{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462155"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462155","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκφάνσεις Ρεαλισμού στο έργο του Μάριου Ποντίκα","abstract":"Η παρούσα εργασία προσπαθεί να παρουσιάσει τη συστηματική ανάπτυξη των εκφάνσεων ρεαλισμού μέσα στο δραματουργικό σύνολο του Μάριου Ποντίκα, από τα πρώτα μονόπρακτα της δεκαετίας του 1970 έως το τελευταίο του έργο, το Χλιμίντρισμα (2010). Ειδικότερα, μέσα από την ανάλυση δεκατεσσάρων αντιπροσωπευτικών έργων της δραματουργίας του, επιχειρείται η ανίχνευση της χρήσης στοιχείων ρεαλισμού τόσο στη θεματική τους, όσο και στον τρόπο δραματουργικής υλοποίησής τους, με βάση ένα σταθερό δομικό σχήμα: την πλοκή, τους χαρακτήρες, τη γλώσσα και το κοινωνικό/ιστορικό πλαίσιο κάθε έργου. Η επιλογή του τετραμερούς δομικού σχήματος δεν αποτέλεσε απλή μεθοδολογική σύμβαση, αλλά επέτρεψε να διαπιστωθεί αν οι τέσσερις άξονες του ρεαλισμού στον Ποντίκα μεταβάλλονται ή όχι με την ίδια ταχύτητα κι αν εν τέλει φαίνεται να εγκαθιστά ένα αναγνωρίσιμο ρεαλιστικό περιβάλλον, για να δημιουργήσει στη συνέχεια τη «ρωγμή» που το αποσταθεροποιεί. Παράλληλα και προκειμένου να υλοποιήσει το βασικό ως άνω στόχο της, επιχειρείται: α) η οριοθέτηση των βασικών θεωρητικών εννοιών (ρεαλισμός, ντοκουμέντο, νατουραλισμός, σύμβολο και συμβολισμός, γκροτέσκο, παράλογο) που θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία ανάλυσης, β) η θέση του Ποντίκα στην ιστορική εξέλιξη του ρεαλισμού στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό θέατρο, γ) η εξέταση δεκατεσσάρων έργων του συγγραφέα με βάση το προαναφερθέν δομικό σχήμα, δ) η σύνθεση της κριτικής υποδοχής των έργων, και ε) η εξέταση της σκηνικής πρόσληψης επιλεγμένων έργων, ώστε να φανεί αν και πώς το στοιχείο του ρεαλισμού, ή ενδεχομένως κάποιο άλλο αισθητικό μοντέλο, αναδεικνύεται στη σκηνική απόδοσή τους.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία προσπαθεί να παρουσιάσει τη συστηματική ανάπτυξη των εκφάνσεων ρεαλισμού μέσα στο δραματουργικό σύνολο του Μάριου Ποντίκα, από τα πρώτα μονόπρακτα της δεκαετίας του 1970 έως το τελευταίο του έργο, το Χλιμίντρισμα (2010). Ειδικότερα, μέσα από την ανάλυση δεκατεσσάρων αντιπροσωπευτικών έργων της δραματουργίας του, επιχειρείται η ανίχνευση της χρήσης στοιχείων ρεαλισμού τόσο στη θεματική τους, όσο και στον τρόπο δραματουργικής υλοποίησής τους, με βάση ένα σταθερό δομικό σχήμα: την πλοκή, τους χαρακτήρες, τη γλώσσα και το κοινωνικό/ιστορικό πλαίσιο κάθε έργου. Η επιλογή του τετραμερούς δομικού σχήματος δεν αποτέλεσε απλή μεθοδολογική σύμβαση, αλλά επέτρεψε να διαπιστωθεί αν οι τέσσερις άξονες του ρεαλισμού στον Ποντίκα μεταβάλλονται ή όχι με την ίδια ταχύτητα κι αν εν τέλει φαίνεται να εγκαθιστά ένα αναγνωρίσιμο ρεαλιστικό περιβάλλον, για να δημιουργήσει στη συνέχεια τη «ρωγμή» που το αποσταθεροποιεί. Παράλληλα και προκειμένου να υλοποιήσει το βασικό ως άνω στόχο της, επιχειρείται: α) η οριοθέτηση των βασικών θεωρητικών εννοιών (ρεαλισμός, ντοκουμέντο, νατουραλισμός, σύμβολο και συμβολισμός, γκροτέσκο, παράλογο) που θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία ανάλυσης, β) η θέση του Ποντίκα στην ιστορική εξέλιξη του ρεαλισμού στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό θέατρο, γ) η εξέταση δεκατεσσάρων έργων του συγγραφέα με βάση το προαναφερθέν δομικό σχήμα, δ) η σύνθεση της κριτικής υποδοχής των έργων, και ε) η εξέταση της σκηνικής πρόσληψης επιλεγμένων έργων, ώστε να φανεί αν και πώς το στοιχείο του ρεαλισμού, ή ενδεχομένως κάποιο άλλο αισθητικό μοντέλο, αναδεικνύεται στη σκηνική απόδοσή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαννετίδης Φιλήμων","Zannetidis