Abstract
dc:descriptionΓνωρίζοντας τη συχνότητα της υπερτασικής νόσου, η οποία κυμαίνεται από 10%-15% του συνόλου των κυήσεων θέλαμε με την εκπόνηση της διπλωματικές εργασίας να εκθέσουμε συνολικά τα αίτια, τη διάγνωση καθώς και προτεινόμενες θεραπείες αντιμετώπισης της προεκλαμψίας. Έχοντας υπόψη μου παλαιότερες αλλά και νεότερες έρευνες και βιβλιογραφία κατάφερα να συγκεντρώσω σημαντικά στοιχεία για το συγκεκριμένο θέμα, αντλώντας πληροφορίες από βιβλία αξιόλογων συγγραφέων καθώς και από άρθρα δημοσιευμένα στο διαδίκτυο από επίσης αξιόλογους ανθρώπους που βρίσκονται στο χώρο της μαιευτικής και της γυναικολογίας. Έτσι λοιπόν λαμβάνοντας υπόψη τις πιθανές αιτίες της προεκλαμψίας, όπως αναφέρονται και αναλυτικότερα στα παραπάνω κεφάλαια, προκύπτει ότι οι πρωτοτόκες έχουν μεγαλύτερο ποσοστό εκδήλωσης της ασθένειας σε σχέση με τις πολύτοκες. Επίσης η ηλικία της μητέρας, καθώς γυναίκες άνω των 35 ετών ή κάτω των 20 ετών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για εκδήλωση της νόσου. Γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη, πολύδυμη κύηση, καπνίστριες, παχύσαρκές καθώς και η κοινωνικοοικονομική κατάσταση , αφού η νόσος είναι συχνότερη σε γυναίκες με χαμηλό βιοτικό επίπεδο, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα νόσησης σε σχέση με άλλες μητέρες. Η ακριβής φύση της παθογένειας της υπερτασικής νόσου στη κύηση παραμένει άγνωστη, παρά τη συνέχεις και πολυετής έρευνες που γίνονται μέχρι σήμερα. Η προεκλαμψία αποτελεί μια πολυσυστημτική νόσο, στην οποία η αρχική βλάβη εντοπίζεται στον πλακούντα. Οι βλάβες στον πλακούντα έχουν ως αποτέλεσμα την τοπική ισχαιμία και την απελευθέρωση ενός ειδικού παράγοντα από την συγκυτιοτροφοβλάστη, που προκαλεί περιφερική αγγειοσύσπαση και κυτταρική δυσλειτουργία. Οι διαταραχές αυτές προκαλούν αρχικά μεταβολές στην νεφρική λειτουργία και στον όγκο του αίματος και στην συνέχεια την εκδήλωση συμπτωμάτων από όλα σχεδόν τα συστήματα της εγκύου. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα και σημεία της υπερτασικής νόσου είναι η αρτηριακή υπέρταση, η λευκωματουρία και το οίδημα. Ανάλογα με την αύξηση της πίεσης μπορεί να διακριθεί σε ελαφρά, μέτρια και βαριά μορφή. Κατά κοινή ομολογία, όπως και σε κάθε νόσο η πρόληψη παίζει πολύ σημαντικό παράγοντα για τη μετέπειτα πορεία αλλά και αντιμετώπιση της προεκλαμψίας. Εύκολα λοιπόν, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι με τη συνεχή παρακολούθηση της εγκύου, με έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, της νεφρικής λειτουργίας, του πηκτικού μηχανισμού, του βιοφυσικού προφίλ του εμβρύου, τις διαδοχικές υπερηχογραφικές μετρήσεις, τα καρδιοτοκογραφήματα και τη εξατομικευμένη φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για την εξέλιξη και αντιμετώπιση της προεκλαμψίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Μαυροπούλου Ειρήνη
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313621