National and Kapodistrian University of Athens
Μηχανισμοί και επιπτώσεις εκφύλισης του μεσοσπονδυλίου δίσκου
Abstract
dc:descriptionΗ Σπονδυλική στήλη εμφανίζει ένα ευρύ φάσμα κινήσεων κάμψης, έκτασης και στροφής. Η δυνατότητα αυτή, οφείλεται στις ιδιότητες των μεσοσπονδυλίων δίσκων που διαθέτουν, όπως ελαστικότητα ,απορρόφηση ενέργειας, ανακατανομή των φορτίων που ασκούνται στη σπονδυλική στήλη. Οι ιδιότητες αυτές με τη σειρά τους, οφείλονται στη δομή του δίσκου, τη λειτουργική του κατασκευή και την εμβιομηχανική του ικανότητα. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος παίζει σημαντικό ρόλο στη μηχανική λειτουργία της σπονδυλικής στήλης, επιτρέποντας την απορρόφηση και την κατανομή των φορτίων όπου κατανέμονται κατά τη φόρτιση και κίνηση της σπονδυλικής στήλης. Τα ιστικά στοιχεία τα οποία απαρτίζουν το δίσκο είναι, ο εξωτερικός ινώδης δακτύλιος (Annulus Fibrosus), ο εσωτερικός ινώδης δακτύλιος, ο πηκτοειδής πυρήνας (Nucleus Pulposus) και οι τελικές χόνδρινες πλάκες (Cartilaginous Endplate).Κολλαγόνο, πρωτεογλυκάνες και νερό, είναι τα κύρια δομικά συστατικά, ενώ παρατηρούνται διάφορες γλυκοπρωτεΐνες, ελαστίνη 2%, κύτταρα σε μικρότερη ποσότητα. Η συμπίεση αποτελεί το κυρίαρχο είδος φόρτισης στη σπονδυλική στήλη, τρεις είναι οι παράγοντες αντοχής του μεσοσπονδυλίου δίσκου στις μηχανικές καταπονήσεις: η υδροστατική πίεση η ωσμωτική πίεση οι συνδέσεις κολλαγόνου-πρωτεογλυκανών. Η διατροφή του δίσκου διεξάγεται μέσω της διάχυσης (diffusion). H δισκική εκφύλιση ταξινομείται κατά Thompson’s Classification 1990 σύμφωνα με την μελέτη σε πέντε στάδια (grade). Πιθανοί μηχανισμοί εκφύλισης θεωρούνται, η μείωση της θρέψης των κυττάρων, η μείωση της συγκέντρωσης βιώσιμων κυττάρων, η μείωση της θεμέλιας ουσίας, η γήρανση των κυττάρων, η συγκέντρωση μακρομορίων από τη διάσπαση της θεμέλιας ουσίας, η μηχανική αποτυχία της θεμέλιας ουσίας. Κλινικές επιπτώσεις εκφύλισης του μεσοσπονδυλίου δίσκου αποτελούν: Η εκφυλιστική δισκική νόσος σαν αιτία χαμηλής οσφυαλγίας (Low back pain), η σπονδυλική στένωση,το σύνδρομο (πρωτοπαθούς) μηχανικής αστάθειας σπονδυλικής μονάδας,το σύνδρομο των οπίσθιων αποφυσιακών αρθρώσεων. Η αντιμετώπιση της οσφυαλγίας σήμερα, εκτελείται κατόπιν επεμβατικών μεθόδων, όπως έγχυση αυξητικών παραγόντων (growth factors) σε θεραπευτικές δόσεις εντός του δίσκου, η κυτταρική μεταμόσχευση (Cell transplantation), η γονιδιακή θεραπεία (Gene therapy), η δισκοπλαστική (Discogel), την αντικατάσταση του δίσκου με τεχνητό, την τοποθέτηση μεσοσπονδυλίων κλωβών, τη διενέργεια οπίσθιας διαυχενικής σπονδυλοδεσίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Δακής Κωνσταντίνος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1312743