National and Kapodistrian University of Athens
Παθήσεις έσω ωτός και αστάθεια βάδισης
Abstract
dc:descriptionΗ ζάλη είναι ένα αρκετά συχνό σύμπτωμα, παγκοσμίως παρόν σε όλες τις ηλικιακές ομάδες κυρίως όμως στους ενήλικες και τους ηλικιωμένους. Έως το 65ο έτος της ηλικίας αποτελεί το δεύτερο σε συχνότητα σύμπτωμα ενώ μετά από αυτή την ηλικία καθίσταται πρώτο. Προσβάλλει περισσότερο συχνά τις γυναίκες. Οφείλουμε πάντα να διακρίνουμε την φύση προέλευσης της ζάλης ενός ασθενούς. Πρόκειται για αίσθημα περιστροφής, επίπλευσης σε βάρκα, εναιώρησης ή κάτι άλλο; Ο ίλιγγος αποτελεί υποκειμενικό σύμπτωμα και είναι δύσκολο στον ορισμό του. Κατατάσσεται ανάμεσα στα συνηθέστερα αίτια προσέλευσης ασθενών στα τμήματα επειγόντων περιστατικών, με επιπολασμό της τάξης του 5% στους 12 μήνες και επίπτωση της τάξης του 1.4% στους ενήλικες. Ό ίλιγγος έχει οριστεί ως η ψευδαίσθηση της κίνησης και διαφοροποιείται από την ζάλη μη αιθουσαίας αιτιολογίας που αποτελείται από ένα αίσθημα εναιώρησης της κεφαλής, «μέθη», αίσθημα επικείμενης πτώσης. Ο ίλιγγος αρκετές φορές λειτουργεί σαν μια υπολογίσιμη επιβάρυνση σε ατομικό επίπεδο και προκαλεί σοβαρή λειτουργική έκπτωση στο 80% των προσβεβλημένων ατόμων(αναρρωτική άδεια, διατάραξη καθημερινών δραστηριοτήτων). Οι πάσχοντες από αιθουσαίο ίλιγγο αποδεικνύεται ότι έχουν μικρότερη, προσαρμοσμένη ως προς την ηλικία και το φύλο, ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την ηλικία σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που δεν εμφανίζουν συμπτώματα του ιλίγγου ή της ζάλης. Το αιθουσαίο σύστημα που εδράζεται μέσα στο έσω ους διακρίνεται σε δεξιό και αριστερό τα οποία λειτουργούν ως ζεύγος, ελέγχοντας συνεχώς το ένα το άλλο. Ο ίλιγγος οφείλεται σε ασύμμετρη βλάβη του αιθουσαίου συστήματος. Πληθώρα παθήσεων του αιθουσαίου συστήματος αποτελούν γενεσιουργό αιτία ιλίγγου περιφερικού τύπου, οι συνηθέστερες όμως των οποίων με σειρά συχνότητας είναι ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης, η γηράσκουσα περιφερική αιθουσοπάθεια, η νόσος Meniere και η αιθουσαία νευρίτιδα. Ο ΚΠΙΘ αποτελεί την πιο συχνή αιτία ιλίγγου στους ενήλικους και ως την ηλικία των 70 ετών το 30% των ανθρώπων έχουν μία τουλάχιστο τέτοια εμπειρία. Σύμφωνα με μελέτες αποδεικνύεται ότι οι πάσχοντες από ΚΠΙΘ έχουν αυξημένη επίπτωση πτώσης σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες παθήσεις του έσω ωτός. Είναι γενική παραδοχή από ελάχιστες μελέτες που έχουν δημοσιευτεί ότι η «ζάλη « επηρεάζει την καθημερινότητα των ασθενών από λειτουργική, φυσική και συναισθηματική σκοπιά, δηλ γενικά δυσχεραίνει την ποιότητα ζωής τους. Υπάρχουν μελέτες οστεοπωρωτικών καταγμάτων όπου φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο ίλιγγος και η χορήγηση κατασταλτικών του λαβυρίνθου συμπεριλαμβάνονται στους σημαντικότερους παράγοντες πτώσης γυναικών >65 ετών. Επομένως, προκειμένου να αποφευχθούν οι δυσμενείς συνέπειες των αιθουσαίων παθήσεων ο ασθενής θα πρέπει πάντα να υποβάλλεται στην ενδεικνυόμενη θεραπευτική αγωγή η οποία περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή αλλά και «προπόνηση» του αιθουσαίου συστήματος για τη καλύτερη διέγερση των συνάψεων του εγκεφάλου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Καραχρήστου Γεωργία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313244