Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Συσχέτιση της φυσικής κατάστασης του ανανήπτη με την αποτελεσματικότητα των θωρακικών συμπιέσεων κατά την εκτέλεση καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης

Abstract

dc:description

Σύμφωνα με βιβλιογραφικές έρευνες, η καρδιακή αναζωογόνηση με συνεχείς θωρακικές συμπιέσεις έχει βρεθεί ότι αυξάνει σημαντικά το ποσοστό αναζωογόνησης ατόμων των οποίων η καρδιά σταματά να κτυπά (1,2,7,47,50,52). Αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η διερεύνηση της επίδρασης που ενδεχομένως ασκεί η φυσική κατάσταση των διασωστών στη βελτίωση της παροχής θωρακικών συμπιέσεων κατά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. Για τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας κατά την εφαρμογή των θωρακικών συμπιέσεων σε σχέση με τη χρονική διάρκεια, αξιολογήθηκε το χρονικό διάστημα που χρειάστηκαν οι συμμετέχοντες της μελέτης προκειμένου να πραγματοποιήσουν τις εν λόγω θωρακικές συμπιέσεις (Cardiopulmonary Resuscitation, CPR). Για τον καθορισμό της φυσικής κατάστασης χρησιμοποιήθηκε η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου ( O2max), η μέγιστη δηλαδή ποσότητα οξυγόνου που μπορεί να καταναλώσει ένας οργανισμός κατά τη διάρκεια εξαντλητικής άσκησης. Στη συνέχεια λαμβάνοντας υπόψη τη O2max και ταυτόχρονα την ηλικία των συμμετεχόντων, καταλήξαμε στη δημιουργία μιας δίτιμης μεταβλητής, της ‘γυμναστικής εμπειρίας’ (ναι/όχι) (λαμβάνοντας υπόψη τη O2max και ταυτόχρονα την ηλικία των συμμετεχόντων), και επαναλάβαμε τη στατιστική ανάλυση, χρησιμοποιώντας εναλλακτικά στη θέση της συνεχούς μεταβλητής O2max τη δίτιμη μεταβλητή ‘γυμναστική εμπειρία’. Η συλλογή των δεδομένων έλαβε χώρα σε ιδιωτική κλινική των Αθηνών κατά τη χρονική περίοδο 05/03/2012-11/03/2013. Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν 60 άτομα που προσήλθαν στην κλινική προκειμένου να παρέχουν θωρακικές συμπιέσεις, στο πλαίσιο εκπαίδευσης τους. Συμπερασματικά στο δείγμα των 60 συμμετεχόντων της μελέτης ενώ μονοπαραγοντικά βρέθηκε ένδειξη (όχι ιδιαιτέρως ισχυρή) για συσχέτιση της O2max και του χρόνου CPR, μετά από προσαρμογή για πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες η ένδειξη αυτή εξασθένισε και έπαψε τελικά να είναι στατιστικά σημαντική. Επιπρόσθετα από τις τέσσερις ανεξάρτητες μεταβλητές (ηλικία, φύλο, ΔΜΣ, ΛΜΙ), η ηλικία δεν βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά με το χρόνο CPR σε κανένα από τα στατιστικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν. Οι γυναίκες, συγκριτικά με τους άντρες, φάνηκε να επιτυγχάνουν σημαντικά χαμηλότερο μέσο χρόνο CPR (μόνο σε ένα μοντέλο δεν επιβεβαιώθηκε αυτό το εύρημα). Αύξηση του ΔΜΣ βρέθηκε να σχετίζεται με αύξηση του CPR. Αναφορικά με το ΛΜΙ, στο ένα μοντέλο το αποτέλεσμα δεν ήταν σημαντικό ενώ στο πλήρες μοντέλο επιτεύχθηκε στατιστική σημαντικότητα. Τέλος η εναλλακτική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε, αντικαθιστώντας τη συνεχή μεταβλητή O2max με τη δίτιμη μεταβλητή 'γυμναστική εμπειρία' οδήγησε στην εξαγωγή παρόμοιων αποτελεσμάτων.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Author dc:creator
  • Κόκκινος Ανδρέας

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:1314070

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
related terms
citation

Κόκκινος Ανδρέας. Συσχέτιση της φυσικής κατάστασης του ανανήπτη με την αποτελεσματικότητα των θωρακικών συμπιέσεων κατά την εκτέλεση καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. 2013. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314070