{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5461532"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5461532","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλιματική Αλλαγή. Ο Ρόλος των Σωμάτων Ασφαλείας.","abstract":"Η εργασία εξετάζει τον ρόλο των σωμάτων ασφαλείας στη σύγχρονη εποχή, όπου η κλιματική αλλαγή μετατρέπει τις φυσικές καταστροφές σε έντονα και συχνά φαινόμενα που απειλούν ανθρώπινες ζωές, υποδομές και κοινωνική σταθερότητα. Οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι καύσωνες και τα ακραία καιρικά γεγονότα δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως εξαιρετικές κρίσεις, αλλά ως μόνιμη πραγματικότητα που απαιτεί προληπτική ικανότητα, επιχειρησιακή ετοιμότητα και θεσμική προσαρμογή. Η ανάλυση δείχνει ότι τα σώματα ασφαλείας δεν περιορίζονται πλέον στον παραδοσιακό ρόλο αντιμετώπισης κινδύνων, αλλά λειτουργούν ως ολοκληρωμένοι μηχανισμοί πολιτικής προστασίας. Η τεχνολογία, η εκπαίδευση και η διεθνής συνεργασία αποτελούν πλέον βασικούς πυλώνες αυτής της αλλαγής. Δορυφορικά δεδομένα, drones, ψηφιακές χαρτογραφήσεις, συστήματα ειδοποίησης πολιτών και μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης συνδυάζονται με εξειδικευμένη εκπαίδευση σε σενάρια πολλαπλών κινδύνων. Η μεθοδολογία της εργασίας στηρίχθηκε σε ποιοτική προσέγγιση, εξετάζοντας πραγματικές επιχειρήσεις, εμπειρίες στελεχών και θεσμικά δεδομένα. Με αυτόν τον τρόπο, αποτυπώθηκαν πρακτικές δυσκολίες, τεχνολογικές ανάγκες και κοινωνικές προκλήσεις. Παράλληλα, αναγνωρίστηκαν περιορισμοί, όπως η έλλειψη ποσοτικών επιχειρησιακών στοιχείων, η διαφοροποίηση μεταξύ χωρών και η συνεχής εξέλιξη των κλιματικών φαινομένων, που καθιστούν το φαινόμενο δύσκολο να αποτυπωθεί πλήρως. Συνολικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ασφάλεια στην εποχή της κλιματικής αλλαγής απαιτεί προσαρμοστικότητα, τεχνογνωσία και συλλογική δράση. Τα σώματα ασφαλείας αποτελούν κρίσιμο παράγοντα προστασίας, όμως η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τον εκσυγχρονισμό των δομών, τη διεθνή συνεργασία και τον ενεργό ρόλο της κοινωνίας. Η κλιματική κρίση δεν αντιμετωπίζεται μόνο με καταστολή κινδύνων αλλά με συνολική στρατηγική πρόληψης, ανθεκτικότητας και θεσμικής ετοιμότητας, που διασφαλίζει τη βιωσιμότητα των κοινοτήτων στο μέλλον.","abstract_html":"Η εργασία εξετάζει τον ρόλο των σωμάτων ασφαλείας στη σύγχρονη εποχή, όπου η κλιματική αλλαγή μετατρέπει τις φυσικές καταστροφές σε έντονα και συχνά φαινόμενα που απειλούν ανθρώπινες ζωές, υποδομές και κοινωνική σταθερότητα. Οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι καύσωνες και τα ακραία καιρικά γεγονότα δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως εξαιρετικές κρίσεις, αλλά ως μόνιμη πραγματικότητα που απαιτεί προληπτική ικανότητα, επιχειρησιακή ετοιμότητα και θεσμική προσαρμογή. Η ανάλυση δείχνει ότι τα σώματα ασφαλείας δεν περιορίζονται πλέον στον παραδοσιακό ρόλο αντιμετώπισης κινδύνων, αλλά λειτουργούν ως ολοκληρωμένοι μηχανισμοί πολιτικής προστασίας. Η τεχνολογία, η εκπαίδευση και η διεθνής συνεργασία αποτελούν πλέον βασικούς πυλώνες αυτής της αλλαγής. Δορυφορικά δεδομένα, drones, ψηφιακές χαρτογραφήσεις, συστήματα ειδοποίησης πολιτών και μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης συνδυάζονται με εξειδικευμένη εκπαίδευση σε σενάρια πολλαπλών κινδύνων. Η μεθοδολογία της εργασίας στηρίχθηκε σε ποιοτική προσέγγιση, εξετάζοντας πραγματικές επιχειρήσεις, εμπειρίες στελεχών και θεσμικά δεδομένα. Με αυτόν τον τρόπο, αποτυπώθηκαν πρακτικές δυσκολίες, τεχνολογικές ανάγκες και κοινωνικές προκλήσεις. Παράλληλα, αναγνωρίστηκαν περιορισμοί, όπως η έλλειψη ποσοτικών επιχειρησιακών στοιχείων, η διαφοροποίηση μεταξύ χωρών και η συνεχής εξέλιξη των κλιματικών φαινομένων, που καθιστούν το φαινόμενο δύσκολο να αποτυπωθεί πλήρως. Συνολικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ασφάλεια στην εποχή της κλιματικής αλλαγής απαιτεί προσαρμοστικότητα, τεχνογνωσία και συλλογική δράση. Τα σώματα ασφαλείας αποτελούν κρίσιμο παράγοντα προστασίας, όμως η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τον εκσυγχρονισμό των δομών, τη διεθνή συνεργασία και τον ενεργό ρόλο της κοινωνίας. Η κλιματική κρίση δεν αντιμετωπίζεται μόνο με καταστολή κινδύνων αλλά με συνολική στρατηγική πρόληψης, ανθεκτικότητας και θεσμικής ετοιμότητας, που διασφαλίζει τη βιωσιμότητα των κοινοτήτων στο μέλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Φραγκεδάκης Σπύρος","Fragkedakis