National and Kapodistrian University of Athens
Φυτοχημική Ανάλυση του Crepis incana Sm.- Αsteraceae
Abstract
dc:descriptionΣτην παρούσα εργασία μελετήθηκαν οι δευτερογενείς μεταβολίτες του ενδημικού φυτού Crepis incana Sm. της οικογένειας Asteraceae. Aπομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν συνολικά έντεκα φυσικά προϊόντα: πέντε σεσκιτερπενικές λακτόνες (ουσίες 1-5), ένα νορ-ισοπρενοειδές (ουσία 6), δύο τριτερπένια (ουσίες 7, 8) και τρία φλαβονοειδή (ουσίες 9-11). Ειδικότερα έγινε εκχύλιση των υπέργειων τμημάτων με μίγμα διαλυτών: κυκλοεξάνιο-αιθέρας-μεθανόλη (1:1:1) απομονώθηκαν με RP18-HPLC και ταυτοποιήθηκαν τρία γουαϊανολίδια, οι ουσίες: γροσεϊμίνη (1), κρεπισίδης Ε (2), κρεπισίδης D (3). Δύο γερμακρανολίδια η ουσία β-D-γλυκοπυρανοσιδικός εστέρας του ταραξινικού οξέος (4) και η ουσία ταραξινικό οξύ (5), καθώς και το τερπένιο (3S-5R) λολιολίδιο (6). Ενώ από το πολικό εκχύλισμα μεθανόλη-νερό (5:1) απομονώθηκαν από χρωματογραφία στήλης και ταυτοποιήθηκαν οι ουσίες: λουτεολίνη (9), ο λουτεολινο-7-β-D-γλυκοπυρανοσίδης (10) και η ισοκερκετίνη (11). Επίσης, έγινε εκχύλιση των ριζών με το μίγμα των διαλυτών: κυκλοεξάνιο-αιθέρας-μεθανόλη (1:1:1) και απομονώθηκαν με χρωματογραφίες στήλης οι ουσίες: ολεανολικό οξύ (7) και λουπεόλη (8). Είναι η πρώτη φυτοχημική μελέτη στο είδος Crepis incana Sm., ενώ στο σύνολο του γένους έχουν γίνει περισσότερες από 95 φυτοχημικές αναλύσεις. Η κύρια ουσία του φυτού είναι ο β-D-γλυκοπυρανοσιδικός εστέρας του ταραξινικού οξέος (ουσία 4), η οποία έχει απομονωθεί μια ακόμη φορά από το γένος, ενώ η ουσία 5 δεν έχει απομονωθεί στο παρελθόν από το γένος Crepis L. Οι ουσίες 4 και 5 απαντώνται σε είδη του γένους Taraxacum F. H. Wigg. Η ουσία 4 έχει απομονωθεί από τα περισσότερα είδη του γένους Taraxacum F. H. Wigg και αποτελεί χημειοταξινομικό δείκτη. Οι ουσίες 1-3 έχουν απομονωθεί από το φυτό Youngia japonica (L.) DC., το οποίο παλαιότερα αναφερόταν με το όνομα Crepis japonica Benth. Συμπερασματικά μέχρι στιγμής όσον αφορά τις ΣΛ, το είδος Crepis incana Sm. παρουσιάζει ομοιότητες με τα taxa των ειδών Taraxacum F. H. Wigg και Youngia Cass. Επίσης, οι ουσίες 7 και 8 έχουν απομονωθεί από είδη του γένους Crepis L.. Οι ουσίες 9 και 10 αποτελούν χημειοταξινομικούς δείκτες του γένους σε αντίθεση με τα την ουσία 11 που δεν έχει αναφερθεί στο παρελθόν.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπάρδα Χριστίνα
- Barda Christina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1700388