National and Kapodistrian University of Athens
Φιλοσοφία του Κινηματογράφου: H Αυτοαναφορικότητα στις Ταινίες Έξι Μεγάλων Σκηνοθετών.
Abstract
dc:descriptionΣτη Διπλωματική Εργασία μου επέλεξα έξι(6)κινηματογραφικές ταινίες μεγάλους μήκους.Σημειωτέον οτι πρόκειται για ταινίες μυθοπλασίας, που βασίζονται σε σενάριο και όχι ντοκιμαντέρ. Και οι έξι ταινίες μιλάνε για την τέχνη του κινηματογράφου και όλους όσοι ασχολούνται με την τέχνη αυτή (σκηνοθέτες, ηθοποιοί, παραγωγοί κ.λπ.).Γι'αυτό αυτές οι ταινίες λέγονται αυτοαναφορικές. Σε αυτή τη Διπλωματική κάνω πρώτα μια εισαγωγή στην καταγραφή των αυτοαναφορικών ταινιών από τη γέννηση του κινηματογράφου μέχρι σήμερα. Παράλληλα προσπαθώ να δείξω τους λόγους για τους οποίους οι σκηνοθέτες νιώθουν την ανάγκη να γυρίσουν αυτοαναφορικές ταινίες. Δίνω ιδιαίτερη έμφαση στη θεωρία του δημιουργού-σκηνοθέτη και την ειδική σχέση που έχει αυτό το κινηματογραφικό κίνημα με την αυτοαναφορικότητα.Στη συνέχεια μιλάω για το θεωρητικό κομμάτι της αυτοαναφορικότητας στον κινηματογραφο, αναλύοντας τις έννοιες της μεταμυθοπλασίας και του μετακινηματογράφου. Οιταινίες είναι οι παρακάτω: "Το πορφυρό ρόδο του Καϊρου" του Γούντι Άλεν, "Η περιφρόνηση" του Ζαν Λυκ Γκοντάρ, "Οχτώμιση" του Φεντερίκο Φελίνι, "Η κατάσταση των πραγμάτων" του Βιμ Βέντερς," Η Αμερικάνικη νύχτα" του Φρανσουά Τριφό και τέλος "Κλόουζ-Απ" του Άμπας Κιαροστάμι. Τέλος παραθέτω ορισμένα σημαντικά συμπεράσματα, που αναδεικύονται καθώς συγκρίνω τις ταινίες μεταξύ τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Πολίτης Ιωάννης
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1320648