{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462696"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5462696","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση ανοικτής και ελάχιστα επεμβατικής περιφερικής παγκρεατεκτομής για παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Η χειρουργική του παγκρέατος παραμένει σήμερα από τις πλέον απαιτητικές, αφορώντας ένα όργανο με δυσπρόσιτη ανατομική θέση και αυξημένη νοσηρότητα επεμβάσεων. Ιδιαίτερα για τους ασθενείς με κακοήθη νόσο, για τους οποίους το χειρουργείο παραμένει η μόνη δυνητικά θεραπευτική μέθοδος αντιμετώπισης, έχει μεγάλη σημασία η χειρουργική αυτή προσέγγιση να χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα καθώς και ογκολογική επάρκεια για την επίτευξη των βέλτιστων δυνατών αποτελεσμάτων, τόσο περιεγχειρητικά με την ελαχιστοποίηση της νοσηρότητας, όσο και ογκολογικά με τη μεγιστοποίηση της επιβίωσης. Το αδενοκαρκίνωμα της ουράς και του σώματος συγκεκριμένα αντιμετωπίζεται με την περιφερική (ή αριστερή) παγκρεατεκτομή, επέμβαση η οποία πραγματοποιείται όλο και συχνότερα ελάχιστα επεμβατικά. Παρότι η πρώτη λαπαροσκοπική περιφερική παγκρεατεκτομή πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1990, η επιστημονική κοινότητα παρέμεινε για πολλά χρόνια δύσπιστη. Ενώ η λαπαροσκοπική προσέγγιση ήταν πιο εφικτή για την αντιμετώπιση όγκων της ουράς και του σώματος συγκριτικά με της κεφαλής, για μεγάλο χρονικό διάστημα αμφισβητήθηκε η δυνατότητα ικανοποιητικού λεμφαδενικού καθαρισμού και επαρκούς εκτομής προς επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής, και η ελάχιστα επεμβατική περιφερική παγκρεατεκτομή περιορίστηκε στην αντιμετώπιση καλοήθων όγκων. Η άνθιση όμως της λαπαροσκοπικής και της ρομποτικής χειρουργικής στον 21ο αιώνα και νεότερα δεδομένα ερευνών (συμπεριλαμβανομένων δύο τυχαιοποιημένων της τελευταίας πενταετίας) οδήγησαν σταδιακά στην ευρύτερη υιοθέτηση της ακόμα και για κακοήθειες. Το γενικό επομένως τμήμα αυτής της διπλωματικής θα αναλύσει τους όρους και τις έννοιες που είναι απαραίτητες για την κατανόηση του θέματος: την ανατομία και φυσιολογία του οργάνου, την επιδημιολογία, τη διάγνωση, και τις μεθόδους αντιμετώπισης του παγκρεατικού αδενοκαρκινώματος καθώς και την τεχνική και τις ογκολογικές αρχές του χειρουργείου της περιφερικής παγκρεατεκτομής και των παραλλαγών της. Το ειδικό τμήμα περιλαμβάνει συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προς εξαγωγή συμπεράσματος σχετικά με την ισοτιμία ή όχι των ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων συγκριτικά με τις ανοιχτές όσον αφορά την περιφερική παγκρεατεκτομή σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","abstract_html":"Η χειρουργική του παγκρέατος παραμένει σήμερα από τις πλέον απαιτητικές, αφορώντας ένα όργανο με δυσπρόσιτη ανατομική θέση και αυξημένη νοσηρότητα επεμβάσεων. Ιδιαίτερα για τους ασθενείς με κακοήθη νόσο, για τους οποίους το χειρουργείο παραμένει η μόνη δυνητικά θεραπευτική μέθοδος αντιμετώπισης, έχει μεγάλη σημασία η χειρουργική αυτή προσέγγιση να χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα καθώς και ογκολογική επάρκεια για την επίτευξη των βέλτιστων δυνατών αποτελεσμάτων, τόσο περιεγχειρητικά με την ελαχιστοποίηση της νοσηρότητας, όσο και ογκολογικά με τη μεγιστοποίηση της επιβίωσης. Το αδενοκαρκίνωμα της ουράς και του σώματος συγκεκριμένα αντιμετωπίζεται με την περιφερική (ή αριστερή) παγκρεατεκτομή, επέμβαση η οποία πραγματοποιείται όλο και συχνότερα ελάχιστα επεμβατικά. Παρότι η πρώτη λαπαροσκοπική περιφερική παγκρεατεκτομή πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1990, η επιστημονική κοινότητα παρέμεινε για πολλά χρόνια δύσπιστη. Ενώ η λαπαροσκοπική προσέγγιση ήταν πιο εφικτή για την αντιμετώπιση όγκων της ουράς και του σώματος συγκριτικά με της κεφαλής, για