National and Kapodistrian University of Athens
Παρεμβάσεις ενίσχυσης της επικοινωνίας μεταξύ γονέων και παιδιών με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή προσχολικής ηλικίας
Abstract
dc:descriptionΠρογράμματα Προαγωγής Ψυχικής Υγείας έχουν εφαρμοστεί σε διάφορους πληθυσμούς συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και των εφήβων. Ο αυτισμός είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει 1 στα 68 παιδιά ηλικίας 8 ετών. Τα παιδιά και οι ενήλικες που βρίσκονται στο αυτιστικό φάσμα παρουσιάζουν δυσκολίες στην επικοινωνία, την κοινωνική αλληλεπίδραση ενώ δείχνουν περιορισμένα ενδιαφέροντα και επαναληπτικές συμπεριφορές. Η ποιότητα της αλληλεπίδρασης μεταξύ γονιού και παιδιού μέσα στο φάσμα του αυτισμού παίζει σημαντικό ρόλο για την γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξή του. Εφόσον η πρώιμη παρέμβαση είναι καίριας σημασίας για τα παιδιά αυτά, και οι γονείς περνούν περισσότερο χρόνο μαζί τους όταν βρίσκονται σε πρώιμη ηλικία, θα ήταν αρκετά σημαντικό να εξεταστεί αν υπάρχουν ευεργετικά οφέλη από παρεμβάσεις ενίσχυσης της επικοινωνίας γονιού και παιδιού. Μέθοδος: Έγινε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας από ηλεκτρονικές πηγές (Pubmed, Science Direct, PsychInfo, Cohrane Library), βιβλιογραφικές παραπομπές και άρθρα.. Το χρονικό διάστημα που κάλυπτε η ανασκόπηση αφορούσε μελέτες που δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο του 2004 μέχρι και τον Μάρτιο του 2014. Επιλέχθηκαν όλες οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες όπου οι γονείς συμμετείχαν σε θεραπευτικές πράξεις με το παιδί τους και υπήρχε στο σχεδιασμό τους ξεκάθαρος στόχος ενίσχυσης της επικοινωνίας. Οι ομάδες ελέγχου μπορούσαν να έχουν θεραπεία στη κοινότητα, άλλου είδους θεραπεία ή καθόλου θεραπεία. Η ηλικία των παιδιών μπορούσε να είναι από 1 έτους έως 6 ετών και 11 μηνών. Κριτήρια αποκλεισμού των μελετών ήταν η έλλειψη τυχαίας κατανομής του δείγματος, θεραπευτικές παρεμβάσεις στις οποίες δεν ήταν ο γονιός θεραπευτής και ηλικία των παιδιών μεγαλύτερη από 6 ετών και 11 μηνών. Αποτελέσματα: 13 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες συμπεριλήφθηκαν όπου οι γονείς συμμετείχαν στη θεραπευτική διαδικασία. Η άμεση σύγκριση των μελετών ήταν δύσκολη καθώς οι έρευνες διέφεραν μεταξύ τους σε μεθοδολογία, τύπους παρεμβάσεων, βαρύτητα των διαγνώσεων καθώς και στα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των παιδιών. Όλες οι έρευνες περιλάμβαναν έναν σχεδιασμό για την προαγωγή της αλληλεπίδρασης γονέα και παιδιού με στόχο την ενίσχυση της επικοινωνίας χρησιμοποιώντας ως θεω ρητικό πλαίσιο μια συμπεριφορική ή/και νατουραλιστική θεωρία. Στατιστικά σημαντικές διαφορές φάνηκαν στην συγχρονισμένη προσοχή του παιδιού, στην έναρξη της επικοινωνίας καθώς και στην σύγχρονη επικοινωνία εκ μέρους του γονιού. Κάποιες μελέτες έδειξαν βελτίωση στην εξωλεκτική επικοινωνία του παιδιού ενώ μόνο δυο μελέτες δεν έδειξαν καμία διαφορά μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και ελέγχου. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν πως παρεμβάσεις που περιλαμβάνουν το γονιό στη θεραπευτική διαδικασία μπορούν να ενισχύσουν την επικοινωνία παιδιού-γονέα. Περεταίρω έρευνα θα μπορούσε να δείξει ποια είναι τα είδη παρεμβάσεων που μπορούν να ενισχύσουν περισσότερες πλευρές της επικοινωνίας καθώς και έρευνες με αυστηρότερη μεθοδολογία θα μπορούσαν να καταστήσουν τα αποτελέσματα περισσότερο γενικεύσιμα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Πασαλάρη Ευδοκία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313351