National and Kapodistrian University of Athens
Φαρμακολογική και γενετική ρύθμιση της Autotaxin
Abstract
dc:descriptionΗ autotaxin (ATX) είναι μια εκκρινόμενη πρωτεΐνη με ενζυμική δράση λυσοφωσφολιπάσης D, η οποία μετατρέπει τη λυσοφωσφατιδυλοχολίνη (LPC) σε λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA). Η ATX αποτελεί ένα παράγοντα κινητικότητας των καρκινικών κυττάρων, που προκαλεί τυχαία και κατευθυνόμενη κινητικότητα σε πολλές καρκινικές κυτταρικές σειρές, όπως μελανώματος, καρκίνου του προστάτη, του μαστού, των ωοθηκών, σε καλοήθεις όγκους της μήτρας και νευροβλαστώματος. Η μη φυσιολογική έκφραση της ATX σχετίζεται με την καρκινική διήθηση, την επιθετικότητα, τη μετάσταση και την αγγειογένεση. Συγκεκριμένα η ικανότητα της ATX να παράγει σηματοδοτικά μόρια από λυσοφωσφολιπίδια αιτιολογεί πιθανά τη συμβολή της σε πληθώρα ασθενειών. Τα επίπεδα της συγκέντρωσης και της δραστικότητας της σε κλινικά δείγματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την διάγνωση πολλών ασθενειών, λόγω του ότι είναι ιδιαίτερα σταθερό μόριο και τα επίπεδα της κυμαίνονται μέσα σε σχετικά μικρό εύρος μεταξύ των υγιών ατόμων. Συνεπώς η μελέτη της ως φαρμακολογικός στόχος είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Στην παρούσα εργασία εστιάσαμε in vitro , in vivo και ex vivo στην κινητική μελέτη των επιπέδων και των σταθερών σύνθεσης του LPA και της ATX σε ορό, απουσία και παρουσία μιας σειράς αναστολέων. Η κινητική ανάλυση έγινε με τη βοήθεια της μεθόδου Toos (Ν-αιθυλ-N-(2υδρόξυ-3-σουλφοπρόπυλ) -3 μεθυλαλανίνη) η οποία στηρίζεται στην έμμεση μέτρηση της δραστικότητας του ενζύμου μέσω δευτερευόντων μορίων σε στοιχειομετρία 1:1 για την δημιουργία ενός προϊόντος το οποίο μετράται με τη βοήθεια φωτομέτρου. Ακόμη με τη βοήθεια τετραχλωράνθρακα δημιουργήθηκε μοντέλο ίνωσης στο ήπαρ και εστιάσαμε στην in vivo χορήγηση των αναστολέων σε φυσιολογικά ποντίκια και σε διαγονιδιακά ποντίκια από τα οποία είχε διακοπεί γονιδιακά η έκφραση της ATX από το ήπαρ. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας έδειξαν ότι η κινητική της ATX εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποσότητα του υποστρώματος. Η ταχύτητα της κατάλυσης αρχικά αυξάνεται γραμμικά. Έπειτα στις υψηλότερες συγκεντρώσεις υποστρώματος αρχίζει να σταθεροποιείται και να πλησιάζει μια μέγιστη τιμή. Οι αναστολείς που δοκιμάστηκαν ανέστειλαν ικανοποιητικά την ΑΤΧ τόσο ex vivo, in vitro και in vivo. Παρατηρήσαμε ότι ή δράση του αναστολέα στο μοντέλο της ίνωσης ήταν παρόμοια με την γενετική απουσία της ATX από το ήπαρ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Συριώτη Ήβη
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1320630