National and Kapodistrian University of Athens
Αντίληψη της εικόνας εαυτού παιδιών σχολικής ηλικίας με διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού: πιλοτική - παρεμβατική μελέτη
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού χαρακτηρίζονται από δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στην επικοινωνία καθώς και από πληθώρα επαναλαμβανόμενων, στερεότυπων συμπεριφορών και ενδιαφερόντων. Η διαταραχή του αυτιστικού φάσματος επηρεάζει την ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών σε παιδιά και παρεμποδίζει την ανάπτυξη τους. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της εικόνας εαυτού παιδιών αυτιστικού φάσματος και η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας ειδικής εκπαιδευτικής παρέμβασης στη βελτίωση της εικόνας εαυτού τους. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 20 παιδιά ηλικίας 12 ετών, τυπικής ανάπτυξης και 11 παιδιά αυτιστικού φάσματος ίδιας ηλικίας. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση της κλίμακας «Πώς αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου» (ΠΑΤΕΜ 2), πριν και μετά από εκπαιδευτική παρέμβαση. Αποτελέσματα: Από τα 31 παιδιά του δείγματος τα 20 ήταν υγιή παιδιά και αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου και 11 παιδιά αυτιστικού φάσματος. Από τα υγιή παιδιά, ποσοστό 75% ήταν αγόρια ενώ από τα παιδιά αυτιστικού φάσματος ήταν το 100%. Από τη σύγκριση της συνολικής βαθμολογίας, πριν την παρέμβαση, των διαστάσεων εικόνας εαυτού μεταξύ υγειών παιδιών και παιδιών αυτιστικού φάσματος δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη διάσταση που αφορά την αντίληψη της σχολικής ικανότητας, p=0,845, ούτε και στην αντίληψη της αθλητικής ικανότητας, p=0,682 παρότι τα υγιή παιδιά παρουσιάζουν μία μικρή υπεροχή. Αντίθετα, στη διάσταση που αφορά την αντίληψη σχέσεων με ομηλίκους τα παιδιά με αυτισμό βαθμολογούν χαμηλότερα τη διάσταση αυτή με στατιστικά σημαντική διαφορά, p=0,011. Μετά την παρέμβαση, βελτίωση πολύ μικρή παρατηρήθηκε στα υγιή παιδιά όσον αφορά την αντίληψη της σχολικής ικανότητας και των σχέσεων με τους ομηλίκους, ενώ δεν παρατηρήθηκε καμία μεταβολή στις δύο αυτές διαστάσεις στα παιδιά με αυτισμό, p=0,625 και p<0,001, αντίστοιχα. Στην αντίληψη αθλητικής ικανότητας παρουσιάστηκε διαφορά μόνο στα παιδιά με αυτισμό, χωρίς όμως στατιστικά σημαντική διαφορά. Από τη σύγκριση των μέσων τιμών της αξιολόγησης της αντίληψης των υγειών παιδιών για τη σχολική ικανότητα πριν τη παρέμβαση βρέθηκε ότι τα παιδιά τα οποία ζουν και με τους 2 γονείς και τα παιδιά πατέρων και μητέρων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης βαθμολογούν υψηλότερα τη διάσταση αυτή με στατιστικά σημαντική διαφορά p=0,054, p=0,038, p=0,005, αντίστοιχα, ενώ δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για τα παιδιά αυτιστικού φάσματος, p>0,05. Επίσης, μετά την παρέμβαση στην ίδια διάσταση θετικότερα βαθμολογούν τα παιδιά που ζουν με τους 2 γονείς, p=0,031, τα παιδιά πατέρων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης p=0,041, όπως και τα παιδιά μητέρων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, p=0,015, ενώ δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα παιδιά αυτιστικού φάσματος, p>0,05. Συμπέρασμα: Τα παιδιά του αυτιστικού φάσματος διαφέρουν στατιστικά σημαντικά στη συνολική βαθμολογία στις διαστάσεις της εικόνας εαυτού από τα υγιή παιδιά, πριν και μετά την παρέμβαση και παρουσίασαν μικρότερη μεταβολή μετά την παρέμβαση. Επίσης, η συνολική βαθμολογία των διαστάσεων και στις δύο ομάδες επηρεάζεται από κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μιχαήλ Φωτεινή Βαρβάρα
- Michail Foteini Varvara
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2621594