανισμού, επέρχεται οξειδωτικό στρες, το οποίο τροποποιεί χημικά τις βάσεις και τα σάκχαρα του DNA, οδηγώντας σε μεταλλάξεις, γήρανση και στην ανάπτυξη παθολογικών καταστάσεων. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μελέτη της οξειδωτικής καταστροφής του DNA. Στόχος ήταν η σύνθεση τροποποιημένων αναλόγων οξειδωτικών βλαβών, όπως καρβακυκλικών και φθοριωμένων δομών, οι οποίες αναστέλλουν τον μηχανισμό επιδιόρθωσης BER, επιτρέποντας τη μελέτη του μηχανισμού NER. Παράλληλα διερευνήθηκε η ανάπτυξη μίας νέας μεθοδολογίας προστασίας αμιδίων με την ομάδα (μεθυλοθειο)μέθυλο. Πρωταρχικό στόχο αποτέλεσε η σύνθεση των 2’-φθοριωμένων παραγώγων της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με αφετηρία την D-ριβόζη και την 5-μεθυλοουριδίνη. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση της καρβακυκλικής οξειδωτικής βλάβης 8-οξογουανοσύνης, η οποία μετατράπηκε στον αντίστοιχο φωσφοραμιδίτη με στόχο την ενσωμάτωση σε συνθετικά ολιγονουκλεοτίδια. Συγχρόνως, μελετήθηκε η προστασία του τριτοταγούς υδροξυλίου της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με σιλυλομάδες. Τέλος, με αφορμή έναν απροσδόκητο σχηματισμό παραπροϊόντος έγιναν προσπάθειες ανάπτυξης μίας πρωτότυπης μεθοδολογίας για την εκλεκτική προστασία αμιδίων με την (μεθυλοθειο)μέθυλο ομάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κακομανώλη Χριστίνα","Kakomanoli Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456649"],"render_values":[{"text":"uoadl:5456649","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456649","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456649","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5456649","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κακομανώλη Χριστίνα","Kakomanoli Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5456649","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456649"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι οξειδωτικές βλάβες του DNA αποτελούν έναν από τους κυριότερους παράγοντες γενετικής αστάθειας και προκαλούνται από την επίδραση δραστικών μορφών οξυγόνου και αζώτου που παράγονται είτε κατά τον φυσιολογικό κυτταρικό μεταβολισμό είτε από εξωτερικούς περιβαλλοντικούς παράγοντες. Όταν τα επίπεδα αυτών των ελεύθερων ριζών υπερτερούν των αντιοξειδωτικών μηχανισμών του οργανισμού, επέρχεται οξειδωτικό στρες, το οποίο τροποποιεί χημικά τις βάσεις και τα σάκχαρα του DNA, οδηγώντας σε μεταλλάξεις, γήρανση και στην ανάπτυξη παθολογικών καταστάσεων. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μελέτη της οξειδωτικής καταστροφής του DNA. Στόχος ήταν η σύνθεση τροποποιημένων αναλόγων οξειδωτικών βλαβών, όπως καρβακυκλικών και φθοριωμένων δομών, οι οποίες αναστέλλουν τον μηχανισμό επιδιόρθωσης BER, επιτρέποντας τη μελέτη του μηχανισμού NER. Παράλληλα διερευνήθηκε η ανάπτυξη μίας νέας μεθοδολογίας προστασίας αμιδίων με την ομάδα (μεθυλοθειο)μέθυλο. Πρωταρχικό στόχο αποτέλεσε η σύνθεση των 2’-φθοριωμένων παραγώγων της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με αφετηρία την D-ριβόζη και την 5-μεθυλοουριδίνη. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση της καρβακυκλικής οξειδωτικής βλάβης 8-οξογουανοσύνης, η οποία μετατράπηκε στον αντίστοιχο φωσφοραμιδίτη με στόχο την ενσωμάτωση σε συνθετικά ολιγονουκλεοτίδια. Συγχρόνως, μελετήθηκε η προστασία του τριτοταγούς υδροξυλίου της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με σιλυλομάδες. Τέλος, με αφορμή έναν απροσδόκητο σχηματισμό παραπροϊόντος έγιναν προσπάθειες ανάπτυξης μίας πρωτότυπης μεθοδολογίας για την εκλεκτική προστασία αμιδίων με την (μεθυλοθειο)μέθυλο ομάδα.","DNA oxidative damage is a major factor of genetic instability, caused by the action of reactive oxygen and nitrogen species produced either during normal cellular metabolism or by external environmental factors. When the levels of these free radicals exceed the organism's antioxidant mechanisms, oxidative stress occurs, chemically modifying DNA bases and sugars and leading to mutations, aging, and the development of pathological conditions. The aim of this thesis is the study of DNA oxidative damage. The objective was the synthesis of modified oxidative damage analogues, such as carbocyclic and fluorinated structures, which inhibit the BER (Base Excision Repair) repair mechanism, allowing the study of the NER (Nucleotide Excision Repair) mechanism. Concurrently, the development of a novel methodology for amide protection using the (methylthio)methyl group was investigated. A primary objective was the synthesis of 2'-fluorinated derivatives of 5-hydroxy-5-methylhydantoin, starting from D-ribose and 5-methyluridine. Additionally, the synthesis of the carbocyclic oxidative lesion 8-oxoguanosine was carried out, which was converted into the corresponding phosphoramidite aiming at incorporation into synthetic oligonucleotides. Simultaneously, the protection of the tertiary hydroxyl group of 5-hydroxy-5-methylhydantoin with silyl groups was studied. Finally, prompted by an unexpected side-product formation, efforts were made to develop a novel methodology for the selective protection of amides using the (methylthio)methyl group."