{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462219"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462219","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι στάσεις και οι αντιλήψεις ψυχιάτρων ειδικών και ειδικευόμενων στην Ελλάδα για τη θεραπευτική χρήση των ψυχεδελικών","abstract":"Εισαγωγή: Τα ψυχεδελικά επανήλθαν την τελευταία εικοσαετία στο επίκεντρο της ψυχιατρικής έρευνας, με κλινικές δοκιμές σε ποικίλες διαταραχές και, σε ορισμένες χώρες, ρυθμιστικές εξελίξεις που επιτρέπουν την εποπτευόμενη ιατρική χρήση τους. Η ενσωμάτωση κάθε νέας θεραπευτικής προσέγγισης στην κλινική πράξη διαμεσολαβείται ωστόσο από τους επαγγελματίες που καλούνται να την εφαρμόσουν. Η σχετική βιβλιογραφία παραμένει συγκεντρωμένη κυρίως σε χώρες με ενεργή ερευνητική δραστηριότητα ή εν εξελίξει ρυθμιστική μεταρρύθμιση, ενώ δεν υπάρχουν δεδομένα από την Ελλάδα. Σκοπός: Η αποτύπωση των στάσεων και των αντιλήψεων των ειδικών και ειδικευόμενων ψυχιάτρων που ασκούν το επάγγελμα στην Ελλάδα σχετικά με τη θεραπευτική χρήση των ψυχεδελικών ουσιών, η διερεύνηση των παραγόντων που τις διαμορφώνουν, και η πρώτη εφαρμογή εργαλείου μέτρησης Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ) στην ελληνική γλώσσα. Μέθοδος: Διερευνητική συγχρονική μελέτη με ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο και μη πιθανοτική δειγματοληψία. Συμμετείχαν 109 ψυχίατροι και ειδικευόμενοι (60 ειδικευόμενοι, 49 ειδικοί, διάμεση ηλικία 33,0 έτη). Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, δοκιμασία ταξινόμησης 22 ψυχοδραστικών ουσιών και το Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ), το οποίο αποδόθηκε στα ελληνικά με αντίστροφη μετάφραση. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι και ιεραρχική πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ελληνική εκδοχή του APQ εμφάνισε υψηλή εσωτερική συνέπεια (α = 0,915). Η διάμεση συνολική βαθμολογία ήταν 66,0 σε κλίμακα 20–100, με υψηλότερη την υποκλίμακα της Ανοιχτότητας και χαμηλότερη εκείνη της Εκτίμησης Κινδύνου, προφίλ που σε περιγραφικό επίπεδο συμπίπτει με πανευρωπαϊκό δείγμα ψυχιάτρων. Το 79,8% υποστήριξε τη νόμιμη χρήση για ιατρικούς λόγους, ενώ μόλις το 25,7% θεώρησε ότι η νομιμοποίηση θα ωφελούσε τη δημόσια υγεία. Οι ειδικευόμενοι εμφάνισαν θετικότερες στάσεις από τους ειδικούς (p = 0,006, d = 0,61) χωρίς διαφορά στην αντικειμενική τους γνώση (p = 0,275), η διαφορά όμως δεν μπόρεσε να διαχωριστεί στατιστικά από την επίδραση της ηλικίας. Ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες θετικότερων στάσεων ήταν η νεότερη ηλικία, η υψηλότερη επίδοση στη δοκιμασία γνώσεων και η δια βίου χρήση ψυχεδελικού (R² = 0,271). Η προσωπική εμπειρία συνδέθηκε με θετικότερη αξιολόγηση των οφελών χωρίς ανιχνεύσιμη μεταβολή της εκτίμησης κινδύνου. Μόλις το 24,8% ανέφερε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ειδικότητας ως πηγή πληροφόρησης. Συμπεράσματα: Οι Έλληνες ψυχίατροι εμφανίζουν ανοιχτότητα απέναντι στη θεραπευτική διερεύνηση των ψυχεδελικών, συνοδευόμενη από σαφή επιφυλακτικότητα ως προς την ασφάλεια, παρά την απουσία θεσμικής και εκπαιδευτικής υποδομής στη χώρα. Οι στάσεις σχετίζονται με προσωπικά και όχι με επαγγελματικά χαρακτηριστικά. Δεδομένου ότι η επίσημη εκπαίδευση αποτελεί πηγή πληροφόρησης για μικρή μειοψηφία, αναδεικνύεται η ανάγκη ενσωμάτωσης τεκμηριωμένης ενημέρωσης για το πεδίο στο πρόγραμμα της ειδικότητας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα ψυχεδελικά επανήλθαν την τελευταία εικοσαετία στο επίκεντρο της ψυχιατρικής έρευνας, με κλινικές δοκιμές σε ποικίλες διαταραχές και, σε ορισμένες χώρες, ρυθμιστικές εξελίξεις που επιτρέπουν την εποπτευόμενη ιατρική χρήση τους. Η ενσωμάτωση κάθε νέας θεραπευτικής προσέγγισης στην κλινική πράξη διαμεσολαβείται ωστόσο από τους επαγγελματίες που καλούνται να την εφαρμόσουν. Η σχετική βιβλιογραφία παραμένει συγκεντρωμένη κυρίως σε χώρες με ενεργή ερευνητική δραστηριότητα ή εν εξελίξει ρυθμιστική μεταρρύθμιση, ενώ δεν