Filimon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:21:17Z","subjects":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462155"],"render_values":[{"text":"uoadl:5462155","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462155","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462155","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5462155","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαννετίδης Φιλήμων","Zannetidis Filimon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462155"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία προσπαθεί να παρουσιάσει τη συστηματική ανάπτυξη των εκφάνσεων ρεαλισμού μέσα στο δραματουργικό σύνολο του Μάριου Ποντίκα, από τα πρώτα μονόπρακτα της δεκαετίας του 1970 έως το τελευταίο του έργο, το Χλιμίντρισμα (2010). Ειδικότερα, μέσα από την ανάλυση δεκατεσσάρων αντιπροσωπευτικών έργων της δραματουργίας του, επιχειρείται η ανίχνευση της χρήσης στοιχείων ρεαλισμού τόσο στη θεματική τους, όσο και στον τρόπο δραματουργικής υλοποίησής τους, με βάση ένα σταθερό δομικό σχήμα: την πλοκή, τους χαρακτήρες, τη γλώσσα και το κοινωνικό/ιστορικό πλαίσιο κάθε έργου. Η επιλογή του τετραμερούς δομικού σχήματος δεν αποτέλεσε απλή μεθοδολογική σύμβαση, αλλά επέτρεψε να διαπιστωθεί αν οι τέσσερις άξονες του ρεαλισμού στον Ποντίκα μεταβάλλονται ή όχι με την ίδια ταχύτητα κι αν εν τέλει φαίνεται να εγκαθιστά ένα αναγνωρίσιμο ρεαλιστικό περιβάλλον, για να δημιουργήσει στη συνέχεια τη «ρωγμή» που το αποσταθεροποιεί. Παράλληλα και προκειμένου να υλοποιήσει το βασικό ως άνω στόχο της, επιχειρείται: α) η οριοθέτηση των βασικών θεωρητικών εννοιών (ρεαλισμός, ντοκουμέντο, νατουραλισμός, σύμβολο και συμβολισμός, γκροτέσκο, παράλογο) που θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία ανάλυσης, β) η θέση του Ποντίκα στην ιστορική εξέλιξη του ρεαλισμού στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό θέατρο, γ) η εξέταση δεκατεσσάρων έργων του συγγραφέα με βάση το προαναφερθέν δομικό σχήμα, δ) η σύνθεση της κριτικής υποδοχής των έργων, και ε) η εξέταση της σκηνικής πρόσληψης επιλεγμένων έργων, ώστε να φανεί αν και πώς το στοιχείο του ρεαλισμού, ή ενδεχομένως κάποιο άλλο αισθητικό μοντέλο, αναδεικνύεται στη σκηνική απόδοσή τους.","This thesis seeks to present the systematic development of manifestations of realism across the dramatic oeuvre of Marios Pontikas, from his first one-act plays of the 1970s to his last play, Chlimintrisma [Neighing] (2010). More specifically, through the analysis of fourteen representative plays, it traces the use of elements of realism both in their themes and in the manner of their dramaturgical realisation, on the basis of a consistent structural framework: the plot, the characters, the language and the social/historical context of each play. The choice of this four-part structural framework was not a mere methodological convention; rather, it made it possible to determine whether or not the four axes of realism in Pontikas change at the same pace, and whether he ultimately appears to establish a recognisable realistic environment only to create, subsequently, the “crack” that destabilises it. At the same time, and in order to achieve this main objective, the thesis undertakes: (a) to delimit the basic theoretical concepts (realism, documentary, naturalism, symbol and symbolism, the grotesque, the absurd) that serve as tools of analysis; (b) to situate Pontikas within the historical development of realism in Greek and European theatre; (c) to examine fourteen of the playwright’s works on the basis of the aforementioned structural framework; (d) to synthesise the critical reception of the plays; and (e) to examine the stage reception of selected plays, in order to show whether and how the element of realism, or possibly some other aesthetic model, emerges in their stage productions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκφάνσεις