{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462401"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462401","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βελτιστοποίηση της Ανταπόκρισης σε Καταστροφές: Σύγκριση Πολιτικού και Στρατιωτικού Συντονισμού σε Αιφνίδιες Καταστροφές — Μελέτη Περίπτωσης οι Πυρκαγιές του Έβρου (2023) και ο ρόλος του rescEU","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την κλιμακούμενη πρόκληση των αιφνίδιων καταστροφών στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας ότι ο καίριος περιοριστικός παράγοντας δεν είναι αποκλειστικά η διαθεσιμότητα και η ποσότητα των μέσων, αλλά η ικανότητα των θεσμικών και επιχειρησιακών μηχανισμών να τα ενοποιούν έγκαιρα σε λειτουργικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, σε κοινή επιχειρησιακή εικόνα και σε αξιόπιστες ροές πληροφόρησης. Ως κρίσιμη μελέτη περίπτωσης επιλέγονται οι πυρκαγιές του Έβρου (Αύγουστος έως αρχές Σεπτεμβρίου 2023), ένα παρατεταμένο και πολυμέτωπο συμβάν μεγάλης κλίμακας που οδήγησε σε ενεργοποίηση ευρωπαϊκής συνδρομής μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών, καθώς και σε αξιοποίηση δυνατοτήτων της ευρωπαϊκής στρατηγικής εφεδρείας. Κεντρική επιδίωξη της εργασίας είναι η βελτιστοποίηση της απόκρισης μέσω μετρήσιμης σύγκρισης δύο διακριτών μηχανισμών συντονισμού εντός της ίδιας κρίσης. Ο πρώτος αφορά το πολιτικό σκέλος, δηλαδή τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας, το Πυροσβεστικό Σώμα και τους συναρμόδιους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών διεθνούς διασύνδεσης και της διαχείρισης συνδρομής μέσω του Κοινού Συστήματος Επικοινωνίας και Πληροφόρησης Εκτάκτων Αναγκών. Ο δεύτερος αφορά το στρατιωτικό σκέλος, δηλαδή τη συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων ως υποστηρικτικού πυλώνα με οργανωμένες δομές εσωτερικής διοίκησης και ελέγχου, που εντάσσονται στην πολιτική διοίκηση της κρίσης (North Atlantic Treaty Organization [NATO], 2025· United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs [OCHA], 2007, 2018). Το θεωρητικό υπόβαθρο συνδυάζει το πλαίσιο μείωσης κινδύνου καταστροφών, τις αρχές διοίκησης και ελέγχου και οργανωμένης διαχείρισης συμβάντων, την έννοια της κοινής επιχειρησιακής εικόνας, τη λογική της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, καθώς και τη διαλειτουργικότητα ως σύγκλιση τεχνικών, διαδικαστικών και ανθρώπινων παραμέτρων. Οι έννοιες ορίζονται λειτουργικά ως εξής. Η διοίκηση και ο έλεγχος αναφέρονται στη δομή ρόλων και αρμοδιοτήτων και στην ανάθεση και παρακολούθηση πόρων που επιτρέπουν συντονισμένη λήψη και εφαρμογή αποφάσεων. Η κοινή επιχειρησιακή εικόνα αφορά ένα ενιαίο, συγχρονισμένο σύνολο πληροφοριών που διαμοιράζεται μεταξύ των εμπλεκομένων, ώστε να εξασφαλίζονται κοινή επίγνωση της κατάστασης και σταθερός ρυθμός ενημέρωσης. Η διαλειτουργικότητα συνίσταται στην ικανότητα φορέων και συστημάτων να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσω συμβατών επικοινωνιών, εναρμονισμένων διαδικασιών και κοινής επιχειρησιακής ορολογίας. Η ανάλυση οργανώνεται σε λογικό μοντέλο εισροών, διαδικασιών, παραγόμενων και τελικών επιπτώσεων, ώστε ο συντονισμός να μεταφράζεται από αφηρημένη διοικητική έννοια σε μετρήσιμη επιχειρησιακή επίδοση. Μεθοδολογικά υιοθετείται σχεδιασμός μονοπερίπτωσης με ενδοπεριπτωσιακή σύγκριση, σε συνδυασμό με ιχνηλάτηση διαδικασίας για την ανασύσταση κρίσιμων ακολουθιών αποφάσεων και ενεργειών. Παράλληλα, χρησιμοποιούνται τέσσερις δείκτες επίδοσης. Με βάση τα συμπεράσματα, η εργασία προτείνει στοχευμένες παρεμβάσεις τυποποίησης της αρχικής αναφοράς και της κλιμάκωσης, ενίσχυσης κοινών ρυθμών ενημέρωσης και βελτίωσης κρίσιμων διεπαφών συντονισμού. Τέλος, επισημαίνονται οι περιορισμοί ως προς τη δυνατότητα γενίκευσης λόγω μονοπερίπτωσης, καθώς και η επίδραση εξωγενών συγχυτικών παραγόντων, όπως ο καιρός και η μορφολογία, που επηρεάζουν ουσιωδώς το τελικό αποτύπωμα.