National and Kapodistrian University of Athens
Οι αλλοιώσεις του ομφαλίου λώρου και η συσχέτισή τους με παθολογικά ή μή έμβρυα, στην κακή έκβαση της εγκυμοσύνης.
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο ομφάλιος λώρος (ΟΛ) χρησιμεύει σαν ζωτικός σύνδεσμος μεταφοράς οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών μεταξύ της μητέρας και του εμβρύου. Κατά τη διάρκεια της ενδομητρικής ζωής, ο ΟΛ είναι φυσιολογικά και γενετικά μέρος του εμβρύου. H ομφαλίδα παρουσιάζει ενίοτε ποικιλία αλλοιώσεων που μπορεί να οφείλονται σε δομικά, μηχανικά, λοιμώδη ή άλλα αίτια. Μπορούν να παρατηρηθούν ανωμαλίες στο μήκος του ΟΛ, μονήρης ομφαλική αρτηρία, διαταραχές έκφυσης της ομφαλίδος, πρόπτωση, στένωση, περιτύλιξη και κόμβος του ΟΛ. ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι η κλινικοπαθολογοανατομική μελέτη των ποικίλων αλλοιώσεων του ΟΛ, η συχνότητά τους και η επίπτωσή τους στην εξέλιξη της εγκυμοσύνης. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Το υλικό αυτής της έρευνας θα αποτελέσουν οι εξεργασίες του ΟΛ, οι οποίες εντοπίσθηκαν κατά την μελέτη 1700 νεκροτομών θνησιγενών εμβρύων από αυτόματες και θεραπευτικές εκτρώσεις , στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταιείου Νοσοκομείου, το διάστημα 1980 – 2011. Στη παρούσα εργασία μελετώνται αναδρομικά οι περιπτώσεις και οι ιστολογικές δομές των αλλοιώσεων του ΟΛ που εντοπίσθηκαν και συσχετίζονται με την κακή έκβαση της εγκυμοσύνης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στις 1700 νεκροτομές θνησιγενών εμβρύων το ποσοστό των αλλοιώσεων του ΟΛ αγγίζει το 9.2% . Εμφανίζονται συχνότερα στο β’ τρίμηνο της κύησης (66.3%) και λιγότερο στο γ’ τρίμηνο της κύησης (32.7%), εκτός από τις διαταραχές μήκους του ΟΛ οι οποίες εμφανίζονται κυρίως στο τελευταίο τρίμηνο της κύησης . Από την μελέτη, η εμφάνιση των αλλοιώσεων του ΟΛ δεν φαίνεται να σχετίζεται με την ηλικία της μητέρας. Επίσης διαπιστώθηκε ότι συνολικά, οι αλλοιώσεις του ΟΛ εμφανίζονται κυρίως στα άρρενα έμβρυα σε ποσοστό 50.63%. Στην παρούσα μελέτη, η πιο συχνή αλλοίωση του ΟΛ είναι η φλεγμονή (50%) και σχετίζεται άμεσα σε ποσοστό 72.1% με την φλεγμονή και του πλακούντα κυρίως με την μορφή χοριοαμνιονίτιδας (58.2%). Από το ιστορικό προκύπτει ότι στο 11.39% των περιπτώσεων υπήρξε πρόωρη ρήξη υμένων. Οι περιπτώσεις με έμφρακτα, αιμορραγίες και θρομβώσεις του ΟΛ, ανευρίσκονται σε μικρό ποσοστό (3.79%), και παράλληλα εμφανίζουν ανάλογη παθολογία από τον πλακούντα. Οι περιπτώσεις θνησιγενών εμβρύων με ΜΟΑ που μελετήθηκαν, σχετίζονται σε ποσοστό 65.2% με συγγενείς διαμαρτίες των εμβρύων και συμπεριλαμβάνονται στις συχνές αλλοιώσεις του ΟΛ, ενώ την μικρότερη συσχέτιση με συγγενείς διαμαρτίες έχουν τα περιστατικά με διαταραχές μήκους του ΟΛ (3.1%) και με υπόλειμμα ομφαλομεσεντερίου πόρου (0%). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρούσας μελέτης, οι αλλοιώσεις του ΟΛ και κυρίως οι φλεγμονές έχουν καθοριστική συμβολή στην ομαλή ή μη εξέλιξη της κύησης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Πατεράκη Ευστρατία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313093