National and Kapodistrian University of Athens
Σκοτεινές Μέρες: Η δυστοπία ως κινηματογραφική αναπαράσταση του μέλλοντος
Abstract
dc:descriptionΟυτοπία - Δυστοπία – Μη Τόπος – Κινηματογράφος – Εξουσία – Λογοτεχνία – Τεχνολογία - Καταστροφή – Μετα-αποκαλυπτικό Περιβάλλον: Ποιο είναι το κοινό αυτών των εννοιών και ποια η θέση τους στο παρόν και το μέλλον μας; Αυτή τη σύνδεση καλούμαστε να πραγματώσουμε μέσω της κάτωθι εργασίας, με κεντρικό θέμα τη Δυστοπία, όπως απεικονίζεται στον κινηματογράφο, χρησιμοποιώντας άξονες τους οποίους θα τεκμηριώσουμε και θα αναλύσουμε παρακάτω. Το μέλλον λοιπόν, είναι ένα θέμα που φαίνεται πως πάντα απασχολούσε και εξακολουθεί να απασχολεί το ανθρώπινο γένος και κυρίως τους καλλιτέχνες, και τους ωθεί σε προβληματισμούς, τους οποίους εκφράζουν με διάφορα μέσα, όπως ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, η φιλοσοφία και η ρητορική, η ιστορική έρευνα, η συγγραφή βιβλίων, ή -ακόμη περισσότερο- η δημιουργία ταινιών. Στα περισσότερα, όμως, από αυτά τα Μέσα, το μέλλον προδιαγράφεται δυσοίωνο, με αποτέλεσμα να απεικονίζεται μια δυστοπία, την έννοια, τα είδη και τις ερμηνείες της οποίας θα αναλύσουμε εκτενώς . Στόχος μας στην παρούσα εργασία, αφού ορίσουμε τις απαρχές των εννοιών ουτοπίας-δυστοπίας στην κοινωνία και τις Τέχνες είναι να παρουσιάσουμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της δυστοπίας σε σημαντικές κινηματογραφικές ταινίες–ορόσημα, να εντοπίσουμε για ποιο λόγο δημιουργούνται ταινίες δυστοπίας και γιατί έχουν τόσο μεγάλη απήχηση, καθώς και ποια είναι η σχέση τους με την πραγματικότητα, δηλαδή πόσο διαφέρουν από την προσομοίωση. Επιλέξαμε να αναλύσουμε διεξοδικά τρεις ταινίες που αποτέλεσαν σταθμούς στην ιστορία του κινηματογράφου, τόσο από την άποψη της πρωτοποριακής παραγωγής τους, όσο και από την άποψη του δυστοπικού τους θέματος: την Μητρόπολις του Fritz Lang (1927), τη Δίκη του Orson Welles (1962) και την Brazil του Terry Gilliam (1985). Η παρούσα εργασία θα αναλύσει τις παραπάνω ταινίες από άποψη κοινωνική, κινηματογραφική, πολιτισμική και σύγχρονης κουλτούρας, ως προς τη σχέση τους με τη Θεωρία περί εξουσίας και πειθαρχίας του Foucault, τη Φιλοσοφία της Επιστημονικής Φαντασίας (The Philosophy of Science Fiction Film) του Fredrik Jameson, τις απόψεις του Tom Moylan περί ουτοπίας και δυστοπίας και τις αναλύσεις του Stephen Zepke περί του μέλλοντος της επιστημονικής φαντασίας. Τα προσδοκώμενα αποτελέσματα είναι να απαντηθούν τα ερωτήματα που θέσαμε παραπάνω, καθώς και να αιτιολογηθεί η ολοένα αυξανόμενη παρουσία της δυστοπίας στον κινηματογράφο αλλά και την κοινωνία μας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Αργυράκη Δήμητρα
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1672822