National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση της καταλληλότητας ολιβινούχων υπερβασικών πετρωμάτων της κεντρικής Ελλάδας για εξουδετέρωση όξινων απορροών και αποβλήτων γαλακτοβιομηχανιών
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα εργασία αφορά τη μελέτη ολιβινικών εμφανίσεων από δύο επιλεγμένες περιοχές της κεντρικής Ελλάδας, τον Μεγαπλάτανο Αταλάντης και την Σκούμτσα Κοζάνης, καθώς και την διερεύνηση της χρήσης τους σε δύο περιβαλλοντικές εφαρμογές. Η μελέτη των εμφανίσεων περιλαμβάνει τη γεωλογική, πετρογραφική, ορυκτοχημική και γεωχημική τους ταυτοποίηση, με σκοπό τον πλήρη προσδιορισμό τους. Πραγματοποιήθηκε υπαίθρια έρευνα και δειγματοληψία στις περιοχές και κατόπιν εργαστηριακή έρευνα, με παρασκευή λεπτών-στιλπνών τομών, πετρογραφική μελέτη σε πολωτικό μικροσκόπιο, ποιοτικές και ποσοτικές ορυκτοχημικές αναλύσεις με SEM-EDS και τέλος περιθλασιμετρία ακτίνων Χ. Εντοπίστηκαν οι παρακάτω λιθότυποι: στην περιοχή Μεγαπλάτανου, χαρτσβουργίτες και σερπεντινιωμένοι χαρτσβουργίτες, ενώ στην περιοχή της Σκούμτσας κυρίως δουνίτες και χαρτσβουργίτες με διαφορετικούς βαθμούς σερπεντινίωσης. Τα παραπάνω υλικά χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματα για την αντιμετώπιση όξινης απορροής μεταλλείου και όξινων αποβλήτων γαλακτοβιομηχανιών. Διεξήχθησαν δύο διαφορετικά πειράματα σε συστήματα διαλείποντος έργου ώστε να ελεχθεί η πιθανή χρήση ολιβίνη από τον χαρτσβουργίτη του Μεγαπλάτανου και τον δουνίτη της Σκούμτσας ως μέσο εξουδετέρωσης όξινης απορροής μεταλλείου καθώς και προσρόφησης βαρέων μετάλλων που υπάρχουν μέσα σ’ αυτή και δεύτερον η επίδραση του ολιβίνη από τον δουνίτη της Σκούμτσας, ως μέσο εξουδετέρωσης στο όξινο τυρόγαλα, που αποτελεί παραπροϊόν γαλακτοβιομηχανίας. Στην πρώτη περίπτωση το πείραμα διεξήχθη σε συνθήκες εργαστηρίου, με ανάδευση, με συνθετικό διάλυμα διαφορετικής συγκέντρωσης και περιεκτικότητας σε μέταλλα και ολιβίνη από τον χαρτσβουργίτη Μεγαπλάτανου και τον δουνίτη Σκούμτσας ίδιας κοκκομετρίας (μεγέθους πούδρας). Οι μετρήσεις pH, Eh και AAS δείχνουν ότι το πρώτο υλικό ανταποκρίνεται μέτρια, ενώ το δεύτερο υλικό ανταποκρίνεται πολύ καλά. Η ικανότητα δέσμευσης των βαρέων μετάλλων μεγαλώνει όσο μεγαλώνει το pH, οπότε και στον δουνίτη έχουμε καλύτερη απορόφηση από το διάλυμα σε σχέση με τον χαρτσβουργίτη. Συμπερασματικά ο πλούσιος σε ολιβίνη δουνίτης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν παθητική μέθοδος για την εξάλειψη της όξινης απορροής μεταλλείων και την απομάκρυνση των μετάλλων που βρίσκονται σ’ αυτή, ενώ ο χαρτσβουργίτης σαν υλικό σε πρώτο στάδιο εξουδετέρωσης της ΟΑΜ. Στην δεύτερη περίπτωση το πείραμα διεξήχθη σε συνθήκες εργαστηρίου, χωρίς ανάδευση, με τέσσερα διαφορετικής σύστασης απόβλητα τυρογάλακτος, και δύο διαφορετικές κοκκομετρίες δουνίτη από την Σκούμτσα. Έγιναν μετρήσεις SEM-EDS, XRD, XRF για την ολιβινική άμμο και μετρήσεις pH, Eh και COD για το διάλυμα. Οι μετρήσεις pH και Eh έδειξαν ότι το συγκεκριμένο υλικό ανταποκρίνεται αρκετά καλά. Το διάλυμα φτάνει σε μεγαλύτερες τιμές pH σε διαφορετικές ημέρες σε κάθε κοκκομετρία και σε κάθε υγρό απόβλητο. Οι μετρήσεις του COD δεν είναι οι επιθυμητές, ενώ τα αποτελέσματα του XRD και SEM για την ολιβινική άμμο δεν δείχνουν κάποια σημαντική διαφορά στον χημισμό του στερεού υλικού. Συνοψίζοντας, ο ολιβίνης θα μπορούσε πιθανά να χρησιμοποιηθεί σε ένα πρώτο στάδιο επεξεργασίας του αποβλήτου για τη μείωση του pH.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Γερογιάννη Ναυσικά-Μαρία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1316886