National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος του ασβεστίου στα επαγόμενα από διάφορες μορφές στρες σηματοδοτικά μονοπάτια σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2
Abstract
dc:descriptionΣκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας, αποτελεί η μελέτη του ρόλου του ασβεστίου στα επαγόμενα από διάφορες μορφές στρες σηματοδοτικά μονοπάτια, σε καρδιακούς μυοβλάστες της κυτταρικής σειράς H9c2. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν οι ουσίες Φαινυλεφρίνη και Ισοπροτερενόλη, συνθετικά ανάλογα των κατεχολαμινών που προκαλούν α- και β-αδρενεργική διέγερση, αντίστοιχα. Η πειραματική διαδικασία περιελάμβανε ανοσοδοκιμασίες Western Blot έναντι των πρωτεϊνών p-ERKs σε κυτταρικά εκχυλίσματα H9c2 καθώς και δοκιμασίες κυτταροτοξικότητας MTT σε κυτταρική καλλιέργεια καρδιακών μυοβλαστών H9c2. Όπως αποδείχτηκε, η Φαινυλεφρίνη επάγει την ενεργοποίηση των ERKs κατά δοσοεξαρτώμενο και χρονοεξαρτώμενο πρότυπο. Η ενεργοποίηση αυτή είναι η μέγιστη δυνατή όπως φαίνεται από τη σύγκριση με την ενεργοποίηση που προκαλείται από τον Φορβολεστέρα (PMA), ενώ αναστέλλεται πλήρως με τη χρήση του ειδικού αναστολέα των ERKs PD98059. Με τη χρήση των αναστολέων των διαύλων ασβεστίου τύπου L, Νιφεδιπίνη και Βεραπαμίλη αποδείχτηκε ότι στην ενεργοποίηση των ERKs συμμετέχουν και τα ιόντα ασβεστίου που προέρχονται από τον εξωκυττάριο χώρο, ενώ ο ενδοκυτταρικός χηλικός παράγοντας BAPTA-AM δεν φάνηκε να επηρεάζει την επαγόμενη από τη Φαινυλεφρίνη, φωσφορυλίωση των ERKs. Όπως στην α- έτσι και στη β-αδρενεργική διέγερση, η Ισοπροτερενόλη προκαλεί τη φωσφορυλίωση των ERKs κατά δοσοεξαρτώμενο και χρονοεξαρτώμενο πρότυπο. Η φωσφορυλίωση αυτή φαίνεται να αναστέλλεται μερικώς από τον αναστολέα διαύλων ασβεστίου τύπου L, Βεραπαμίλη, ενώ επηρεάζεται ελάχιστα από τον αναστολέα διαύλων ασβεστίου τύπου L, Νιφεδιπίνη και καθόλου από τον ενδοκυτταρικό χηλικό παράγοντα BAPTA-AM. Στη συνέχεια μελετώντας τις μακροχρόνιες επιδράσεις της ισοπροτερενόλης διαπιστώσαμε ότι η 24ωρη επίδραση της προκαλεί ένα χρονοεξαρτώμενο πρότυπο μεταβολής των ERKs το οποίο δίνει ένα δεύτερο μέγιστο στις 16 ώρες εφαρμογής της, με παράλληλη αύξηση της βιωσιμότητα των κυττάρων. Αντίθετα, η επίδραση της ισοπροτερενόλης για 48 ώρες, προκάλεσε κυτταρικό θάνατο, ο οποίος δεν επηρεάστηκε από τους αναστολείς ασβεστίου, αλλά ενισχύθηκε από τον ειδικό αναστολέα των ERKs PD98059. Τα αποτελέσματα αυτά σχετικά με το ρόλο του ασβεστίου στην α- και β-αδρενεργική διέγερση είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και χρήζουν περαιτέρω διερεύνηση.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Τρυφωνίδη Ιουλία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1319189