National and Kapodistrian University of Athens
Σύγκριση δύο μεθόδων διδασκαλίας αναγνώρισης καρδιακών αρρυθμιών σε φοιτητές νοσηλευτικής
Abstract
dc:descriptionH ορθή ερμηνεία του ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ) και η έγκαιρη αναγνώριση των διαταραχών του καρδιακού ρυθμού είναι υψίστης σημασίας και αποτελεί ένα από τα βασικότερα σημεία στη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση του οξέως πάσχοντος. Στην καθημερινή κλινική πράξη, το νοσηλευτικό προσωπικό βρίσκεται πάντα σε άμεση επαφή με τον οξέως πάσχοντα ασθενή και παίζει σπουδαίο ρόλο κατά τη διάρκεια καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης ενός θύματος ανακοπής. Ως εκ τούτου, θεωρείται βασικό, το νοσηλευτικό προσωπικό να κατέχει στοιχειώδεις γνώσεις ερμηνείας του ΗΚΓ και του καρδιακού ρυθμού. Όσον αφορά στη διδασκαλία ανάλυσης του καρδιακού ρυθμού σε ιατρούς και νοσηλευτές, η παραδοσιακή περιγραφική μέθοδος με τη χρήση διάλεξης αποτελεί την κύρια μέθοδο διδασκαλίας. Η μέθοδος των έξι ερωτήσεων για την ανάλυση του καρδιακού ρυθμού έχει υιοθετηθεί από την Ελληνική Εταιρεία Καρδιοαναπνευστικής Αναζωογόνησης (ΕΕΚΑΑ) και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης (ERC) και χρησιμοποιείται σε σεμινάρια εκπαίδευσης στην εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής (Advanced Cardiac Life Support). Η παρούσα διδακτική μελέτη αφορά στη διδασκαλία αναγνώρισης επειγουσών καρδιακών αρρυθμιών με μία μοναδική εκπαιδευτική παρέμβαση σε εκπαιδευόμενους χωρίς υπόβαθρο γνώσεων ερμηνείας ΗΚΓ. Συγκρίθηκε η μέθοδος των έξι ερωτήσεων και διερευνήθηκε ενδεχόμενη υπεροχή της σε σχέση με την παραδοσιακή διδασκαλία του καρδιακού ρυθμού. Το αρχικό δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 185 προπτυχιακοί φοιτητές του Τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών, που χωρίστηκαν στην ομάδα Α (διδασκαλία με τη μέθοδο των έξι ερωτήσεων) με 101 φοιτητές και στην ομάδα Β (παραδοσιακή διδασκαλία) με 84 φοιτητές. Οι φοιτητές εξετάστηκαν γραπτώς στην αναγνώριση αρρυθμιών αμέσως μετά την εκπαιδευτική παρέμβαση, καθώς και ένα μήνα μετά, ως επανεξέταση, στην οποία συμμετείχαν 134 φοιτητές, εκ των οποίων 73 ανήκαν στην ομάδα Α και 61 στην ομάδα Β. Κατά την ανάλυση των βαθμολογιών των φοιτητών που ολοκλήρωσαν τη μελέτη, στην αρχική εξέταση, η μέση τιμή των φοιτητών της ομάδας Α ήταν 8,71±1,28 και της ομάδας Β 8,74±1,30. Στην επανεξέταση, οι μέσες τιμές των φοιτητών των δύο ομάδων ήταν 8,25±1,46 και 7,84±1,44 αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μέθοδος των έξι ερωτήσεων για την αναγνώριση των επειγουσών αρρυθμιών είναι συγκρίσιμη με την παραδοσιακή διδασκαλία και φαίνεται ότι εμφανίζει ελαφρώς μεγαλύτερο ποσοστό διατήρησης των γνώσεων έπειτα από ένα μήνα (p-value = 0,048). Συμπληρωματικά, οι δυσκολότερα ερμηνεύσιμοι ρυθμοί για τους εκπαιδευόμενους ήταν γενικά οι ταχυαρρυθμίες, ενώ για κανέναν συγκεκριμένο καρδιακό ρυθμό δεν ανιχνεύτηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο μεθόδους, τόσο στην αρχική εξέταση όσο και στην επανεξέταση. Θα πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες, για να υποστηριχθούν τα συμπεράσματα της μελέτης, και η μέθοδος των έξι ερωτήσεων θα πρέπει να αξιολογηθεί και να ελεγχθεί ως προς το αν υπερτερεί, σε περίπτωση που εφαρμόζεται σε όμαδες εκπαιδευομένων με προϋπάρχουσες γνώσεις ηλεκτροκαρδιογραφίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Βαρβαρούσης Δημήτριος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1314120