National and Kapodistrian University of Athens
Η αποτελεσματικότητα του παθητικού αερισμού που προκαλείται από τις θωρακικές συμπιέσεις της καρδιοναπνευστικής αναζωογόνησης στα αρχικά στάδια της καρδιακής ανακοπής
Abstract
dc:descriptionΠρόλογος: Η CPR από παρευρισκόμενους αυξάνει την πιθανότητα επιβίωσης μετά από προ-νοσοκομειακή ανακοπή. Όμως, η συχνότητα πραγματοποίησης CPR από πολίτες είναι χαμηλή και μία από τις αιτίες είναι η άρνηση πραγματοποίησης εμφυσήσεων. Ενώ η αξία των θωρακικών συμπιέσεων είναι αναμφισβήτητη, η αξία των εμφυσήσεων στόμα-με-στόμα αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης εδώ και δύο δεκαετίες περίπου. Σκοπός: Η μέτρηση του αναπνεόμενου όγκου αέρα κατά την διάρκεια θωρακικών συμπιέσεων σε εθελοντές ασθενείς, ώστε να καθοριστεί εάν η CPR μόνο με θωρακικές συμπιέσεις παρέχει ικανοποιητικό αερισμό. Μέθοδος: Μελετήθηκαν 17 επιλεγμένοι, εθελοντές ασθενείς ASA I-II, προγραμματισμένοι για χειρουργείο εκτός της περιοχής του θώρακα μετά από ενημέρωση και έγγραφη συγκατάθεση. Οι συμπιέσεις πραγματοποιήθηκαν μετά από την εισαγωγή στην αναισθησία, χωρίς την βοήθεια μηχανικής συσκευής θωρακικών συμπιέσεων και σύμφωνα με τις οδηγίες του ERC το 2010. Η συνεχής καταγραφή σε πραγματικό χρόνο των αναπνευστικών παραμέτρων έγινε με την χρήση πνευμοταχογράφου. Αποτελέσματα: Η διάμεση τιμή του παθητικά αναπνεόμενου όγκου ανά συμπίεση (Vtcpr) ήταν 55ml (εύρος τιμών από 4-140ml), σημαντικά μικρότερη από τη διάμεση τιμή του φυσιολογικού νεκρού χώρου που υπολογίστηκε 90ml. Ο λόγος του αναπνεόμενου όγκου (Vtcpr)/φυσιολογικό νεκρό χώρο (Vd) κατά την διάρκεια του παθητικού αερισμού που προκαλούν οι θωρακικές συμπιέσεις είναι 0.5. Σε τέσσερις εθελοντές καταγράφηκαν παθητικοί αναπνεόμενοι όγκοι μεγαλύτεροι από το δικό τους φυσιολογικό νεκρό χώρο, με τη διάμεση τιμή του Vtcpr να είναι επίσης μεγαλύτερη σε τρείς από αυτούς, ενώ σε ένα εθελοντή όλοι οι παθητικοί αναπνεόμενοι όγκοι, επομένως και η διάμεση τιμή του Vtcpr, ήταν μεγαλύτεροι από το νεκρό χώρο. Όλοι οι ασθενείς ήταν διασωληνωμένοι, που σημαίνει ότι είχαν ανοικτό αεραγωγό και ο ανατομικός νεκρός χώρος ήταν μικρότερος από αυτόν που αντιστοιχεί σε κανονικές συνθήκες. Συμπεράσματα: Οι παθητικοί αναπνεόμενοι όγκοι αέρα που δημιουργούνται από τις θωρακικές συμπιέσεις σε υγιείς εθελοντές δεν είναι ικανοί για την εξασφάλιση ικανοποιητικού αερισμού. Άλλοι μηχανισμοί ανταλλαγής αερίων, όπως ο HFV πιθανόν να παρέχουν τη δυνατότητα ανταλλαγής αερίων στους πνεύμονες. Είναι πιθανόν όμως, εάν οι όγκοι που καταγράφηκαν στους εθελοντές αντιστοιχούν και στο αρχικό στάδιο της καρδιακής ανακοπής όπου συχνά αναφέρεται η παρουσία αγωνιώδους αναπνοής, μαζί να δημιουργούν ικανοποιητικές συνθήκες αερισμού.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Πράτσας Κωνσταντίνος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1311467