1 |
Μελέτη της πιθανής συμμετοχής της τριφωσφορικής ινοσιτόλης (ΙΡ3) στη διαδικασία της αναπνευστικής έκρηξης και στην επαγωγή οξειδωτικού stress σε αιμοκύτταρα του μυδιού Mytilus galloprovincialis(Lmk) μετά από έκθεση σε μικρομοριακές συγκεντρώσεις καδμίουΒούρας, Χρίστος 22 May 2013 (has links)
Η παρούσα μελέτη διερευνά τη συμμετοχή της κινάσης της
τριφωσφορικής ινοσιτόλης (PI3-kinase) στο σηματοδοτικό μονοπάτι που
επάγεται παρουσία μικρομοριακών συγκεντρώσεων καδμίου (Cd 50 μΜ) σε
αιμοκύτταρα του μυδιού Μ. galloprovincialis. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με
χρήση της ουσίας wortmannin (wort), που αποτελεί αναστολέα της
δραστικότητας της PI3-kinase. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, αιμοκύτταρα
που επωάστηκαν για 1 ώρα σε διαφορετικές συγκεντρώσεις wortmannin
παρουσίασαν σημαντική μείωση της βιωσιμότητάς τους σε συγκεντρώσεις
μεγαλύτερες από 50 nM. Επιπρόσθετα, κύτταρα που προ-επωάστηκαν με μη-
τοξικές συγκεντρώσεις wortmannin, πριν την έκθεσή τους σε Cd 50 μΜ,
παρουσίασαν σημαντική μείωση της ικανότητας του μετάλλου να προκαλεί
αύξηση της θνησιμότητας των κυττάρων, παραγωγή σουπεροξειδικών
ανιόντων (.O2
-) και νιτρικών οξειδίων (ΝΟ), καθώς και να επάγει την λιπιδική
υπεροξείδωση. Παράλληλα, κύτταρα που επωάστηκαν με τον φωρβολεστέρα
PMA (10 μg/ml), που αποτελεί σημαντικό αγωνιστή της πρωτεϊνικής κινάσης
C (PKC) η οποία ευθύνεται για την επαγωγή της διαδικασίας της
αναπνευστικής έκρηξης (παραγωγή .O2
- και ΝΟ, μέσω της ενεργοποίησης
της NADPH οξειδάσης και ΝΟ συνθετάσης αντίστοιχα) έδειξαν σημαντική
αύξηση των επιπέδων (.O2
-) και ΝΟ, συγκριτικά με τα κύτταρα ελέγχου. Η
παρουσία της wortmannin (1 και 50 nM) σε κύτταρα που εκτέθηκαν στον
φωρβολεστέρα PMA ανέστειλε σημαντικά της ικανότητα του τελευταίου να
προκαλεί αύξηση των επιπέδων ΝΟ, ενώ τα επίπεδα (.O2
-) παρέμειναν
υψηλά. Από τα αποτελέσματά μας μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η PI3-
kinase μπορεί να σχετίζεται με μια PKC-ανεξάρτητη επαγωγή της
δραστικότητας της NO συνθετάσης, ενώ η αλληλεπίδρασή της με την PKC
φαίνεται να οδηγεί στην επαγωγή της δραστικότητας της NAPDH οξειδάσης. / The involvement of PI3-kinase in cadmium (Cd) mediated oxidative
effects on hemocytes of mussel M. galloprovincialis was investigated.
According to the results, hemocytes pre-treated for 15 min with non-toxic
concentrations of wortmannin (1 and 50 nM, as revealed by neutral red
retention assay), a specific PI3-kinase inhibitor, showed a significant
attenuation of Cd ability (at concentration of 50 μΜ) to promote cell death,
superoxide anions (.O2
-) production, nitric oxide (NO) generation and lipid
peroxidation (MDA content) in any case. Furthermore, wort-treated cells
showed a significant attenuation of PMA (10 μg/ml) ability to induce NO
generation but not .O2
- production. It seems that PI3-kinase in cells faced with
pro-oxidants, such as Cd, could lead to a PKC-independent induction of NO
synthase activity, while the existence of a cross-linking among PI3-kinase and
protein kinase C is seemed fundamental for the regulation of NAPDH oxidase
activity, probably through a PKC-dependent signaling pathway.
