National and Kapodistrian University of Athens
Πειράματα προσομοίωσης μοριακής πρόσδεσης πιθανών ισχυρών και εκλεκτικών αναστολέων της λιπάσης της μονοακυλογλυκερόλης
Abstract
dc:descriptionΗ 2-αραχιδονοϋλογλυκερόλη (2-AG) διαθέτει ένα ευρύ φάσμα φαρμακολογικών ιδιοτήτων. Ρυθμίζει την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών, την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και του αναλγητικού στρες και τον έλεγχο των φλεγμονών του νευρικού συστήματος. Η λιπάση μονοακυλογλυκερόλης (MAGL) είναι το κυριότερο ένζυμο, υπεύθυνο για το μεταβολισμό της 2-AG, μέσω της in vivo υδρόλυσης αυτής. Μια προσέγγιση ώστε να ανακτηθούν οι φαρμακολογικές ιδιότητές της, θεωρείται η αναστολή του ενζύμου MAGL. Αρχικά, εκτελέστηκαν in silico πειράματα μοριακής πρόσδεσης ενώσεων με γνωστή βιολογική δράση για να αποδειχθεί ότι τα διατιθέμενα από το εργαστήριο λογισμικά μοριακής πρόσδεσης μπορούν να τα επικυρώσουν. Ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα κατά τον ορθολογικό σχεδιασμό αναστολέων της MAGL είναι η χρήση βιολογικών πειραμάτων με διαφορετικές συνθήκες οι οποίες, ορισμένες φορές, καταλήγουν σε αντικρουόμενα αποτελέσματα. Για να ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία, η σύγκριση των πειραματικών αποτελεσμάτων μοριακής πρόσδεσης επιτεύχθηκε σε ομάδες μορίων στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ταυτόσημες συνθήκες στα βιολογικά πειράματα. Ένα ακόμη πρόβλημα που προέκυψε κατά την εφαρμογή των πειραμάτων, είναι η παρουσία μόνο δύο κρυσταλλογραφικών μελετών του ενζύμου με αναστολέα προσδεμένο σε αυτό. Αυτός ο μικρός αριθμός κρυσταλλογραφικών δεδομένων καθιστά δύσκολη την εξερεύνηση του τρόπου με τον οποίο προσδένονται τα υπό εξέταση ανάλογα καθώς αποδεικνύεται ότι προσεγγίζουν το καθένα με διαφορετικό τρόπο το ενεργό ή αλλοστερικό κέντρο. Εκτός αυτού, υπάρχει διαφοροποίηση στη διαμόρφωση της κοιλότητας του ενεργού κέντρου στο χώρο, μεταξύ της ανοιχτής και της κλειστής μορφής του ενζύμου, οπότε έπρεπε να γίνουν πειράματα και στις δύο μορφές για να ελεγχθούν τα αποτελέσματα. Αφού επιτεύχθηκε επικύρωση των πειραματικών αποτελεσμάτων, εκτελέστηκε μοριακή πρόσδεση μιας μεγάλης βάσης δεδομένων καινοτόμων δομών οι οποίες δεν έχουν αποτιμηθεί βιολογικά. Εκείνες οι ενώσεις οι οποίες προσδέθηκαν ισχυρότερα στο ενεργό κέντρο του υποδοχέα της MAGL εξετάστηκαν και στο ενεργό κέντρο του υποδοχέα της FAAH ώστε να ελεγχθεί η εκλεκτικότητά τους ανάμεσα στα δύο ένζυμα. Τα παράγωγα πυρρολιδινόνης που είχαν συντεθεί ως πιθανοί αναστολείς της ρενίνης επέδειξαν πολύ ισχυρή πρόσδεση στη MAGL και όχι ισχυρή πρόσδεση στο ενεργό κέντρο της FAAH, υποδεικνύοντάς τα ως υποσχόμενα εκλεκτικά μόρια.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Σταυρινουδάκης Νικόλαος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1319390