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση καρβακυκλικής 8-οξο-2’δεοξυγουανοσίνης και 5-μεθυλο-5-υδροξυδαντοΐνης, προϊόντων οξειδωτικής βλάβης του DNA."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κακομανώλη Χριστίνα","Kakomanoli Christina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι οξειδωτικές βλάβες του DNA αποτελούν έναν από τους κυριότερους παράγοντες γενετικής αστάθειας και προκαλούνται από την επίδραση δραστικών μορφών οξυγόνου και αζώτου που παράγονται είτε κατά τον φυσιολογικό κυτταρικό μεταβολισμό είτε από εξωτερικούς περιβαλλοντικούς παράγοντες. Όταν τα επίπεδα αυτών των ελεύθερων ριζών υπερτερούν των αντιοξειδωτικών μηχανισμών του οργανισμού, επέρχεται οξειδωτικό στρες, το οποίο τροποποιεί χημικά τις βάσεις και τα σάκχαρα του DNA, οδηγώντας σε μεταλλάξεις, γήρανση και στην ανάπτυξη παθολογικών καταστάσεων. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μελέτη της οξειδωτικής καταστροφής του DNA. Στόχος ήταν η σύνθεση τροποποιημένων αναλόγων οξειδωτικών βλαβών, όπως καρβακυκλικών και φθοριωμένων δομών, οι οποίες αναστέλλουν τον μηχανισμό επιδιόρθωσης BER, επιτρέποντας τη μελέτη του μηχανισμού NER. Παράλληλα διερευνήθηκε η ανάπτυξη μίας νέας μεθοδολογίας προστασίας αμιδίων με την ομάδα (μεθυλοθειο)μέθυλο. Πρωταρχικό στόχο αποτέλεσε η σύνθεση των 2’-φθοριωμένων παραγώγων της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με αφετηρία την D-ριβόζη και την 5-μεθυλοουριδίνη. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση της καρβακυκλικής οξειδωτικής βλάβης 8-οξογουανοσύνης, η οποία μετατράπηκε στον αντίστοιχο φωσφοραμιδίτη με στόχο την ενσωμάτωση σε συνθετικά ολιγονουκλεοτίδια. Συγχρόνως, μελετήθηκε η προστασία του τριτοταγούς υδροξυλίου της 5-υδροξυ-5-μεθυλο-υδαντοΐνης με σιλυλομάδες. Τέλος, με αφορμή έναν απροσδόκητο σχηματισμό παραπροϊόντος έγιναν προσπάθειες ανάπτυξης μίας πρωτότυπης μεθοδολογίας για την εκλεκτική προστασία αμιδίων με την (μεθυλοθειο)μέθυλο ομάδα.","DNA oxidative damage is a major factor of genetic instability, caused by the action of reactive oxygen and nitrogen species produced either during normal cellular metabolism or by external environmental factors. When the levels of these free radicals exceed the organism's antioxidant mechanisms, oxidative stress occurs, chemically modifying DNA bases and sugars and leading to mutations, aging, and the development of pathological conditions. The aim of this thesis is the study of DNA oxidative damage. The objective was the synthesis of modified oxidative damage analogues, such as carbocyclic and fluorinated structures, which inhibit the BER (Base Excision Repair) repair mechanism, allowing the study of the NER (Nucleotide Excision Repair) mechanism. Concurrently, the development of a novel methodology for amide protection using the (methylthio)methyl group was investigated. A primary objective was the synthesis of 2'-fluorinated derivatives of 5-hydroxy-5-methylhydantoin, starting from D-ribose and 5-methyluridine. Additionally, the synthesis of the carbocyclic oxidative lesion 8-oxoguanosine was carried out, which was converted into the corresponding phosphoramidite aiming at incorporation into synthetic oligonucleotides. Simultaneously, the protection of the tertiary hydroxyl group of 5-hydroxy-5-methylhydantoin with silyl groups was studied. Finally, prompted by an unexpected side-product formation, efforts were made to develop a novel methodology for the selective protection of amides using the (methylthio)methyl group."],"dc:identifier":["uoadl:5456649","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5456649"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση καρβακυκλικής 8-οξο-2’δεοξυγουανοσίνης και 5-μεθυλο-5-υδροξυδαντοΐνης, προϊόντων οξειδωτικής βλάβης του DNA."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:56Z"}