Spyros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:59Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5461532"],"render_values":[{"text":"uoadl:5461532","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5461532","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5461532","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5461532","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φραγκεδάκης Σπύρος","Fragkedakis Spyros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5461532","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5461532"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία εξετάζει τον ρόλο των σωμάτων ασφαλείας στη σύγχρονη εποχή, όπου η κλιματική αλλαγή μετατρέπει τις φυσικές καταστροφές σε έντονα και συχνά φαινόμενα που απειλούν ανθρώπινες ζωές, υποδομές και κοινωνική σταθερότητα. Οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι καύσωνες και τα ακραία καιρικά γεγονότα δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως εξαιρετικές κρίσεις, αλλά ως μόνιμη πραγματικότητα που απαιτεί προληπτική ικανότητα, επιχειρησιακή ετοιμότητα και θεσμική προσαρμογή. Η ανάλυση δείχνει ότι τα σώματα ασφαλείας δεν περιορίζονται πλέον στον παραδοσιακό ρόλο αντιμετώπισης κινδύνων, αλλά λειτουργούν ως ολοκληρωμένοι μηχανισμοί πολιτικής προστασίας. Η τεχνολογία, η εκπαίδευση και η διεθνής συνεργασία αποτελούν πλέον βασικούς πυλώνες αυτής της αλλαγής. Δορυφορικά δεδομένα, drones, ψηφιακές χαρτογραφήσεις, συστήματα ειδοποίησης πολιτών και μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης συνδυάζονται με εξειδικευμένη εκπαίδευση σε σενάρια πολλαπλών κινδύνων. Η μεθοδολογία της εργασίας στηρίχθηκε σε ποιοτική προσέγγιση, εξετάζοντας πραγματικές επιχειρήσεις, εμπειρίες στελεχών και θεσμικά δεδομένα. Με αυτόν τον τρόπο, αποτυπώθηκαν πρακτικές δυσκολίες, τεχνολογικές ανάγκες και κοινωνικές προκλήσεις. Παράλληλα, αναγνωρίστηκαν περιορισμοί, όπως η έλλειψη ποσοτικών επιχειρησιακών στοιχείων, η διαφοροποίηση μεταξύ χωρών και η συνεχής εξέλιξη των κλιματικών φαινομένων, που καθιστούν το φαινόμενο δύσκολο να αποτυπωθεί πλήρως. Συνολικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ασφάλεια στην εποχή της κλιματικής αλλαγής απαιτεί προσαρμοστικότητα, τεχνογνωσία και συλλογική δράση. Τα σώματα ασφαλείας αποτελούν κρίσιμο παράγοντα προστασίας, όμως η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τον εκσυγχρονισμό των δομών, τη διεθνή συνεργασία και τον ενεργό ρόλο της κοινωνίας. Η κλιματική κρίση δεν αντιμετωπίζεται μόνο με καταστολή κινδύνων αλλά με συνολική στρατηγική πρόληψης, ανθεκτικότητας και θεσμικής ετοιμότητας, που διασφαλίζει τη βιωσιμότητα των κοινοτήτων στο μέλλον.","This study examines the role of security forces in a contemporary context where climate change transforms natural disasters into frequent and intense events that threaten human lives, infrastructure, and social stability. Wildfires, floods, heatwaves, and extreme weather events are no longer treated as exceptional crises, but as a permanent reality requiring preventive readiness, operational preparedness, and institutional adaptation. Within this framework, security forces are compelled to reorganize their operational models, adopting new approaches to coordination, risk management, and emergency response. When common protocols and joint operational centres exist, crisis management becomes smoother and more efficient. Conversely, fragmented action leads to delays, confusion, and increased losses. The methodological approach relied on qualitative analysis, examining real emergency operations, practitioner experiences, and institutional practices. This allowed the study to capture practical difficulties, technology gaps, and social challenges that cannot be understood solely through numerical data. At the same time, the research acknowledges certain limitations, such as the absence of extensive quantitative indicators, the diversity of operational environments across countries, and the evolving nature of climate-driven disasters, which make complete representation of the phenomenon particularly complex. Overall, the study concludes that climate-related security requires adaptability, scientific knowledge, and collective action. Security forces are a decisive pillar of national protection, but their effectiveness depends on continuous modernization, international cooperation, and the active involvement of society. The climate crisis cannot be addressed only through emergency response; it requires a broader strategy of prevention, resilience, technological advancement, and institutional preparedness to secure sustainable and safe communities in