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την κλιμακούμενη πρόκληση των αιφνίδιων καταστροφών στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας ότι ο καίριος περιοριστικός παράγοντας δεν είναι αποκλειστικά η διαθεσιμότητα και η ποσότητα των μέσων, αλλά η ικανότητα των θεσμικών και επιχειρησιακών μηχανισμών να τα ενοποιούν έγκαιρα σε λειτουργικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, σε κοινή επιχειρησιακή εικόνα και σε αξιόπιστες ροές πληροφόρησης. Ως κρίσιμη μελέτη περίπτωσης επιλέγονται οι πυρκαγιές του Έβρου (Αύγουστος έως αρχές Σεπτεμβρίου 2023), ένα παρατεταμένο και πολυμέτωπο συμβάν μεγάλης κλίμακας που οδήγησε σε ενεργοποίηση ευρωπαϊκής συνδρομής μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών, καθώς και σε αξιοποίηση δυνατοτήτων της ευρωπαϊκής στρατηγικής εφεδρείας. Κεντρική επιδίωξη της εργασίας είναι η βελτιστοποίηση της απόκρισης μέσω μετρήσιμης σύγκρισης δύο διακριτών μηχανισμών συντονισμού εντός της ίδιας κρίσης. Ο πρώτος αφορά το πολιτικό σκέλος, δηλαδή τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας, το Πυροσβεστικό Σώμα και τους συναρμόδιους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών διεθνούς διασύνδεσης και της διαχείρισης συνδρομής μέσω του Κοινού Συστήματος Επικοινωνίας και Πληροφόρησης Εκτάκτων Αναγκών. Ο δεύτερος αφορά το στρατιωτικό σκέλος, δηλαδή τη συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων ως υποστηρικτικού πυλώνα με οργανωμένες δομές εσωτερικής διοίκησης και ελέγχου, που εντάσσονται στην πολιτική διοίκηση της κρίσης (North Atlantic Treaty Organization [NATO], 2025· United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs [OCHA], 2007, 2018). Το θεωρητικό υπόβαθρο συνδυάζει το πλαίσιο μείωσης κινδύνου καταστροφών, τις αρχές διοίκησης και ελέγχου και οργανωμένης διαχείρισης συμβάντων, την έννοια της κοινής επιχειρησιακής εικόνας, τη λογική της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, καθώς και τη διαλειτουργικότητα ως σύγκλιση τεχνικών, διαδικαστικών και ανθρώπινων παραμέτρων. Οι έννοιες ορίζονται λειτουργικά ως εξής. Η διοίκηση και ο έλεγχος αναφέρονται στη δομή ρόλων και αρμοδιοτήτων και στην ανάθεση και παρακολούθηση πόρων που επιτρέπουν συντονισμένη λήψη και εφαρμογή αποφάσεων. Η κοινή επιχειρησιακή εικόνα αφορά ένα ενιαίο, συγχρονισμένο σύνολο πληροφοριών που διαμοιράζεται μεταξύ των εμπλεκομένων, ώστε να εξασφαλίζονται κοινή επίγνωση της κατάστασης και σταθερός ρυθμός ενημέρωσης. Η διαλειτουργικότητα συνίσταται στην ικανότητα φορέων και συστημάτων να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσω συμβατών επικοινωνιών, εναρμονισμένων διαδικασιών και κοινής επιχειρησιακής ορολογίας. Η ανάλυση οργανώνεται σε λογικό μοντέλο εισροών, διαδικασιών, παραγόμενων και τελικών επιπτώσεων, ώστε ο συντονισμός να μεταφράζεται από αφηρημένη διοικητική έννοια σε μετρήσιμη επιχειρησιακή επίδοση. Μεθοδολογικά υιοθετείται σχεδιασμός μονοπερίπτωσης με ενδοπεριπτωσιακή σύγκριση, σε συνδυασμό με ιχνηλάτηση διαδικασίας για την ανασύσταση κρίσιμων ακολουθιών αποφάσεων και ενεργειών. Παράλληλα, χρησιμοποιούνται τέσσερις δείκτες επίδοσης. Με βάση τα συμπεράσματα, η εργασία προτείνει στοχευμένες παρεμβάσεις τυποποίησης της αρχικής αναφοράς και της κλιμάκωσης, ενίσχυσης κοινών ρυθμών ενημέρωσης και βελτίωσης κρίσιμων διεπαφών συντονισμού. Τέλος, επισημαίνονται οι περιορισμοί ως προς τη δυνατότητα γενίκευσης λόγω μονοπερίπτωσης, καθώς και η επίδραση εξωγενών συγχυτικών παραγόντων, όπως ο καιρός και η μορφολογία, που επηρεάζουν ουσιωδώς το τελικό αποτύπωμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπακώστας Χρήστος","Papakostas Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:21:17Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462401"],"render_values":[{"text":"uoadl:5462401","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462401","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462401","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5462401","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπακώστας Χρήστος","Papakostas Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462401","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462401"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την κλιμακούμενη πρόκληση των αιφνίδιων καταστροφών στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας ότι ο καίριος περιοριστικός παράγοντας δεν είναι αποκλειστικά η διαθεσιμότητα και η ποσότητα των μέσων, αλλά η ικανότητα των θεσμικών και επιχειρησιακών μηχανισμών να τα ενοποιούν έγκαιρα σε λειτουργικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, σε κοινή επιχειρησιακή εικόνα και σε αξιόπιστες ροές πληροφόρησης. Ως κρίσιμη μελέτη περίπτωσης επιλέγονται οι πυρκαγιές του Έβρου (Αύγουστος έως αρχές Σεπτεμβρίου 2023), ένα παρατεταμένο και πολυμέτωπο συμβάν μεγάλης κλίμακας που οδήγησε σε ενεργοποίηση ευρωπαϊκής συνδρομής μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών, καθώς και σε αξιοποίηση δυνατοτήτων της ευρωπαϊκής στρατηγικής εφεδρείας. Κεντρική επιδίωξη της εργασίας είναι η βελτιστοποίηση της απόκρισης μέσω μετρήσιμης σύγκρισης δύο διακριτών μηχανισμών συντονισμού εντός της ίδιας κρίσης. Ο πρώτος αφορά το πολιτικό σκέλος, δηλαδή τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας, το Πυροσβεστικό Σώμα και τους συναρμόδιους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών διεθνούς διασύνδεσης και της διαχείρισης συνδρομής μέσω του Κοινού Συστήματος Επικοινωνίας και Πληροφόρησης Εκτάκτων Αναγκών. Ο δεύτερος αφορά το στρατιωτικό σκέλος, δηλαδή τη συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων ως υποστηρικτικού πυλώνα με οργανωμένες δομές εσωτερικής διοίκησης και ελέγχου, που εντάσσονται στην πολιτική διοίκηση της κρίσης (North Atlantic Treaty Organization [NATO], 2025· United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs [OCHA], 2007, 2018). Το θεωρητικό υπόβαθρο συνδυάζει το πλαίσιο μείωσης κινδύνου καταστροφών, τις αρχές διοίκησης και ελέγχου και οργανωμένης διαχείρισης συμβάντων, την έννοια της κοινής επιχειρησιακής εικόνας, τη λογική της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, καθώς και τη διαλειτουργικότητα ως σύγκλιση τεχνικών, διαδικαστικών και ανθρώπινων παραμέτρων. Οι έννοιες ορίζονται λειτουργικά ως εξής. Η διοίκηση και ο έλεγχος αναφέρονται στη δομή ρόλων και αρμοδιοτήτων και στην ανάθεση και παρακολούθηση πόρων που επιτρέπουν συντονισμένη λήψη και εφαρμογή αποφάσεων. Η κοινή επιχειρησιακή εικόνα αφορά ένα ενιαίο, συγχρονισμένο σύνολο πληροφοριών που διαμοιράζεται μεταξύ των εμπλεκομένων, ώστε να εξασφαλίζονται κοινή επίγνωση της κατάστασης και σταθερός ρυθμός ενημέρωσης. Η διαλειτουργικότητα συνίσταται στην ικανότητα φορέων και συστημάτων να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσω συμβατών επικοινωνιών, εναρμονισμένων διαδικασιών και κοινής επιχειρησιακής ορολογίας. Η ανάλυση οργανώνεται σε λογικό μοντέλο εισροών, διαδικασιών, παραγόμενων και τελικών επιπτώσεων, ώστε ο συντονισμός να μεταφράζεται από αφηρημένη διοικητική έννοια σε μετρήσιμη επιχειρησιακή επίδοση. Μεθοδολογικά υιοθετείται σχεδιασμός μονοπερίπτωσης με ενδοπεριπτωσιακή σύγκριση, σε συνδυασμό με ιχνηλάτηση διαδικασίας για την ανασύσταση κρίσιμων ακολουθιών αποφάσεων και ενεργειών. Παράλληλα, χρησιμοποιούνται