υπάρχουν δεδομένα από την Ελλάδα. Σκοπός: Η αποτύπωση των στάσεων και των αντιλήψεων των ειδικών και ειδικευόμενων ψυχιάτρων που ασκούν το επάγγελμα στην Ελλάδα σχετικά με τη θεραπευτική χρήση των ψυχεδελικών ουσιών, η διερεύνηση των παραγόντων που τις διαμορφώνουν, και η πρώτη εφαρμογή εργαλείου μέτρησης Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ) στην ελληνική γλώσσα. Μέθοδος: Διερευνητική συγχρονική μελέτη με ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο και μη πιθανοτική δειγματοληψία. Συμμετείχαν 109 ψυχίατροι και ειδικευόμενοι (60 ειδικευόμενοι, 49 ειδικοί, διάμεση ηλικία 33,0 έτη). Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, δοκιμασία ταξινόμησης 22 ψυχοδραστικών ουσιών και το Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ), το οποίο αποδόθηκε στα ελληνικά με αντίστροφη μετάφραση. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι και ιεραρχική πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ελληνική εκδοχή του APQ εμφάνισε υψηλή εσωτερική συνέπεια (α = 0,915). Η διάμεση συνολική βαθμολογία ήταν 66,0 σε κλίμακα 20–100, με υψηλότερη την υποκλίμακα της Ανοιχτότητας και χαμηλότερη εκείνη της Εκτίμησης Κινδύνου, προφίλ που σε περιγραφικό επίπεδο συμπίπτει με πανευρωπαϊκό δείγμα ψυχιάτρων. Το 79,8% υποστήριξε τη νόμιμη χρήση για ιατρικούς λόγους, ενώ μόλις το 25,7% θεώρησε ότι η νομιμοποίηση θα ωφελούσε τη δημόσια υγεία. Οι ειδικευόμενοι εμφάνισαν θετικότερες στάσεις από τους ειδικούς (p = 0,006, d = 0,61) χωρίς διαφορά στην αντικειμενική τους γνώση (p = 0,275), η διαφορά όμως δεν μπόρεσε να διαχωριστεί στατιστικά από την επίδραση της ηλικίας. Ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες θετικότερων στάσεων ήταν η νεότερη ηλικία, η υψηλότερη επίδοση στη δοκιμασία γνώσεων και η δια βίου χρήση ψυχεδελικού (R² = 0,271). Η προσωπική εμπειρία συνδέθηκε με θετικότερη αξιολόγηση των οφελών χωρίς ανιχνεύσιμη μεταβολή της εκτίμησης κινδύνου. Μόλις το 24,8% ανέφερε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ειδικότητας ως πηγή πληροφόρησης. Συμπεράσματα: Οι Έλληνες ψυχίατροι εμφανίζουν ανοιχτότητα απέναντι στη θεραπευτική διερεύνηση των ψυχεδελικών, συνοδευόμενη από σαφή επιφυλακτικότητα ως προς την ασφάλεια, παρά την απουσία θεσμικής και εκπαιδευτικής υποδομής στη χώρα. Οι στάσεις σχετίζονται με προσωπικά και όχι με επαγγελματικά χαρακτηριστικά. Δεδομένου ότι η επίσημη εκπαίδευση αποτελεί πηγή πληροφόρησης για μικρή μειοψηφία, αναδεικνύεται η ανάγκη ενσωμάτωσης τεκμηριωμένης ενημέρωσης για το πεδίο στο πρόγραμμα της ειδικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Δελής Στυλιανός Νικόλαος","Delis Stylianos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:21:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462219"],"render_values":[{"text":"uoadl:5462219","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462219","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462219","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5462219","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δελής Στυλιανός Νικόλαος","Delis Stylianos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462219"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα ψυχεδελικά επανήλθαν την τελευταία εικοσαετία στο επίκεντρο της ψυχιατρικής έρευνας, με κλινικές δοκιμές σε ποικίλες διαταραχές και, σε ορισμένες χώρες, ρυθμιστικές εξελίξεις που επιτρέπουν την εποπτευόμενη ιατρική χρήση τους. Η ενσωμάτωση κάθε νέας θεραπευτικής προσέγγισης στην κλινική πράξη διαμεσολαβείται ωστόσο από τους επαγγελματίες που καλούνται να την εφαρμόσουν. Η σχετική βιβλιογραφία παραμένει συγκεντρωμένη κυρίως σε χώρες με ενεργή ερευνητική δραστηριότητα ή εν εξελίξει ρυθμιστική μεταρρύθμιση, ενώ δεν υπάρχουν δεδομένα από την Ελλάδα. Σκοπός: Η αποτύπωση των στάσεων και των αντιλήψεων των ειδικών και ειδικευόμενων ψυχιάτρων που ασκούν το επάγγελμα στην Ελλάδα σχετικά με τη θεραπευτική χρήση των ψυχεδελικών ουσιών, η διερεύνηση των παραγόντων που τις διαμορφώνουν, και η πρώτη εφαρμογή εργαλείου μέτρησης Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ) στην ελληνική γλώσσα. Μέθοδος: Διερευνητική συγχρονική μελέτη με ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο και μη πιθανοτική δειγματοληψία. Συμμετείχαν 109 ψυχίατροι και ειδικευόμενοι (60 ειδικευόμενοι, 49 ειδικοί, διάμεση ηλικία 33,0 έτη). Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, δοκιμασία ταξινόμησης 22 ψυχοδραστικών ουσιών και το Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ), το οποίο αποδόθηκε στα ελληνικά με αντίστροφη μετάφραση. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι και ιεραρχική πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ελληνική εκδοχή του APQ εμφάνισε υψηλή εσωτερική συνέπεια (α = 0,915). Η διάμεση συνολική βαθμολογία ήταν 66,0 σε κλίμακα 20–100, με υψηλότερη την υποκλίμακα της Ανοιχτότητας και χαμηλότερη εκείνη της Εκτίμησης Κινδύνου, προφίλ που σε περιγραφικό επίπεδο συμπίπτει με πανευρωπαϊκό δείγμα ψυχιάτρων. Το 79,8% υποστήριξε τη νόμιμη χρήση για ιατρικούς λόγους, ενώ μόλις το 25,7% θεώρησε ότι η νομιμοποίηση θα ωφελούσε τη δημόσια υγεία. Οι ειδικευόμενοι εμφάνισαν θετικότερες στάσεις από τους ειδικούς (p = 0,006, d = 0,61) χωρίς διαφορά στην αντικειμενική τους γνώση (p = 0,275), η διαφορά όμως δεν μπόρεσε να διαχωριστεί στατιστικά από την επίδραση της ηλικίας. Ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες θετικότερων στάσεων ήταν η νεότερη ηλικία, η υψηλότερη επίδοση στη δοκιμασία γνώσεων και η δια βίου χρήση ψυχεδελικού (R² = 0,271). Η προσωπική εμπειρία συνδέθηκε με θετικότερη αξιολόγηση των οφελών χωρίς ανιχνεύσιμη μεταβολή της εκτίμησης κινδύνου. Μόλις το 24,8% ανέφερε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ειδικότητας ως πηγή πληροφόρησης. Συμπεράσματα: Οι Έλληνες ψυχίατροι εμφανίζουν ανοιχτότητα απέναντι στη θεραπευτική διερεύνηση των ψυχεδελικών, συνοδευόμενη από σαφή επιφυλακτικότητα ως προς την ασφάλεια, παρά την απουσία θεσμικής και εκπαιδευτικής υποδομής στη χώρα. Οι στάσεις σχετίζονται με προσωπικά και όχι με επαγγελματικά χαρακτηριστικά. Δεδομένου ότι η επίσημη εκπαίδευση αποτελεί πηγή πληροφόρησης για μικρή μειοψηφία, αναδεικνύεται η ανάγκη ενσωμάτωσης τεκμηριωμένης ενημέρωσης για το πεδίο στο πρόγραμμα της ειδικότητας.","Introduction: Over the past two decades, psychedelics have returned to the focus of psychiatric research, with clinical trials across a range of disorders and, in some countries, regulatory developments permitting supervised medical use. The adoption of any new therapeutic approach in clinical practice is mediated by the professionals expected to deliver it. The relevant literature remains concentrated mainly in countries with active research activity or ongoing regulatory reform, and no data are available from Greece. Aim: To describe the attitudes and the perceptions of specialist and trainee psychiatrists practicing in Greece regarding the therapeutic use of psychedelic substances, to examine the factors associated with them, and to apply the Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ) measurement instrument in Greek for the first time. Method: Exploratory cross-sectional study using an anonymous online questionnaire and non-probability sampling. A total of 109 psychiatrists and trainees participated (60 trainees, 49 specialists; median age 33,0 years). The questionnaire comprised demographic and professional information, a classification test of 22 psychoactive substances, and the Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ), translated into Greek using back-translation. Non- parametric tests and hierarchical multiple linear regression were applied. Results: The Greek version of the APQ showed high internal consistency (α = 0,915). The median total score was 66,0 on a 20–100 scale, with Openness to Psychedelics scoring highest and Risk Assessment lowest, a profile that descriptively coincides with that of a