National and Kapodistrian University of Athens
Σύγκριση της νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής των κυβερνήσεων της Μάργκαρετ Θάτσερ και του Ρόναλντ Ρήγκαν
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία συγκρίνει τη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική των κυβερνήσεων της Μάργκαρετ Θάτσερ (1979-1990) και του Ρόναλντ Ρήγκαν (1981-1989). Υποστηρίζεται ότι οι σημαντικότερες μεταβολές σε σχέση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις αφορούσαν στη φορολογική πολιτική, στη νομισματική-μονεταριστική πολιτική και στην απορρύθμιση της οικονομίας. Στον τομέα της φορολογίας πρώτιστο στόχο και για τις δύο κυβερνήσεις αποτέλεσε η δραματική μείωση των ανώτατων συντελεστών φορολόγησης ατομικού εισοδήματος. Η Θάτσερ το πέτυχε αυξάνοντας τους έμμεσους φόρους, κάτι που εν τέλει έπληξε πρωτίστως τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα λόγω του εξισωτικού χαρακτήρα της έμμεσης φορολόγησης. Η φορολογία, ωστόσο, ως ποσοστό του ΑΕΠ δε μειώθηκε κατά την περίοδο της Θάτσερ, αλλά αντιθέτως αυξήθηκε. Ο Ρήγκαν πέτυχε τη μείωση της φορολογίας, επιβαρύνοντας όμως τον προϋπολογισμό και αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της θητείας του προέβη και σε ορισμένες αυξήσεις φόρων, καθώς οι προηγούμενες μειώσεις δεν έφεραν την τόσο υψηλή ανάπτυξη που φαίνεται να ανέμεναν εν μέρει ο ίδιος και το επιτελείο του. Όσον αφορά στη μονεταριστική πολιτική, και οι δύο κυβερνήσεις ακολούθησαν παρόμοια διαδρομή. Η νομισματική πολιτική αυστηροποιήθηκε και στις δυο χώρες προκλήθηκε βαθιά ύφεση, αλλά ο πληθωρισμός εν τέλει μειώθηκε και ακολούθησε μακροχρόνια ανάπτυξη. Στον τομέα της απορρύθμισης αναδείχθηκαν οι διαχρονικές διαφορές των δύο χωρών. Η Θάτσερ ως ηγέτιδα μιας χώρας με ισχυρή παράδοση κοινωνικού κράτους ήρθε σε μετωπική ρήξη με τα συνδικάτα, ενώ προχώρησε σε αθρόες αποκρατικοποιήσεις εταιρειών στρατηγικής σημασίας καθώς και σε εκποίηση κοινοτικών κατοικιών. Ο Ρήγκαν αντίθετα δε χρειάστηκε να γίνει τόσο ριζοσπαστικός για να εφαρμόσει τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα του, καθώς στις ΗΠΑ το κράτος δεν είχε την κυριότητα τόσο σημαντικών επιχειρήσεων όπως στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ και τα συνδικάτα ήταν αρκετά πιο αδύναμα. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Θάτσερ ακολούθησε μια πιο δογματική, ριζοσπαστική και άκρως συγκρουσιακή οικονομική πολιτική, ενώ ο Ρήγκαν ακολούθησε μια πιο ευέλικτη οικονομική πολιτική. Μείωσε φορολογικούς συντελεστές, υποχρεώθηκε να τους αυξήσει εκ νέου εν μέρει λόγω της αποτυχίας αύξησης των εσόδων από την ανάπτυξη και συνολικά απέφυγε πολιτικές που θα τον έφερναν σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την αμερικανική κοινωνία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Νικηταράς Στέφανος
- Nikitaras Stefanos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2285493