μεγάλο χρονικό διάστημα αμφισβητήθηκε η δυνατότητα ικανοποιητικού λεμφαδενικού καθαρισμού και επαρκούς εκτομής προς επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής, και η ελάχιστα επεμβατική περιφερική παγκρεατεκτομή περιορίστηκε στην αντιμετώπιση καλοήθων όγκων. Η άνθιση όμως της λαπαροσκοπικής και της ρομποτικής χειρουργικής στον 21ο αιώνα και νεότερα δεδομένα ερευνών (συμπεριλαμβανομένων δύο τυχαιοποιημένων της τελευταίας πενταετίας) οδήγησαν σταδιακά στην ευρύτερη υιοθέτηση της ακόμα και για κακοήθειες. Το γενικό επομένως τμήμα αυτής της διπλωματικής θα αναλύσει τους όρους και τις έννοιες που είναι απαραίτητες για την κατανόηση του θέματος: την ανατομία και φυσιολογία του οργάνου, την επιδημιολογία, τη διάγνωση, και τις μεθόδους αντιμετώπισης του παγκρεατικού αδενοκαρκινώματος καθώς και την τεχνική και τις ογκολογικές αρχές του χειρουργείου της περιφερικής παγκρεατεκτομής και των παραλλαγών της. Το ειδικό τμήμα περιλαμβάνει συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προς εξαγωγή συμπεράσματος σχετικά με την ισοτιμία ή όχι των ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων συγκριτικά με τις ανοιχτές όσον αφορά την περιφερική παγκρεατεκτομή σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηκαλήλ Σάμι-Μιχαήλ","Chatzikalil Sami-Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:21:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462696"],"render_values":[{"text":"uoadl:5462696","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462696","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462696","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5462696","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηκαλήλ Σάμι-Μιχαήλ","Chatzikalil Sami-Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5462696","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462696"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χειρουργική του παγκρέατος παραμένει σήμερα από τις πλέον απαιτητικές, αφορώντας ένα όργανο με δυσπρόσιτη ανατομική θέση και αυξημένη νοσηρότητα επεμβάσεων. Ιδιαίτερα για τους ασθενείς με κακοήθη νόσο, για τους οποίους το χειρουργείο παραμένει η μόνη δυνητικά θεραπευτική μέθοδος αντιμετώπισης, έχει μεγάλη σημασία η χειρουργική αυτή προσέγγιση να χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα καθώς και ογκολογική επάρκεια για την επίτευξη των βέλτιστων δυνατών αποτελεσμάτων, τόσο περιεγχειρητικά με την ελαχιστοποίηση της νοσηρότητας, όσο και ογκολογικά με τη μεγιστοποίηση της επιβίωσης. Το αδενοκαρκίνωμα της ουράς και του σώματος συγκεκριμένα αντιμετωπίζεται με την περιφερική (ή αριστερή) παγκρεατεκτομή, επέμβαση η οποία πραγματοποιείται όλο και συχνότερα ελάχιστα επεμβατικά. Παρότι η πρώτη λαπαροσκοπική περιφερική παγκρεατεκτομή πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1990, η επιστημονική κοινότητα παρέμεινε για πολλά χρόνια δύσπιστη. Ενώ η λαπαροσκοπική προσέγγιση ήταν πιο εφικτή για την αντιμετώπιση όγκων της ουράς και του σώματος συγκριτικά με της κεφαλής, για μεγάλο χρονικό διάστημα αμφισβητήθηκε η δυνατότητα ικανοποιητικού λεμφαδενικού καθαρισμού και επαρκούς εκτομής προς επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής, και η ελάχιστα επεμβατική περιφερική παγκρεατεκτομή περιορίστηκε στην αντιμετώπιση καλοήθων όγκων. Η άνθιση όμως της λαπαροσκοπικής και της ρομποτικής χειρουργικής στον 21ο αιώνα και νεότερα δεδομένα ερευνών (συμπεριλαμβανομένων δύο τυχαιοποιημένων της τελευταίας πενταετίας) οδήγησαν σταδιακά στην ευρύτερη υιοθέτηση της ακόμα και για κακοήθειες. Το γενικό επομένως τμήμα αυτής της διπλωματικής θα αναλύσει τους όρους και τις έννοιες που είναι απαραίτητες για την κατανόηση του θέματος: την ανατομία και φυσιολογία του οργάνου, την επιδημιολογία, τη διάγνωση, και τις μεθόδους αντιμετώπισης του