the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλιματική Αλλαγή. Ο Ρόλος των Σωμάτων Ασφαλείας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φραγκεδάκης Σπύρος","Fragkedakis Spyros"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εργασία εξετάζει τον ρόλο των σωμάτων ασφαλείας στη σύγχρονη εποχή, όπου η κλιματική αλλαγή μετατρέπει τις φυσικές καταστροφές σε έντονα και συχνά φαινόμενα που απειλούν ανθρώπινες ζωές, υποδομές και κοινωνική σταθερότητα. Οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, οι καύσωνες και τα ακραία καιρικά γεγονότα δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως εξαιρετικές κρίσεις, αλλά ως μόνιμη πραγματικότητα που απαιτεί προληπτική ικανότητα, επιχειρησιακή ετοιμότητα και θεσμική προσαρμογή. Η ανάλυση δείχνει ότι τα σώματα ασφαλείας δεν περιορίζονται πλέον στον παραδοσιακό ρόλο αντιμετώπισης κινδύνων, αλλά λειτουργούν ως ολοκληρωμένοι μηχανισμοί πολιτικής προστασίας. Η τεχνολογία, η εκπαίδευση και η διεθνής συνεργασία αποτελούν πλέον βασικούς πυλώνες αυτής της αλλαγής. Δορυφορικά δεδομένα, drones, ψηφιακές χαρτογραφήσεις, συστήματα ειδοποίησης πολιτών και μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης συνδυάζονται με εξειδικευμένη εκπαίδευση σε σενάρια πολλαπλών κινδύνων. Η μεθοδολογία της εργασίας στηρίχθηκε σε ποιοτική προσέγγιση, εξετάζοντας πραγματικές επιχειρήσεις, εμπειρίες στελεχών και θεσμικά δεδομένα. Με αυτόν τον τρόπο, αποτυπώθηκαν πρακτικές δυσκολίες, τεχνολογικές ανάγκες και κοινωνικές προκλήσεις. Παράλληλα, αναγνωρίστηκαν περιορισμοί, όπως η έλλειψη ποσοτικών επιχειρησιακών στοιχείων, η διαφοροποίηση μεταξύ χωρών και η συνεχής εξέλιξη των κλιματικών φαινομένων, που καθιστούν το φαινόμενο δύσκολο να αποτυπωθεί πλήρως. Συνολικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ασφάλεια στην εποχή της κλιματικής αλλαγής απαιτεί προσαρμοστικότητα, τεχνογνωσία και συλλογική δράση. Τα σώματα ασφαλείας αποτελούν κρίσιμο παράγοντα προστασίας, όμως η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τον εκσυγχρονισμό των δομών, τη διεθνή συνεργασία και τον ενεργό ρόλο της κοινωνίας. Η κλιματική κρίση δεν αντιμετωπίζεται μόνο με καταστολή κινδύνων αλλά με συνολική στρατηγική πρόληψης, ανθεκτικότητας και θεσμικής ετοιμότητας, που διασφαλίζει τη βιωσιμότητα των κοινοτήτων στο μέλλον.","This study examines the role of security forces in a contemporary context where climate change transforms natural disasters into frequent and intense events that threaten human lives, infrastructure, and social stability. Wildfires, floods, heatwaves, and extreme weather events are no longer treated as exceptional crises, but as a permanent reality requiring preventive readiness, operational preparedness, and institutional adaptation. Within this framework, security forces are compelled to reorganize their operational models, adopting new approaches to coordination, risk management, and emergency response. When common protocols and joint operational centres exist, crisis management becomes smoother and more efficient. Conversely, fragmented action leads to delays, confusion, and increased losses. The methodological approach relied on qualitative analysis, examining real emergency operations, practitioner experiences, and institutional practices. This allowed the study to capture practical difficulties, technology gaps, and social challenges that cannot be understood solely through numerical data. At the same time, the research acknowledges certain limitations, such as the absence of extensive quantitative indicators, the diversity of operational environments across countries, and the evolving nature of climate-driven disasters, which make complete representation of the phenomenon particularly complex. Overall, the study concludes that climate-related security requires adaptability, scientific knowledge, and collective action. Security forces are a decisive pillar of national protection, but their effectiveness depends on continuous modernization, international cooperation, and the active involvement of society. The climate crisis cannot be addressed only through emergency response; it requires a broader strategy of prevention, resilience, technological advancement, and institutional preparedness to secure sustainable and safe communities in the future."],"dc:identifier":["uoadl:5461532","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5461532"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Κλιματική Αλλαγή. Ο Ρόλος των Σωμάτων Ασφαλείας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:59Z"}