National and Kapodistrian University of Athens
Παθοφυσιολογία ηλικιοεξαρτώμενης οστικής απώλειας
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ Μετά την ηλικία των 50 ετών, η οστική μάζα μειώνεται προοδευτικά και στα δύο φύλα. Ο ρυθμός ελάττωσης ωστόσο είναι μεγαλύτερος στις γυναίκες, ειδικά μετά την εμμηνόπαυση. Η διαδικασία αυτή, σε συνδυασμό με την επιδείνωση της μικροαρχιτεκτονικής του σκελετού, οδηγεί στην αύξηση της ευθραστότητας των οστών, και επομένως, στην αύξηση του κινδύνου επακόλουθου κατάγματος ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΟΣΤΙΚΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ Η απώλεια της οστικής μάζας και στα δύο φύλα μπορεί να επιταχυνθεί λόγω αύξησης της συγκέντρωσης των ενδογενών ή εξωγενών κορτικοειδών και της θυροξίνης, αλκοολισμού, παρατεταμένης ακινητοποίησης, γαστρεκτομής και άλλων διαταραχών του γαστρεντερικού συστήματος, υπερασβεστιαιμίας, κακοηθειών και του καπνίσματος. Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν αναγνωριστεί νεότεροι παράγοντες που σχετίζονται με τον ηλικιoεξαρτώμενη οστική απώλεια, όπως επίσης και ο ρόλος του οξειδωτικού stress και των αμυντικών μηχανισμών του οργανισμού απέναντι στο οξειδωτικό stress ΣΥΝΟΨΗ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Αρκετοί μηχανισμοί είναι υπεύθυνοι για την αυξημένη οστική ευθραστότητα, με την αύξηση της ηλικίας. Η απόκτηση χαμηλής οστικής κορυφαίας μάζας, η μείωση των επιπέδων των ορμονών του φύλου, η ελαττωμένη φυσική δραστηριότητα με την ελάττωση των μηχανικών ερεθισμάτων στα οστά, η περίσσεια γλυκοκορτικοειδών, η ελάττωση της απορρόφησης του ασβεστίου και της βιταμίνης D, σε συνδυασμό με τον αυξημένο κίνδυνο πτώσεων, συμβάλλουν στον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Τσιάβος Κωστάκης
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313269