παγκρεατικού αδενοκαρκινώματος καθώς και την τεχνική και τις ογκολογικές αρχές του χειρουργείου της περιφερικής παγκρεατεκτομής και των παραλλαγών της. Το ειδικό τμήμα περιλαμβάνει συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προς εξαγωγή συμπεράσματος σχετικά με την ισοτιμία ή όχι των ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων συγκριτικά με τις ανοιχτές όσον αφορά την περιφερική παγκρεατεκτομή σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","Surgery of the pancreas remains today one of the most demanding, owing tο the organ’s relatively inaccessible anatomical position and the increased morbidity of interventions to it. Specifically for patients with malignant disease, for whom surgery remains the only potentially curative treatment method, it is particularly important that any operation performed should be technically excellent and oncologically sufficient, to minimize perioperative morbidity and maximize oncological benefits by improving survival. Pancreatic adenocarcinoma of the body and tail specifically is treated by distal (or left) pancreatectomy, an operation performed in a minimally invasive manner with increasing frequency. Even though the first laparoscopic distal pancreatectomy was performed in the 1990s, the scientific community remained, for many years, skeptical. While a laparoscopic approach was more feasible for treating tumors of the tail or body compared to the head of the pancreas, for a long time the potential for an adequate lymphadenectomy and a sufficient resection to achieve negative resection margins was doubted, and thus minimally invasive distal pancreatectomy was confined to the treatment of benign disease. Advances in laparoscopic and robotic surgery in the 21st century, however, as well as emerging evidence including 2 randomized controlled trials in the last 5 years, progressively led to the wider adoption of the operation even for malignant disease. The general part of this thesis will analyze the terms and concepts necessary to understand the subject: the anatomy and physiology of the pancreas, the epidemiology, diagnosis, and treatment methods of pancreatic adenocarcinoma, as well as the operative technique and oncological principles of distal pancreatectomy and its multiple variants. The second part of the thesis consists of a systematic review which aims to analyze the existing body of literature to reach a conclusion as to the equivalence or not of minimally invasive methods compared to open surgery for distal pancreatectomy in patients with pancreatic adenocarcinoma."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση ανοικτής και ελάχιστα επεμβατικής περιφερικής παγκρεατεκτομής για παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηκαλήλ Σάμι-Μιχαήλ","Chatzikalil Sami-Michail"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η χειρουργική του παγκρέατος παραμένει σήμερα από τις πλέον απαιτητικές, αφορώντας ένα όργανο με δυσπρόσιτη ανατομική θέση και αυξημένη νοσηρότητα επεμβάσεων. Ιδιαίτερα για τους ασθενείς με κακοήθη νόσο, για τους οποίους το χειρουργείο παραμένει η μόνη δυνητικά θεραπευτική μέθοδος αντιμετώπισης, έχει μεγάλη σημασία η χειρουργική αυτή προσέγγιση να χαρακτηρίζεται από τεχνική αρτιότητα καθώς και ογκολογική επάρκεια για την επίτευξη των βέλτιστων δυνατών αποτελεσμάτων, τόσο περιεγχειρητικά με την ελαχιστοποίηση της νοσηρότητας, όσο και ογκολογικά με τη μεγιστοποίηση της επιβίωσης. Το αδενοκαρκίνωμα της ουράς και του σώματος συγκεκριμένα αντιμετωπίζεται με την περιφερική (ή αριστερή) παγκρεατεκτομή, επέμβαση η οποία πραγματοποιείται όλο και συχνότερα ελάχιστα επεμβατικά. Παρότι η πρώτη λαπαροσκοπική περιφερική παγκρεατεκτομή πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1990, η επιστημονική κοινότητα