National and Kapodistrian University of Athens
Η μέθοδος Lee Carter για την πρόβλεψη θνησιμότητας
Abstract
dc:descriptionΟι αλλαγές στα ποσοστά θνησιμότητας στην πάροδο του χρόνου πρέπει να μετρηθούν και να προβλεφθούν με ακρίβεια, προκειμένου να ενημερωθούν διάφοροι επιστημονικοί κλάδοι, όπως για παράδειγμα ο τομέας των ασφαλίσεων ζωής και των συνταξιοδοτικών (ιδιωτικών και κοινωνικών) σχημάτων. Από την αρχή του εικοστού αιώνα, έχουν σημειωθεί σημαντικές πτωτικές τάσεις στα ποσοστά θνησιμότητας. Αρκετές μεθοδολογίες έχουν προταθεί για τη μοντελοποίηση και τη πρόβλεψη των ποσοστών θνησιμότητας. Το πιο διαδεδομένο μοντέλο είναι το μοντέλο του Lee Carter (1992). Το μοντέλο του Lee Carter ανήκει στην κατηγορία των μοντέλων παρεκβολής (extrapolative), τα οποία εκφράζουν τη θνησιμότητα ως συνάρτηση του χρόνου και με παραμέτρους που μπορούν να εκτιμηθούν από ιστορικά δεδομένα, και τέλος αναπτύσσουν μια μέθοδο για πρόβλεψη μελλοντικών τιμών. Κάποια πλεονεκτήματα του μοντέλου είναι ότι είναι ανθεκτικό (robust), έχει μόνο έναν παράγοντα πρόβλεψης και έχει καλή εφαρμογή σε μεγάλες ηλικιακές ομάδες. Ένα σημαντικό μειονέκτημα είναι ότι η μέθοδος παρέχει ένα είδος πρόβλεψης για το τι θα συνέβαινε αν οι σημερινές τάσεις θνησιμότητας συνεχίζονταν. Αν υπήρχε σημαντικός λόγος ούτως ώστε να αναμένουμε οι μακροπρόθεσμες μελλοντικές τάσεις να είναι περισσότερο ή λιγότερο ταχείς η πρόβλεψη θα μπορούσε να τροποποιηθεί κατάλληλα με βάση τις τάσεις θνησιμότητας. Ωστόσο, τέτοιοι λόγοι που να επηρεάζουν τις μελλοντικές τάσεις είναι σπάνια διαθέσιμοι.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Βασιλειάδη Αικατερίνη
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1317813