Ρεαλισμού στο έργο του Μάριου Ποντίκα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαννετίδης Φιλήμων","Zannetidis Filimon"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία προσπαθεί να παρουσιάσει τη συστηματική ανάπτυξη των εκφάνσεων ρεαλισμού μέσα στο δραματουργικό σύνολο του Μάριου Ποντίκα, από τα πρώτα μονόπρακτα της δεκαετίας του 1970 έως το τελευταίο του έργο, το Χλιμίντρισμα (2010). Ειδικότερα, μέσα από την ανάλυση δεκατεσσάρων αντιπροσωπευτικών έργων της δραματουργίας του, επιχειρείται η ανίχνευση της χρήσης στοιχείων ρεαλισμού τόσο στη θεματική τους, όσο και στον τρόπο δραματουργικής υλοποίησής τους, με βάση ένα σταθερό δομικό σχήμα: την πλοκή, τους χαρακτήρες, τη γλώσσα και το κοινωνικό/ιστορικό πλαίσιο κάθε έργου. Η επιλογή του τετραμερούς δομικού σχήματος δεν αποτέλεσε απλή μεθοδολογική σύμβαση, αλλά επέτρεψε να διαπιστωθεί αν οι τέσσερις άξονες του ρεαλισμού στον Ποντίκα μεταβάλλονται ή όχι με την ίδια ταχύτητα κι αν εν τέλει φαίνεται να εγκαθιστά ένα αναγνωρίσιμο ρεαλιστικό περιβάλλον, για να δημιουργήσει στη συνέχεια τη «ρωγμή» που το αποσταθεροποιεί. Παράλληλα και προκειμένου να υλοποιήσει το βασικό ως άνω στόχο της, επιχειρείται: α) η οριοθέτηση των βασικών θεωρητικών εννοιών (ρεαλισμός, ντοκουμέντο, νατουραλισμός, σύμβολο και συμβολισμός, γκροτέσκο, παράλογο) που θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία ανάλυσης, β) η θέση του Ποντίκα στην ιστορική εξέλιξη του ρεαλισμού στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό θέατρο, γ) η εξέταση δεκατεσσάρων έργων του συγγραφέα με βάση το προαναφερθέν δομικό σχήμα, δ) η σύνθεση της κριτικής υποδοχής των έργων, και ε) η εξέταση της σκηνικής πρόσληψης επιλεγμένων έργων, ώστε να φανεί αν και πώς το στοιχείο του ρεαλισμού, ή ενδεχομένως κάποιο άλλο αισθητικό μοντέλο, αναδεικνύεται στη σκηνική απόδοσή τους.","This thesis seeks to present the systematic development of manifestations of realism across the dramatic oeuvre of Marios Pontikas, from his first one-act plays of the 1970s to his last play, Chlimintrisma [Neighing] (2010). More specifically, through the analysis of fourteen representative plays, it traces the use of elements of realism both in their themes and in the manner of their dramaturgical realisation, on the basis of a consistent structural framework: the plot, the characters, the language and the social/historical context of each play. The choice of this four-part structural framework was not a mere methodological convention; rather, it made it possible to determine whether or not the four axes of realism in Pontikas change at the same pace, and whether he ultimately appears to establish a recognisable realistic environment only to create, subsequently, the “crack” that destabilises it. At the same time, and in order to achieve this main objective, the thesis undertakes: (a) to delimit the basic theoretical concepts (realism, documentary, naturalism, symbol and symbolism, the grotesque, the absurd) that serve as tools of analysis; (b) to situate Pontikas within the historical development of realism in Greek and European theatre; (c) to examine fourteen of the playwright’s works on the basis of the aforementioned structural framework; (d) to synthesise the critical reception of the plays; and (e) to examine the stage reception of selected plays, in order to show whether and how the element of realism, or possibly some other aesthetic model, emerges in their stage productions."],"dc:identifier":["uoadl:5462155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462155"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Καλές Τέχνες - Ψυχαγωγία","Fine arts - Entertainment"],"dc:title":["Εκφάνσεις Ρεαλισμού στο έργο του Μάριου Ποντίκα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:17Z"}