National and Kapodistrian University of Athens
Η ΚΕΠΠΑ μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας: Μία αρχική αποτίμηση του θεσμού της "Υπάτης Εκπροσώπου και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ).
Abstract
dc:descriptionΗ τρέχουσα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα εντός της ΕΕ, αλλά και στον άμεσο γεωγραφικό περίγυρό της, οριοθετούμενη από ρευστά γεγονότα και ανησυχητικές εξελίξεις, προκαλεί έντονο σκεπτικισμό και ανασφάλεια στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, στις εθνικές κυβερνήσεις και στην κοινή γνώμη των χωρών, όσον αφορά το μέλλον της Ευρώπης και τις προοπτικές διατήρησης της ειρήνης και της ασφάλειας. Με την παρούσα εργασία επιχειρούμε να αξιολογήσουμε την έως τώρα παρουσία δύο σημαντικών ενωσιακών θεσμών, που σχετίζονται άμεσα με τη διαχείριση των ζητημάτων εξωτερικής δράσης της ΕΕ, ήτοι τον Ύπατο Εκπρόσωπο των Εξωτερικών Σχέσεων και Πολιτικής Ασφάλειας και παράλληλα Αντιπρόεδρο της Επιτροπής (ΥΕ/ΑΕ) και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ). Αναλυτικότερα, στο πρώτο μέρος παρουσιάζουμε αρχικά εν συντομία το θεωρητικό πλαίσιο της παρούσας εργασίας και την ιστορική διαδρομή που ακολούθησαν τα κράτη της Κοινότητας αρχικά και της Ένωσης μεταγενέστερα, στην προσπάθειά τους να υιοθετήσουν κοινή στάση στο πεδίο της Εξωτερικής Πολιτικής, αναφέροντας την εξελικτική πορεία των παραπάνω δύο θεσμών από τη σύστασή τους μέχρι και σήμερα, περίοδο ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας. Ακολούθως στο δεύτερο μέρος, αξιολογείται η θεσμική παρουσία τους και η δράση τους σε σχέση προς τις διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις, με χρονικό ορίζοντα την 5ετία της θητείας της Ashton, από τo 2009 έως το 2014. Ειδικότερα, εξετάζεται σε ποιό βαθμό η υφιστάμενη θεσμική αρχιτεκτονική έχει επηρεάσει τη διαδικασία λήψης των αποφάσεων στον τομέα της ΚΕΠΠΑ. Επίσης γίνεται προσπάθεια αποτίμησης της βαρύτητας των παραπάνων θεσμών στο νέο σκηνικό και ειδικότερα η δυνατότητα παρέμβασης στην ατζέντα της ΚΕΠΠΑ. Μέσα από τη σχετική ανάλυση γίνεται σαφές, πως η ΥΕ/ΑΕ και η ΕΥΕΔ απολαμβάνουν σημαντικής πολιτικής δυναμικής στην ΕΕ, όντας ικανοί να επηρεάσουν πράγματι τη σχετική θεματολογία. Το ενδιαφέρον όμως προκύπτει κυρίως από τη διαπίστωση, ότι η βαρύτητα των θεσμών δεν αποτελεί απόρροια μονάχα του ενδυναμωμένου θεσμικά ρόλου τους, αλλά εξαρτάται από μια σειρά άλλων παραμέτρων, που συνεκτιμώνται επίσης στην παρούσα εργασία. Και αυτό, γιατί δεν είναι αρκετό στον εκάστοτε πολιτικό φορέα της ΕΕ, όπως είναι ο ΥΕ/ΑΕ και η ΕΥΕΔ, να απολαμβάνει μόνο θεσμικής αρμοδιότητας για να καθίσταται ισχυρός δρώντας. Τουναντίον, απαιτείται να ενισχύει συνεχώς το ρόλο του με επιπλέον χαρακτηριστικά, τα οποία αφορούν στην ανάπτυξη διοικητικής - τεχνικής ικανότητας και άπόκτησης εμπειρίας, στη θεμελίωση αξιοπιστίας, στην εξασφάλιση πολιτικών συμμαχιών και στη διατήρηση δεξιοτεχνίας επιτυχούς χειρισμόύ των πτυχών ενός ζητήματος και αντίστοιχης κατεύθυνσης του ενδιαφέροντος σε συμφέρουσες επιλογές. Ολοκληρώνοντας την εργασία καταλήγουμε σε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα, αναφορικά με τον υφιστάμενο ρόλο των αξιολογούμενων θεσμών, συγκριτικά με το ρόλο που καλούνται θεσμικά να διαδραματίσουν λόγω των ισχύουσων Συνθηκών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Μπουζούκος Παναγιώτης
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1449619