National and Kapodistrian University of Athens
Δείκτες ενεργοποίησης κυτταρικών συστατικών του περιφερικού αίματος στο Σύνδρομο Αντιφωσφολιπιδίων
Abstract
dc:descriptionΤο Σύνδρομο Αντιφωσφολιπιδίων (ΣΑΦ) είναι μια αυτοάνοση θρομβοφιλία χαρακτηριζόμενη από αγγειακές θρομβώσεις και/ή επιπλοκές της κύησης. Οι παθογενετικοί μηχανισμοί δεν έχουν πλήρως αποσαφηνιστεί, όμως τα εμπλεκόμενα αυτο-αντισώματα έχουν προταθεί να ενεργοποιούν διάφορους κυτταρικούς πληθυσμούς (αιμοπετάλια, ενδοθηλιακά κύτταρα, λευκοκύτταρα) προσδίδοντάς τους έναν θρομβοφιλικό φαινότυπο. Στην παρούσα μελέτη μετρήθηκαν μέσω ανοσοενζυμικής μεθόδου (ELISA) κυκλοφορούσες ουσίες [αιμοπεταλιακός παράγων 4 (PF4), P-σελεκτίνη, μεταλλοπρωτεϊνάσες της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (MMPs) -1, -3, -9] που αποτελούν δείκτες ενεργοποίησης των ενεχόμενων στο ΣΑΦ κυτταρικών πληθυσμών. Μεταξύ των ασθενών με ΣΑΦ, αυτοί με υποτροπιάζοντα θρομβωτικά επεισόδια (n=16) παρουσιάζουν σημαντικά υψηλότερες τιμές PF4 πλάσματος από αυτούς με μεμονωμένα επεισόδια (n=18) και τους υγιείς δότες (Υ.Δ) (n=22). Επίσης, τα επίπεδα P-σελεκτίνης πλάσματος βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα στους ασθενείς με πρωτοπαθές ΣΑΦ (n=14) έναντι των Υ.Δ (n=24), των ασθενών με δευτεροπαθές ΣΑΦ (δΣΑΦ) παρουσία Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου (ΣΕΛ) (n=22) και των ασθενών με ΣΕΛ (n=9). Η λήψη ασπιρίνης μειώνει σημαντικά τα επίπεδα P-σελεκτίνης στο δΣΑΦ. Τα επίπεδα MMP-1 και MMP-9 ορού δεν διέφεραν μεταξύ ασθενών με ΣΑΦ και Υ.Δ, ενώ η παρατηρούμενη διαφορά στην MMP-3 αποδίδεται μάλλον στη χρήση κορτικοστεροειδών από τους ασθενείς με ΣΑΦ. Τα ευρήματά μας τονίζουν τη σημασία της ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων και του ενδοθηλίου στην παθογένεση του ΣΑΦ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Διαμαντή Κωνσταντίνα
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1310473