National and Kapodistrian University of Athens
Μαγνητικό πεδίο εκτινάξεων στεμματικής μάζας (CMEs) και η επίδρασή του σε πλανητικές μαγνητόσφαιρες: μέθοδοι και εφαρμογές σε εξωπλανήτες
Abstract
dc:descriptionΣκοπός της μεταπτυχιακής εργασίας είναι να προτείνει μια μεθοδολογία για την εκτίμηση του ενδεχομένου πλανητικής κατοικησιμότητας για κάθε εξωπλανήτη που βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη ενός αστέρα χαμηλής μάζας της Κύριας Ακολουθίας (ΚΑ), που χαρακτηρίζεται από υπερ-εκλάμψεις. Ενώ η κατοικησιμότητα είναι συνήθως συνάρτηση πολλαπλών παραμέτρων (π.χ του μεγέθους του πλανήτη, της σύνθεσης της ατμόσφαιράς του, της ύπαρξης υγρού ύδατος, της τροχιάς ή της περιστροφικής δυναμικής), η μέθοδος που παρουσιάζεται πρωτίστως εστιάζει στην αστρική δραστηριότητα και τις επιπτώσεις της σε πιθανόν υπάρχουσες πλανητικές μαγνητόσφαιρες που προέρχονται από μαγνητικά πεδία δημιουργούμενα από δραστηριότητα δυναμό στον πλανητικό πυρήνα. Η περιοχή στην οποία εφαρμόζεται η μέθοδός μας, χωρίζεται σε δύο επιμέρους περιοχές, ανάλογα με το αν ο μελετούμενος εξωπλανήτης είναι παλιρροϊκά κλειδωμένος ή όχι, στο μητρικό αστέρα. Στην πρώτη περίπτωση, υπολογίζεται ένας λόγος μεταξύ ενός ”υπό συνθήκη” μαγνητικού πεδίου (Beq) και ενός εγγενούς πλανητικού μαγνητικού πεδίου (Bstev). Για τιμές του πηλίκου αυτού μικρότερες της μονάδας, ευνοείται ο σχηματισμός μίας σταθερής ατμόσφαιρας επαρκής να συνδράμει στην ανάπτυξη της επιφανειακής κατοικησιμότητας. Στη δεύτερη περίπτωση (παλιρροϊκά μη κλειδωμένη περιοχή), υπολογίζεται ο λόγος του ”υπό συνθήκη” μαγνητικού πεδίου (Beq) και του γήινου μαγνητικού πεδίου (Bγης), που εμμέσως υπονοεί πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν εξωπλανήτη να διατηρήσει μια ατμόσφαιρα. Για τιμές του λόγου χαμηλότερες από τη μονάδα, υπάρχει ελπίδα για επιφανειακή κατοικησιμότητα, εφόσον το μαγνητικό πεδίο θεωρείται ίσο ή μεγαλύτερο από το γήινο. Αντίθετα, μια τιμή υψηλότερη της μονάδας, δημιουργεί αμφιβολίες για την επιφανειακή κατοικησιμότητα, διότι ακόμη και ένα ισχυρό, γήινο μαγνητικό πεδίο δεν επαρκεί για να εξασφαλίσει την ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη. Και τα δύο πηλίκα που αφορούν τις διαφορετικές περιοχές εφαρμογής της μεθόδου μας, βασίζονται στην παρατηρούμενη αστρική δραστηριότητα του μητρικού αστέρα και υπολογίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να συμπεράνουμε αν μια πλανητική μαγνητόσφαιρα συμπιέζεται πέρα από την απόσταση των δύο πλανητικών ακτίνων (2Rp), μία κρίσιμη τιμή κάτω από την οποία θεωρείται ότι αρχίζουν να λαμβάνουν χώρα φαινόμενα ατμοσφαιρικής διάβρωσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σαμαρά Ευαγγελία
- Samara Evangelia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2775297