National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος των ενζύμων αλδεϋδικές αφυδρογονάσες (ALDHs) στην ανάπτυξη των γλοιωμάτων
Abstract
dc:descriptionΟι αλδεϋδικές αφυδρογονάσες (ALDHs) αποτελούν μία οικογένεια NAD(P)+ -εξαρτώμενων ενζύμων τα οποία οξειδώνουν ένα ευρύ φάσμα ενδογενών και εξωγενών, αρωματικών και αλειφατικών αλδεϋδών στα αντίστοιχα τους καρβοξυλικά οξέα. Λόγω της ικανότητας τους να μεταβολίζουν και να απενεργοποιούν τις τοξικές αλδεδες, τα ένζυμα αυτά θεωρούνται ισχυρά κυτταρο-προστατευτικά. Επιπλέον, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε ποικίλες κυτταρικές διεργασίες όπως στη διαφοροποίηση, εμβρυογένεση και εμβρυϊκή ανάπτυξη καθώς και στην εμφάνιση και εξέλιξη του καρκίνου. Τα 19 ALDHs γονίδια, που έχουν αναγνωρισθεί έως σήμερα, οργανώνονται σε 11 οικογένειες και 4 υπο-οικογένειες. Αυτές οι οικογένειες είναι οι, ALDH1-9, ALDH16 και ALDH18. Τα τελευταία χρόνια πολλές μελέτες υποστηρίζουν την εμπλοκή των ALDHs ενζύμων στην καρκινογένεση και γίνονται πολλές έρευνες για το ρόλο τους στην παθολογία του εγκεφάλου. Ο ρόλος της ALDH5A1 στα γλοιώματα έχει ελάχιστα διερευνηθεί. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της έκφρασης της ALDH5A1 στην ανάπτυξη, την εξέλιξη και την πρόγνωση των γλοιωμάτων. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, ερευνήθηκαν 1) τα επίπεδα έκφρασης της ALDH5A1 (με στύπωμα κατά Western και ανοσοϊστοχημεία), 2) η συσχέτιση της έκφρασης με το ιστολογικό στάδιο και 3) η χρήση της ALDH5A1 ως βιοδείκτη για την πρόγνωση και την επιβίωση. Διενεργήθηκε Western Blot σε 4 ενδεικτικά δείγματα νεοπλασματικού εγκεφαλικού ιστού (τα οποία επιλέχθηκαν μέσα από ένα σύνολο 101 ασθενών με διάχυτο αστροκύττωμα) και σε τρεις γλοιωματικές κυτταρικές σειρές, για τον καθορισμό της έκφρασης της ALDH5A1. Επίσης, με ανοσοϊστοχημεία καθορίστηκε η έκφραση της πρωτενης στο σύνολο των 101 ιστών, οι οποίοι εμπεδώθηκαν σε παραφίνη μετά από μονιμοποίηση σε φορμόλη. Το Western Blot έδειξε αυξημένη έκφραση της πρωτενης στους νεοπλασματικούς ιστούς σε σχέση με τον φυσιολογικό. Αντίθετα, τα επίπεδα ALDH5A1 ήταν χαμηλότερα στις κυτταρικές σειρές, παρ’ότι γλοιωματικές, σε σχέση με τους καρκινικούς ιστούς και τον φυσιολογικό. Η ανοσοϊστοχημεία έδειξε απουσία του ενζύμου στους φυσιολογικούς εγκεφαλικούς ιστούς, ενώ στους νεοπλασματικούς ιστούς, η έκφραση παρουσίασε αύξηση σε συνάρτηση με το στάδιο. Σε περιπτώσεις υψηλού σταδίου (Grade IV) η έκφραση παρουσίασε ακόμη περισσότερο αύξηση στα νεοπλασματικά κύτταρα της γλοίας που διατάσσονταν περινεκρωτικά ή περιαγγειακά. Ωστόσο, παρά τα μικροσκοπικά ευρήματα, η στατιστική δεν επιβεβαίωσε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην πρωτεϊνική έκφραση και το ιστολογικό στάδιο (p>0.10). Η θετική επίδραση της ΑLDH5A1 συσχετίστηκε σημαντικά με την επιβίωση των ασθενών στις περιπτώσεις όπου υπήρχε περιαγγειακή ή περινεκρωτική έκφραση της πρωτενης (p=0.0068), υποδεικνύοντας τη σημαντικότητα του ενζύμου ως πιθανό μοριακό βιοδείκτη για την πρόγνωση των γλοιωμάτων. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι η αυξημένη έκφραση της ALDH5A1 θα μπορούσε να αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην κατανόηση της παθογένειας της γλοιωμάτων και τονίζουν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας για τη συγκεκριμένη πρωτενη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Βασιλογιαννακοπούλου Θεοδώρα
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313061