τέσσερις δείκτες επίδοσης. Με βάση τα συμπεράσματα, η εργασία προτείνει στοχευμένες παρεμβάσεις τυποποίησης της αρχικής αναφοράς και της κλιμάκωσης, ενίσχυσης κοινών ρυθμών ενημέρωσης και βελτίωσης κρίσιμων διεπαφών συντονισμού. Τέλος, επισημαίνονται οι περιορισμοί ως προς τη δυνατότητα γενίκευσης λόγω μονοπερίπτωσης, καθώς και η επίδραση εξωγενών συγχυτικών παραγόντων, όπως ο καιρός και η μορφολογία, που επηρεάζουν ουσιωδώς το τελικό αποτύπωμα.","This thesis examines the escalating challenge of sudden-onset disasters in Europe and Greece, highlighting that the key constraining factor is not solely the availability and quantity of resources, but rather the ability of institutional and operational mechanisms to integrate them in a timely manner into a functional command-and-control system, a common operational picture, and reliable information flows. As a critical case study, the Evros wildfires (August to early September 2023) are selected a prolonged, multi-front, large-scale incident that led to the activation of European assistance through the Union Civil Protection Mechanism and the Emergency Response Coordination Centre, as well as the use of capabilities from the European strategic reserve. The central aim of the study is to optimize response by means of a measurable comparison of two distinct coordination mechanisms within the same crisis. The first concerns the civilian/political component, namely the civil protection mechanism, the Fire Service, and the competent co-responsible agencies, including international interfacing procedures and the management of assistance through the Common Emergency Communication and Information System. The second concerns the military component, namely the support provided by the Armed Forces as a reinforcing pillar with organized internal command-and-control structures, integrated into the civilian crisis leadership. The theoretical framework combines the disaster risk reduction approach, principles of command and control and structured incident management, the concept of a common operational picture, the logic of multi-level governance, and interoperability as the convergence of technical, procedural, and human parameters. The concepts are operationally defined as follows: command and control refers to the structuring of roles, responsibilities, assignment, and monitoring of resources that enables coordinated decision-making and implementation; a common operational picture refers to a shared, synchronized set of information among stakeholders so that they maintain unified situational awareness and a common update tempo; interoperability refers to the ability of agencies and systems to cooperate coherently through compatible communications, common procedures, and a shared operational language. The analysis is organized into a logic model of inputs, processes, outputs, and final outcomes, so that “coordination” is translated from an abstract administrative notion into measurable operational performance. Methodologically, a single-case design with within case comparison is adopted, combined with process tracing to reconstruct critical sequences of decisions and actions. In parallel, four performance indicators are used. Based on the findings, the thesis proposes targeted interventions to standardize initial reporting and escalation, strengthen common update rhythms, and improve critical coordination interfaces. Finally, limitations are noted regarding the ability to generalize due to the single-case design, as well as the effect of exogenous confounding factors, such as weather and terrain that substantially influence the final impact."