παρέμεινε για πολλά χρόνια δύσπιστη. Ενώ η λαπαροσκοπική προσέγγιση ήταν πιο εφικτή για την αντιμετώπιση όγκων της ουράς και του σώματος συγκριτικά με της κεφαλής, για μεγάλο χρονικό διάστημα αμφισβητήθηκε η δυνατότητα ικανοποιητικού λεμφαδενικού καθαρισμού και επαρκούς εκτομής προς επίτευξη αρνητικών ορίων εκτομής, και η ελάχιστα επεμβατική περιφερική παγκρεατεκτομή περιορίστηκε στην αντιμετώπιση καλοήθων όγκων. Η άνθιση όμως της λαπαροσκοπικής και της ρομποτικής χειρουργικής στον 21ο αιώνα και νεότερα δεδομένα ερευνών (συμπεριλαμβανομένων δύο τυχαιοποιημένων της τελευταίας πενταετίας) οδήγησαν σταδιακά στην ευρύτερη υιοθέτηση της ακόμα και για κακοήθειες. Το γενικό επομένως τμήμα αυτής της διπλωματικής θα αναλύσει τους όρους και τις έννοιες που είναι απαραίτητες για την κατανόηση του θέματος: την ανατομία και φυσιολογία του οργάνου, την επιδημιολογία, τη διάγνωση, και τις μεθόδους αντιμετώπισης του παγκρεατικού αδενοκαρκινώματος καθώς και την τεχνική και τις ογκολογικές αρχές του χειρουργείου της περιφερικής παγκρεατεκτομής και των παραλλαγών της. Το ειδικό τμήμα περιλαμβάνει συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προς εξαγωγή συμπεράσματος σχετικά με την ισοτιμία ή όχι των ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων συγκριτικά με τις ανοιχτές όσον αφορά την περιφερική παγκρεατεκτομή σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","Surgery of the pancreas remains today one of the most demanding, owing tο the organ’s relatively inaccessible anatomical position and the increased morbidity of interventions to it. Specifically for patients with malignant disease, for whom surgery remains the only potentially curative treatment method, it is particularly important that any operation performed should be technically excellent and oncologically sufficient, to minimize perioperative morbidity and maximize oncological benefits by improving survival. Pancreatic adenocarcinoma of the body and tail specifically is treated by distal (or left) pancreatectomy, an operation performed in a minimally invasive manner with increasing frequency. Even though the first laparoscopic distal pancreatectomy was performed in the 1990s, the scientific community remained, for many years, skeptical. While a laparoscopic approach was more feasible for treating tumors of the tail or body compared to the head of the pancreas, for a long time the potential for an adequate lymphadenectomy and a sufficient resection to achieve negative resection margins was doubted, and thus minimally invasive distal pancreatectomy was confined to the treatment of benign disease. Advances in laparoscopic and robotic surgery in the 21st century, however, as well as emerging evidence including 2 randomized controlled trials in the last 5 years, progressively led to the wider adoption of the operation even for malignant disease. The general part of this thesis will analyze the terms and concepts necessary to understand the subject: the anatomy and physiology of the pancreas, the epidemiology, diagnosis, and treatment methods of pancreatic adenocarcinoma, as well as the operative technique and oncological principles of distal pancreatectomy and its multiple variants. The second part of the thesis consists of a systematic review which aims to analyze the existing body of literature to reach a conclusion as to the equivalence or not of minimally invasive methods compared to open surgery for distal pancreatectomy in patients with pancreatic adenocarcinoma."],"dc:identifier":["uoadl:5462696","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5462696"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση ανοικτής και ελάχιστα επεμβατικής περιφερικής παγκρεατεκτομής για παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:21:19Z"}