National and Kapodistrian University of Athens
Εγκλωβισμός αντιαγγειογενετικών και κυτταροτοξικών παραγόντων σε μικροσφαιρίδια, με σκοπό το διαρτηριακό χημειοεμβολισμό, για τη θεραπεία του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος
Abstract
dc:descriptionΤο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (HΚΚ) είναι ο έκτος πιο συνηθισμένος τύπος καρκίνου παγκοσμίως και η τρίτη πιο κοινή αιτία θανάτου από καρκίνο. Σύμφωνα με τα συστήματα σταδιοποίησης της νόσου, αποτελεσματικότερη θεραπεία για ασθενείς ενδιαμέσου σταδίου ΗΚΚ, θεωρείται ο διαρτηριακός χημειοεμβολισμός (TACE). Η επιλεκτική παρεμπόδιση της τροφοδότησης της ηπατικής αρτηρίας, δηλαδή της αρτηρίας που αιματώνει τον όγκο, με έγχυση χημειοθεραπευτικών παραγόντων, αναμεμειγμένων με λιπιοδόλη, οδηγεί σε νέκρωση του όγκου μέσω κυτταροτοξικών και ισχαιμικών επιδράσεων. Τα μειονεκτήματα που παρουσίασε η τεχνική του TACE, έφεραν στο προσκήνιο νέους τρόπους διεξαγωγής του, όπως είναι η χρήση σφαιριδίων (Drug eluting beads – DEBs), που εγκλωβίζουν σταθερή δόση φαρμάκου και επιτυγχάνουν την ελεγχόμενη και παρατεταμένη απελευθέρωσή του. Η παρουσία ανιονικά φορτισμένων ομάδων καθιστά δυνατή την αλληλεπίδραση των σφαιριδίων με κατιονικά φορτισμένα μόρια, όπως η δοξορουβικίνη (Dox), ένα από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα χημειοθεραπευτικά. Στην παρούσα μελέτη, διερευνήθηκε ο εγκλωβισμός και η απελευθέρωση της δοξορουβικίνης στα εμπορικά διαθέσιμα μικροσφαιρίδια HepaSphere™. Επιπλέον, ελέγχθηκε η δυνατότητα συν-εγκλωβισμού της δοξορουβικίνης με αντι-αγγειογενετικούς παράγοντες, όπως το Sunitinib, το εγκεκριμένο φάρμακο για το νεφρικό καρκίνο. Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, ένα ανάλογο του Sunitinib, το SAP, με διαφορετική δομή και φυσικοχημικές ιδιότητες. Για να είναι εφικτός ο προσδιορισμός των ενώσεων και να πραγματοποιηθεί η ανάλυση των αποτελεσμάτων αναπτύχθηκαν τεχνικές υγρής χρωματογραφίας και φασματομετρίας μάζας. Τέλος, υλοποιήθηκαν πρωτόκολλα διερεύνησης της επίδρασης των ενώσεων στην βιωσιμότητα της ηπατικής κυτταρικής σειράς Huh7. Συνολικά, τα ευρήματά μας υποδεικνύουν τον επιτυχή εγκλωβισμό και συν-εγκλωβισμό των ενώσεων στα μικροσφαιρίδια. Επίσης, παρατηρήθηκε ένα ικανοποιητικό προφίλ απελευθέρωσης, με τα ποσοστά του Sunitinib και SAP, να μην παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Με τη δοκιμή ΜΤΤ, που χρησιμοποιήθηκε για την εύρεση των τιμών IC50 των φαρμάκων, δείξαμε ότι το κάθε φάρμακο δεν επηρεάζει τη επίδραση του άλλου, στη βιωσιμότητα των κυττάρων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Φακίτσα Δανάη
- Fakitsa Danai
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2703599