National and Kapodistrian University of Athens
Συγκριτική μελέτη της άμεσης επίδρασης των παθητικών και βαλλιστικών διατάσεων στην νευρομυική απόδοση και στην ευλυγισία σε επίλεκτους αθλητές και αθλήτριες ξιφασκίας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η συχνότητα εφαρμογής, η διάρκεια και η ένταση των διατατικών ασκήσεων, φαίνεται ότι επηρεάζουν θετικά την ευλυγισία και περιλαμβάνονται σταθερά στα σύγχρονα προπονητικά προγράμματα, αφού: α) μειώνουν την πιθανότητα των τραυματισμών, τις παθητικές εσωτερικές αντιστάσεις των μυών, γ) ελαχιστοποιούν την ένταση του πόνου και γ) βελτιώνουν το επίπεδο της απόδοσης. Τα τελευταία χρόνια, σημαντικός αριθμός ερευνητών έχει μελετήσει την άμεση επίδραση της εφαρμογής διαφορετικών τύπων διατάσεων (στατικών, δυναμικών-βαλλιστικών και ιδιοδεκτικών) στην απόδοση των ασκουμένων, με αντικρουόμενα αποτελέσματα. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της εφαρμογής δύο διαφορετικών τύπων μυικών διατάσεων, με παθητικό και βαλλιστικό τρόπο, σε νευρομυικές παραμέτρους και στην ευλυγισία σε επίλεκτους αθλητές και αθλήτριες της Εθνικής ομάδας ξιφασκίας. Υπόθεση: Αναμενόταν ότι οι παρεμβάσεις θα προκαλούσαν διαφορές μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης - αξιολόγησης και θα υπήρχαν διαφορές ανάμεσα στα αποτελέσματα που θα προκαλούσαν τα δύο επιλεγμένα προγράμματα διατάσεων. Μέθοδος: Συγκρίθηκαν προγράμματα που περιείχαν διατάσεις παθητικού και βαλλιστικού τύπου. Μετρήθηκαν οι διαφορές στην ευλυγισία, στο κατακόρυφο άλμα χωρίς φόρα, και με φόρα, στο άλμα βάθους, στην ταχύτητα κίνησης της προβολής, στην παραγόμενη ισχύ κατά την κίνηση της προβολής, στην ταχύτητα στην δοκιμασία παλίνδρομης κίνησης 3x10m με βήματα ξιφασκίας με αλλαγές κατεύθυνσης. Τα εξεταζόμενα άτομα ήταν αθλητές και αθλήτριες της ξιφασκίας, >17 ετών, με ελάχιστη προπονητική ηλικία στην ξιφασκία τα πέντε έτη. Τα προγράμματα διατάσεων εφαμόστηκαν σε μυς των κάτω άκρων. Κάθε παθητική διάταση επαναλαμβανόταν τρεις φορές για κάθε μυϊκή ομάδα, αφού μεσολαβούσε ίσο χρονικό διάστημα ανάπαυσης. Κατά την εφαρμογή του αντίστοιχου πρόγραμματος των βαλλιστικών διατάσεων, τα δοκιμαζόμενα άτομα υποβλήθηκαν σε βαλλιστικές ασκήσεις διατάσεων ίδιας χρονικής διάρκειας για κάθε πλευρά (δεξί και αριστερό κάτω άκρο). Η αξιολόγηση των μεταβλητών απόδοσης έγινε πριν και αμέσως μετά την εφαρμογή των διατατικών προγραμμάτων. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων περιέλαβε: α) έλεγχο ομοιογένειας του δείγματος και β) σύγκριση των μέσων τιμών των επιλεγμένων μεταβλητών μεταξύ των προγραμμάτων (παθητικές – βαλλιστικού τύπου διατάσεις), πριν και αμέσως μετά την εφαρμογή των συγκεκριμένων προγραμμάτων. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα της διερεύνησης σημαντικών διαφορών πριν και μετά την εφαρμογή των στατικών και βαλλιστικών διατάσεων, φαίνεται ότι οι μέσες τιμές της ευλυγισίας των εξεταζομένων ατόμων βελτιώθηκαν κατά 17.32%, (p=0.006) μετά την εφαρμογή στατικών διατάσεων. Eπιπλέον οι μέσες τιμές του δείκτη της αντιδραστικής δύναμης, μειώθηκαν κατά 9.09% (p=0.011). Συμπεράσματα: Στην προπονητική πρακτική τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι οι αθλητές και αθλήτριες ξιφασκίας μπορούν να χρησιμοποιούν μικρής σχετικά διάρκειας προγράμματα διαφορετικών διατατικών ασκήσεων ως μέρος των τυπικών διαδικασιών προθέρμανσης – προετοιμασίας, αφού φαίνεται ότι δεν επηρεάζουν την απόδοση στην ξιφασκία. Ειδικότερα, παρότι υποθέταμε ότι το πρόγραμμα διατάσεων στατικού τύπου θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την απόδοση αυτό δεν συνέβη. Αντίθετα η εφαρμογή του συγκεκριμένου προγράμματος βαλλιστικού τύπου διατάσεων, αναμενόταν να επηρεάσει θετικά την απόδοση προετοιμάζοντας τον αθλητή για μέγιστη απόδοση, γεγονός το οποίο και πάλι δεν επαληθεύτηκε.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δουβής Ανδρέας
- Douvis Andreas
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1452943