National and Kapodistrian University of Athens
Απομόνωση δευτερογενών μεταβολιτών του φυτού της οικογένειας Lamiaceae: Ocimum sanctum L.
Abstract
dc:descriptionΤο φυτό Ocimum sanctum. L ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Labiatae). Είναι γνωστό με το κοινό όνομα Tulsi και αποτελεί βασικό φαρμακευτικό φυτό της παραδοσιακής Ινδικής ιατρικής, συμπεριλαμβάνεται στα συστήματα θεραπευτικής Ayuverda και Siddha και χρησιμοποιέιται ευρύτατα στις χώρες που είναι αυτοφυές για την πρόληψη και ίαση διαφόρων ασθενειών. Λόγω του πλήθους των θεραπευτικών του ιδιοτήτων του έχει αποδοθεί ο όρος «ελιξήριο της ζωής» και σύμφωνα με προ- κλινικές μελέτες φαίνεται να εμφανίζει ισχυρή προσαρμογόνο δράση. Επίσης θεωρείται ένα από τα πιο ιερά βότανα στην Ινδία, καλέιται και ιερός βασιλικός και κατέχει μεγάλη θρησκευτική σημασία. Το γένος Ocimum L. διαιρείται σε τρία υπογένη subgenus Ocimum (sections Ocimum, Gratissima and Hiantia), subgenus Nautochilus και subgenus Gymnocimum. Το είδος που μελετήθηκε ανήκει subgenus Gymnocimum. Μελετήθηκε τόσο το άπολο εκχύλισμα (διχλωρομεθάνιο 100% ) όσο και το πλέον πολικό (μεθανόλη: νερό 7:3) και απομονώθηκαν δεκατέσσερις ουσίες. Οι ουσίες απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας αρκέτες χρωματογραφικές (χρωματογραφία στήλης, χρωματογραφία μέσης και υψηλής απόδοσης κ.α) και φασματοσκοπικές τεχνικές ( ΝMR, UV/Vis, MS). Οι ουσίες που απομονώθηκαν είναι πέντε τερπένια: ουρσολικό οξύ (1), ολεανολικό οξύ (2), μπετουλινικό οξύ (3), στιγμαστερόλη (4), οξείδιο του β- καρυοφυλλενίου (5), δύο λιγνάνια: ραμπτοσίνη (6), σιμοβασιρικό οξύ C (7), τρία φλαβονοειδή: λουτεολίνη (8), λουτεολινο-7-Ο-β- D-γλυκουρονίδιο (9), απιγένινο-7-Ο-β-D-γλυκουρονίδιο (10) και τέσσερα φαινολικά παράγωγα: π-κουμαροϋλο-4-Ο-β-D-γλυκοσίδης (11), 3-(3΄,4΄-διυδροξυφαινυλο) -γαλακτικό οξύ (12), 3,4-διυδροξυβενζοϊκό οξύ (13), βανιλλικό οξύ (14). Οι ουσίες 6, 7, 11, 12 απομονώθηκαν πρώτη φορά από το είδος. Τα βοτανικά όρια του γένους Οcimum L. σύμφωνα με τη βιβλιογραφία είναι προβληματικά και η χημειοταξινομική τους μελέτη έχει δείξει ότι τα taxa που ανήκουν στο υπογένος Gymnocimum χαρακτηρίζονται από ετεροσίδες φλαβονών και κυρίως 7-Ο-γλυκουρονίδια της απιγενίνης και της λουτεολίνης, όπως και απεδείχθει, ενώ στα είδη που ανήκουν στα υπόλοιπα υπογένη το γλυκουρονικό οξύ απουσιάζει παντελώς ώς σάκχαρο από τους ετεροσίδες τους. Επίσης είναι πιθανόν η ουσία (6) να βιοσυντίθεται από το φυτό μέσω μιας ενζυμικάς καταύόμενης αντίδρασης από την ουσία (12). Τέλος οι ουσίες 6, 7, 9, 11, 12, 13 καθώς και το πλέον πολικό εκχύλισμα (μεθανόλη: νερό 7:3) υποβλήθηκαν σε βιολογικές δοκιμασίες in vitro. Συγκεκρίμενα υποβλήθηκαν σε δοκιμασία κυτταροτοξικότητας ΜΤΤ τόσο σε διαφόρων τύπων ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα ( HCT-116, SKBR3, MCF-7) όσο και σε μονοπύρηνα περιφερικού αίματος υγιών δοτών (PMBC), δείχνοντας ότι η ουσία 6 και το εκχύλισμα εμφανίζουν κυτταροτοξική δράση σε όλες τις καρκινικές σειρές, ενώ η ουσία 6 δεν εμφάνισε κυτταροτοξικότητα στα κύτταρα υγιών δοτών. Για την επαλήθευση των παραπάνω αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε έλεγχος βιωσιμότητας με κυτταρομετρίας ροής όπου επιβεβαίωσε την εγκυρότητα της δοκιμασίας ΜΤΤ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Φλέγκας Αλέξανδρος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1316318