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βελτιστοποίηση της Ανταπόκρισης σε Καταστροφές: Σύγκριση Πολιτικού και Στρατιωτικού Συντονισμού σε Αιφνίδιες Καταστροφές — Μελέτη Περίπτωσης οι Πυρκαγιές του Έβρου (2023) και ο ρόλος του rescEU"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπακώστας Χρήστος","Papakostas Christos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εξετάζει την κλιμακούμενη πρόκληση των αιφνίδιων καταστροφών στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας ότι ο καίριος περιοριστικός παράγοντας δεν είναι αποκλειστικά η διαθεσιμότητα και η ποσότητα των μέσων, αλλά η ικανότητα των θεσμικών και επιχειρησιακών μηχανισμών να τα ενοποιούν έγκαιρα σε λειτουργικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, σε κοινή επιχειρησιακή εικόνα και σε αξιόπιστες ροές πληροφόρησης. Ως κρίσιμη μελέτη περίπτωσης επιλέγονται οι πυρκαγιές του Έβρου (Αύγουστος έως αρχές Σεπτεμβρίου 2023), ένα παρατεταμένο και πολυμέτωπο συμβάν μεγάλης κλίμακας που οδήγησε σε ενεργοποίηση ευρωπαϊκής συνδρομής μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών, καθώς και σε αξιοποίηση δυνατοτήτων της ευρωπαϊκής στρατηγικής εφεδρείας. Κεντρική επιδίωξη της εργασίας είναι η βελτιστοποίηση της απόκρισης μέσω μετρήσιμης σύγκρισης δύο διακριτών μηχανισμών συντονισμού εντός της ίδιας κρίσης. Ο πρώτος αφορά το πολιτικό σκέλος, δηλαδή τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας, το Πυροσβεστικό Σώμα και τους συναρμόδιους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών διεθνούς διασύνδεσης και της διαχείρισης συνδρομής μέσω του Κοινού Συστήματος Επικοινωνίας και Πληροφόρησης Εκτάκτων Αναγκών. Ο δεύτερος αφορά το στρατιωτικό σκέλος, δηλαδή τη συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων ως υποστηρικτικού πυλώνα με οργανωμένες δομές εσωτερικής διοίκησης και ελέγχου, που εντάσσονται στην πολιτική διοίκηση της κρίσης (North Atlantic Treaty Organization [NATO], 2025· United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs [OCHA], 2007, 2018). Το θεωρητικό υπόβαθρο συνδυάζει το πλαίσιο μείωσης κινδύνου καταστροφών, τις αρχές διοίκησης και ελέγχου και οργανωμένης διαχείρισης συμβάντων, την έννοια της κοινής επιχειρησιακής εικόνας, τη λογική της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, καθώς και τη διαλειτουργικότητα ως σύγκλιση τεχνικών, διαδικαστικών και ανθρώπινων παραμέτρων. Οι έννοιες ορίζονται λειτουργικά ως εξής. Η διοίκηση και ο έλεγχος αναφέρονται στη δομή ρόλων και αρμοδιοτήτων και στην ανάθεση και παρακολούθηση πόρων που επιτρέπουν συντονισμένη λήψη και εφαρμογή αποφάσεων. Η κοινή επιχειρησιακή εικόνα αφορά ένα ενιαίο, συγχρονισμένο σύνολο πληροφοριών που διαμοιράζεται μεταξύ των εμπλεκομένων, ώστε να εξασφαλίζονται κοινή επίγνωση της κατάστασης και σταθερός ρυθμός ενημέρωσης. Η διαλειτουργικότητα συνίσταται στην ικανότητα φορέων και συστημάτων να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσω συμβατών επικοινωνιών, εναρμονισμένων διαδικασιών και κοινής επιχειρησιακής ορολογίας. Η ανάλυση οργανώνεται σε λογικό μοντέλο εισροών, διαδικασιών, παραγόμενων και τελικών επιπτώσεων, ώστε ο συντονισμός να μεταφράζεται από αφηρημένη διοικητική έννοια σε μετρήσιμη επιχειρησιακή επίδοση. Μεθοδολογικά υιοθετείται σχεδιασμός μονοπερίπτωσης με ενδοπεριπτωσιακή σύγκριση, σε συνδυασμό με ιχνηλάτηση διαδικασίας για την ανασύσταση κρίσιμων ακολουθιών αποφάσεων και ενεργειών. Παράλληλα, χρησιμοποιούνται τέσσερις δείκτες επίδοσης. Με βάση τα συμπεράσματα, η εργασία προτείνει στοχευμένες παρεμβάσεις τυποποίησης της αρχικής αναφοράς και της κλιμάκωσης, ενίσχυσης κοινών ρυθμών ενημέρωσης και βελτίωσης κρίσιμων διεπαφών συντονισμού. Τέλος, επισημαίνονται οι περιορισμοί ως προς τη δυνατότητα γενίκευσης λόγω μονοπερίπτωσης, καθώς και η επίδραση