National and Kapodistrian University of Athens
Η νομική αντιμετώπιση της ετοιμότητας προς εργασία από την ελληνική νομολογία και η συμβατότητά της με την Οδηγία 2003/88/ΕΚ για τα χρονικά όρια εργασίας
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα της ετοιμότητας προς εργασία από διπλή σκοπιά, ήτοι τόσο από την σκοπιά της ελληνικής νομολογίας όσο και από τη σκοπιά του ενωσιακού δικαίου όπως αυτό αποτυπώνεται στην Οδηγία 2003/88/ΕΚ για τα χρονικά όρια εργασίας και στις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βασικό ζήτημα αποτελεί το κατά πόσο η λιγότερο προστατευτική αντιμετώπιση της ετοιμότητας προς εργασία από την ελληνική νομολογία η οποία τη θεωρεί ιδιόρρυθμη μορφή εργασίας λόγω του χαμηλότερου βαθμού εγρήγορσης αυτής - εξαιρώντας την έτσι από την εφαρμογή θεμελιωδών διατάξεων για την αμοιβή και τα χρονικά όρια εργασίας - είναι συμβατή με το ενωσιακό δίκαιο το οποίο νοεεί το χρόνο εργασίας ως μια έννοια ανεξάρτητη από την εγρήγορση του εργαζομένου. Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται μια καθολική ανάλυση της έννοιας του χρόνου εργασίας η οποία ως αυτοτελής ενωσιακή έννοια δεν επιδέχεται ερμηνείας διαφορετικής ανάλογα με το εθνικό δίκαιο ενώ γίνεται και σύντομη αναφορά σε νεοεμφανισθείσες μορφές ετοιμότητας προς εργασία όπως η τηλε-ετοιμότητα και οι συμβάσεις μηδενικών ωρών απασχόλησης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καβέτσος Παναγιώτης-Ειρηναίος
- Kavetsos Panagiotis-Eirinaios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2750936