Abstract
dc:descriptionΤα αυτοάνοσα νοσήματα πλήττουν μεγάλο ποσοστό των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Σε όσα αυτοάνοσα νοσήματα κυριαρχούν οι Th1 ανοσολογικές απαντήσεις (ρευματοειδής αρθρίτιδα, πολλαπλή σκλήρυνση, ψωρίαση) αναμένεται μείωση της δραστηριότητας της νόσου κατά τη διάρκεια της κύησης και υποτροπή στη λοχεία στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Για νοσήματα όπου κυριαρχεί η Th2 ανοσιακή απάντηση, όπως είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η συχνότητα των υποτροπών αυξάνει κατά τη διάρκεια της κύησης. Η κύηση αποτελεί κατάσταση επαγόμενης ανοσολογικής ανοχής του μητρικού ανοσολογικού συστήματος έναντι του ημι-αλλογενούς εμβρύου. Mετά την 8η-12η εβδομάδα της κύησης επικρατούν τα βοηθητικά Th2 λεμφοκύτταρα και κυριαρχούν οι αντιφλεγμονώδεις κυτταροκίνες IL-3, IL-4, IL-5 και IL-10. Κάθε κύηση σε έδαφος αυτοάνοσου νοσήματος πρέπει να θεωρείται εξαρχής κύηση υψηλού κινδύνου. Απαραίτητη είναι η προγεννητική συμβουλευτική, ώστε οι πάσχουσες να ενημερώνονται για την αλληλεπίδραση της νόσου τους με την κύηση και για τις κατάλληλες θεραπευτικές επιλογές. Το υπερηχογράφημα ανάπτυξης, το Doppler (μητριαίων αγγείων, μέσης εγκεφαλικής και ομφαλικής αρτηρίας), ο καρδιοτοκογραφικός έλεγχος και η εκτίμηση του εμβρυϊκού βιοφυσικού προφίλ βοηθούν σημαντικά στην πρόληψη τόσο μητρικών όσο και εμβρυϊκών επιπλοκών. Ο αποτελεσματικός έλεγχος της δραστηριότητας της νόσου σε συνδυασμό με την ελαχιστοποίηση των επιπλοκών αποτελούν θεμελιώδη θεραπευτικό στόχο κατά τη διάρκεια της κύησης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Τρυφέρη Ελένη
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1310305