|
2 |
Απόβλητα ελαιοτριβείου και βιολογικές επιπτώσεις τους σε ιστούς του κοινού μυδιού Mytilus galloprovincialisΔανελλάκης, Δημήτριος 10 June 2013 (has links)
Στην παρούσα μελέτη διερευνώνται οι πιθανές επιπτώσεις των αποβλήτων
που προέρχονται από ελαιοτριβεία τριών φάσεων σε ιστούς του μυδιού
Mytilus galloprovincialis. Άτομα που εκτέθηκαν για 5 ημέρες σε διαφορετικές
αραιώσεις/συγκεντρώσεις του αποβλήτου παρουσίασαν μεγάλη θνησιμότητα
σε αραιώσεις 1/1000 και 1/500, ενώ έκθεση των μυδιών σε μεγαλύτερες
αραιώσεις του αποβλήτου (1/1000 και 1/10000), έδειξε μικρότερη
θνησιμότητα. Οι υπο-θανατογόνες συγκεντρώσεις του αποβλήτου
χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση α) της σταθερότητας των λυσοσωμικών
μεμβρανών σε αιμοκύτταρα της αιμολέμφου (lysosomal membrane
stability/LMS), β) της συχνότητας εμφάνισης μικροπυρήνων (micronuclei
frequency/MN) και κυτταρικών ανωμαλιών σε αιμοκύτταρα, γ) της
δραστικότητας της ακετυλ-χολινεστεράσης (AChE) στην αιμόλεμφο και τα
βράγχια των εκτιθέμενων ατόμων, καθώς και ε) την εκτίμηση των επιπέδων
των μεταλλοθειονινών (ΜΤ) στα βράγχια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα,
άτομα που εκτέθηκαν σε αραιώσεις 1/1000 και 1/1000 του αποβλήτου,
εμφάνισαν σημαντική μείωση του χρόνου αποσταθεροποίησης των
λυσοσωμικών μεμβρανών των αιμοκυττάρων τους, με ταυτόχρονη αύξηση της
συχνότητας εμφάνισης μικροπυρήνων και κυτταρικών ανωμαλιών. Επιπλέον,
σημαντική μείωση της δραστικότητας της AChE παρατηρήθηκε σε όλους τους
ιστούς (αιμόλεμφος και βράγχια), σε σχέση με τα αντίστοιχα επίπεδα
δραστικότητας που μετρήθηκαν στους ιστούς ατόμων που δεν εκτέθηκαν στο
απόβλητο, ενώ σημαντική αύξηση των επιπέδων ΜΤ παρατηρήθηκαν στα
βράγχια των εκτιθέμενων ατόμων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το υψηλό
οργανικό φορτίο, η μεγάλη συγκέντρωση φαινολών, καθώς και η ύπαρξη
μεταλλικών στοιχείων μπορεί να ευθύνονται για την πρόκληση των επιβλαβών
επιπτώσεων του αποβλήτου σε υδρόβιους οργανισμούς, όπως τα Δίθυρα
μαλάκια, προκαλώντας σημαντικές βλάβες τόσο σε κυτταρικό όσο και σε
μοριακό επίπεδο. / The present study investigates the biological effects of olive oil mill
wastewaters (OMW) on tissues of mussels Mytilus galloprovincialis. Mussels
exposed to different quantities of OMW (dilution factors 1/100 and 1/500) for 5
days showed increased levels of mortality, while mussels’ mortality observed
after exposure to lower quantities of the OMW (dilution factors 1/1000 and
1/1000) was negligible. According to the latter, prepathological alterations
occurred in tissues of mussels exposed to sub-lethal concentrations of OMW
were further investigated with the use of stress-indices, such as lysosomal
membrane stability (via the neutral red retention time assay/NRRT),
acetylcholinesterase (AChE) activity, metallothionein (MT) content and
micronuclei frequency (MN). According to the results of the present study,
decreased NRR time values and significantly elevated levels of MN and
nuclear abnormalities were observed in haemocytes of exposed mussels in
each case. Moreover, mussels exposed to either 1/1000 or 1/10000 diluted
OMW showed significantly decreased levels of AChE activity in haemolymph
and gills, as well as increased MT levels in gills, compared with levels
measured in the respective tissues of control mussels. The results of the
present study indicates that biological effects of OMW could be due to the
high organic loading toxicity of OMW, its high levels of phenolic compounds,
as well as the presence of metallic anions, thus giving rise to the hypothesis
that short-time exposure of marine organism to OMW could resulted in the
induction of severe cytotoxic and genotoxic damage.
|
Page generated in 0.0203 seconds