National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος των δεικτών στον καθορισμό του προγεννητικού κινδύνου
Abstract
dc:descriptionΚάθε έγκυος έχει έναν βασικό κίνδυνο γέννησης παιδιού με χρωμοσωμική ανωμαλία ανάλογα με την ηλικία της και την ηλικία της κύησης.Ο συνδυασμός μέτρησης της αυχενικής διαφάνειας και των βιοχημικών δεικτών του 1ου τριμήνου (β-hCG και PAPP-A) φαίνεται να έχει τη μεγαλύτερη ανιχνευτική ικανότητα.Ο πληθυσμιακός έλεγχος έχει καλύτερα αποτελέσματα όταν γίνεται το 1ο τρίμηνο της κύησης και επιτρέπει πιο έγκαιρη προγεννητική διάγνωση.Οι υπερηχογραφικοί δείκτες χρωμοσωμικών ανωμαλιών είναι πιο ευδιάκριτοι κατά το 2ο τρίμηνο και όσο πιο περισσότεροι ανιχνεύονται, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος ανευπλοειδιών.Επί αρνητικής ανίχνευσης υπερηχογραφικών ανωμαλιών μειώνεται κατά 50% η πιθανότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών. Όταν οι δοκιμασίες διαλογής 1ου και 2ου τριμήνου για το σύνδρομο Down ενσωματωθούν, η συνδυασμένη δοκιμασία διαλογής (contigent sequential program) λειτουργεί αποτελεσματικότερα ως προς το υψηλότερο ποσοστό διάγνωσης, χαμηλότερο ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων και μικρότερο κόστους εφαρμογής. Η πλειοψηφία των ανευπλοειδιών που δεν σχετίζονται με το σ. Down ανιχνεύονται επίσης ικανοποιητικά με τη συνδυασμένη δοκιμασία διαλογής του 1ου τριμήνου. Οι μέθοδοι πληθυσμιακού ελέγχου δεν μπορούν πλήρως να αποκλείσουν την πιθανότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών, μπορούν όμως να μειώσουν σημαντικά τον σχετικό κίνδυνο.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Κατσέτος Χρήστος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313053