εξωγενών συγχυτικών παραγόντων, όπως ο καιρός και η μορφολογία, που επηρεάζουν ουσιωδώς το τελικό αποτύπωμα.","This thesis examines the escalating challenge of sudden-onset disasters in Europe and Greece, highlighting that the key constraining factor is not solely the availability and quantity of resources, but rather the ability of institutional and operational mechanisms to integrate them in a timely manner into a functional command-and-control system, a common operational picture, and reliable information flows. As a critical case study, the Evros wildfires (August to early September 2023) are selected a prolonged, multi-front, large-scale incident that led to the activation of European assistance through the Union Civil Protection Mechanism and the Emergency Response Coordination Centre, as well as the use of capabilities from the European strategic reserve. The central aim of the study is to optimize response by means of a measurable comparison of two distinct coordination mechanisms within the same crisis. The first concerns the civilian/political component, namely the civil protection mechanism, the Fire Service, and the competent co-responsible agencies, including international interfacing procedures and the management of assistance through the Common Emergency Communication and Information System. The second concerns the military component, namely the support provided by the Armed Forces as a reinforcing pillar with organized internal command-and-control structures, integrated into the civilian crisis leadership. The theoretical framework combines the disaster risk reduction approach, principles of command and control and structured incident management, the concept of a common operational picture, the logic of multi-level governance, and interoperability as the convergence of technical, procedural, and human parameters. The concepts are operationally defined as follows: command and control refers to the structuring of roles, responsibilities, assignment, and monitoring of resources that enables coordinated decision-making and implementation; a common operational picture refers to a shared, synchronized set of information among stakeholders so that they maintain unified situational awareness and a common update tempo; interoperability refers to the ability of agencies and systems to cooperate coherently through compatible communications, common procedures, and a shared operational language. The analysis is organized into a logic model of inputs, processes, outputs, and final outcomes, so that “coordination” is translated from an abstract administrative notion into measurable operational performance. Methodologically, a single-case design with within case comparison is adopted, combined with process tracing to reconstruct critical sequences of decisions and actions. In parallel, four performance indicators are used. Based on the findings, the thesis proposes targeted interventions to standardize initial reporting and escalation, strengthen common update rhythms, and improve critical coordination interfaces. Finally, limitations are noted regarding the ability to generalize due to the single-case design, as well as the effect of exogenous confounding factors, such as weather and terrain that substantially influence the final impact."],"dc:identifier":["uoadl:5462401","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462401"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Βελτιστοποίηση της Ανταπόκρισης σε Καταστροφές: Σύγκριση Πολιτικού και Στρατιωτικού Συντονισμού σε Αιφνίδιες Καταστροφές — Μελέτη Περίπτωσης οι Πυρκαγιές του Έβρου (2023) και ο ρόλος του rescEU"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:17Z"}