pan- European sample of psychiatrists. While 79,8% supported legal use for medical reasons, only 25,7% considered that legalization would benefit public health. Trainees reported more positive attitudes than specialists (p = 0,006, d = 0,61) without differing in objective knowledge (p = 0,275), although this difference could not be statistically disentangled from the effect of age. Independent predictors of more positive attitudes were younger age, higher performance on the knowledge test and lifetime psychedelic use (R² = 0,271). Personal experience was associated with a more favourable appraisal of potential benefits, with no detectable change in risk assessment. Only 24,8% reported specialty training as a source of information. Conclusions: Greek psychiatrists display openness towards the therapeutic investigation of psychedelics, accompanied by clear caution regarding safety, despite the absence of institutional and educational activity in the country. Attitudes relate to personal rather than professional characteristics. Given that formal training serves as an information source for only a small minority, the findings highlight the need to incorporate evidence-based information on the field into the psychiatric specialty curriculum."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι στάσεις και οι αντιλήψεις ψυχιάτρων ειδικών και ειδικευόμενων στην Ελλάδα για τη θεραπευτική χρήση των ψυχεδελικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δελής Στυλιανός Νικόλαος","Delis Stylianos Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα ψυχεδελικά επανήλθαν την τελευταία εικοσαετία στο επίκεντρο της ψυχιατρικής έρευνας, με κλινικές δοκιμές σε ποικίλες διαταραχές και, σε ορισμένες χώρες, ρυθμιστικές εξελίξεις που επιτρέπουν την εποπτευόμενη ιατρική χρήση τους. Η ενσωμάτωση κάθε νέας θεραπευτικής προσέγγισης στην κλινική πράξη διαμεσολαβείται ωστόσο από τους επαγγελματίες που καλούνται να την εφαρμόσουν. Η σχετική βιβλιογραφία παραμένει συγκεντρωμένη κυρίως σε χώρες με ενεργή ερευνητική δραστηριότητα ή εν εξελίξει ρυθμιστική μεταρρύθμιση, ενώ δεν υπάρχουν δεδομένα από την Ελλάδα. Σκοπός: Η αποτύπωση των στάσεων και των αντιλήψεων των ειδικών και ειδικευόμενων ψυχιάτρων που ασκούν το επάγγελμα στην Ελλάδα σχετικά με τη θεραπευτική χρήση των ψυχεδελικών ουσιών, η διερεύνηση των παραγόντων που τις διαμορφώνουν, και η πρώτη εφαρμογή εργαλείου μέτρησης Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ) στην ελληνική γλώσσα. Μέθοδος: Διερευνητική συγχρονική μελέτη με ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο και μη πιθανοτική δειγματοληψία. Συμμετείχαν 109 ψυχίατροι και ειδικευόμενοι (60 ειδικευόμενοι, 49 ειδικοί, διάμεση ηλικία 33,0 έτη). Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, δοκιμασία ταξινόμησης 22 ψυχοδραστικών ουσιών και το Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ), το οποίο αποδόθηκε στα ελληνικά με αντίστροφη μετάφραση. Εφαρμόστηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι και ιεραρχική πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση. Αποτελέσματα: Η ελληνική εκδοχή του APQ εμφάνισε υψηλή εσωτερική συνέπεια (α = 0,915). Η διάμεση συνολική βαθμολογία ήταν 66,0 σε κλίμακα 20–100, με υψηλότερη την υποκλίμακα της Ανοιχτότητας και χαμηλότερη εκείνη της Εκτίμησης Κινδύνου, προφίλ που σε περιγραφικό επίπεδο συμπίπτει με πανευρωπαϊκό δείγμα ψυχιάτρων. Το 79,8% υποστήριξε τη νόμιμη χρήση για ιατρικούς λόγους, ενώ μόλις το 25,7% θεώρησε ότι η νομιμοποίηση θα ωφελούσε τη δημόσια υγεία. Οι ειδικευόμενοι εμφάνισαν θετικότερες στάσεις από τους ειδικούς (p = 0,006, d = 0,61) χωρίς διαφορά στην αντικειμενική τους γνώση (p = 0,275), η διαφορά όμως δεν μπόρεσε να διαχωριστεί στατιστικά από την επίδραση της ηλικίας. Ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες θετικότερων στάσεων ήταν η νεότερη ηλικία, η υψηλότερη επίδοση στη δοκιμασία γνώσεων και η δια βίου χρήση ψυχεδελικού (R² = 0,271). Η προσωπική εμπειρία συνδέθηκε με θετικότερη αξιολόγηση των οφελών χωρίς ανιχνεύσιμη μεταβολή της εκτίμησης κινδύνου. Μόλις το 24,8% ανέφερε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ειδικότητας ως πηγή πληροφόρησης. Συμπεράσματα: Οι Έλληνες ψυχίατροι εμφανίζουν ανοιχτότητα απέναντι στη θεραπευτική διερεύνηση των ψυχεδελικών, συνοδευόμενη από σαφή επιφυλακτικότητα ως προς την ασφάλεια, παρά την απουσία θεσμικής και εκπαιδευτικής υποδομής στη χώρα. Οι στάσεις σχετίζονται με προσωπικά και όχι με επαγγελματικά χαρακτηριστικά. Δεδομένου ότι η επίσημη εκπαίδευση αποτελεί πηγή πληροφόρησης για μικρή μειοψηφία, αναδεικνύεται η ανάγκη ενσωμάτωσης τεκμηριωμένης ενημέρωσης για το πεδίο στο πρόγραμμα της ειδικότητας.","Introduction: Over the past two decades, psychedelics have returned to the focus of psychiatric research, with clinical trials across a range of disorders and, in some countries, regulatory developments permitting supervised medical use. The adoption of any new therapeutic approach in clinical practice is mediated by the professionals expected to deliver it. The relevant literature remains concentrated mainly in countries with active research activity or ongoing regulatory reform, and no data are available from Greece. Aim: To describe the attitudes and the perceptions of specialist and trainee psychiatrists practicing in Greece regarding the therapeutic use of psychedelic substances, to examine the factors associated with them, and to apply the Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ) measurement instrument in Greek for the first time. Method: Exploratory cross-sectional study using an anonymous online questionnaire and non-probability sampling. A total of 109 psychiatrists and trainees participated (60 trainees, 49 specialists; median age 33,0 years). The questionnaire comprised demographic and professional information, a classification test of 22 psychoactive substances, and the Attitudes on Psychedelics Questionnaire (APQ), translated into Greek using back-translation. Non- parametric tests and hierarchical multiple linear regression were applied. Results: The Greek version of the APQ showed high internal consistency (α = 0,915). The median total score was 66,0 on a 20–100 scale, with Openness to Psychedelics scoring highest and Risk Assessment lowest, a profile that descriptively coincides with that of a pan- European sample of psychiatrists. While 79,8% supported legal use for medical reasons, only 25,7% considered that legalization would benefit public health. Trainees reported more positive attitudes than specialists (p = 0,006, d = 0,61) without differing in objective knowledge (p = 0,275), although this difference could not be statistically disentangled from the effect of age. Independent predictors of more positive attitudes were younger age, higher performance on the knowledge test and lifetime psychedelic use (R² = 0,271). Personal experience was associated with a more favourable appraisal of potential benefits, with no detectable change in risk assessment. Only 24,8% reported specialty training as a source of information. Conclusions: Greek psychiatrists display openness towards the therapeutic investigation of psychedelics, accompanied by clear caution regarding safety, despite the absence of institutional and educational activity in the country. Attitudes relate to personal rather than professional characteristics. Given that formal training serves as an information source for only a small minority, the findings highlight the need to incorporate evidence-based information on the field into the psychiatric specialty curriculum."],"dc:identifier":["uoadl:5462219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462219"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι στάσεις και οι αντιλήψεις ψυχιάτρων ειδικών και ειδικευόμενων στην Ελλάδα για τη θεραπευτική χρήση των ψυχεδελικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:17Z"}