Abstract
dc:descriptionΟ πόνος είναι η κύρια αιτία προσέλευσης των ασθενών στα Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Εμφανίζεται χωρίς φυλετική διάκριση, σε όλες τις ηλικίες και σε όλες εθνικότητες. Η αντιμετώπιση του πόνου όμως έχει αρκετά προβλήματα δηλαδή χορήγηση ανεπαρκούς αναλγησίας από τους γιατρούς, η θεραπεία του πόνου δεν είναι αναμενόμενη από αυτή που ελπίζουν οι ασθενείς. Επίσης υπάρχει η οπιοφοβία από τους επαγγελματίες υγείας, ενώ διαπιστώνεται το φαινόμενο της ολιγοαναλγησίας. Σκοπός: σκοπός της εργασίας ήταν να μελετηθεί ο τρόπος διαχείρισης και αντιμετώπισης του οξέος πόνου στο και τους παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την εκτίμηση και την ένταση του. Υλικό και μέθοδος: στην έρευνα μελετήθηκε με την χρήση του έντυπου καταγραφής σε ένα τυχαίο δείγμα 100 ασθενών στο ΤΕΠ του νοσοκομείου Γεώργιος Γεννηματάς η αντιμετώπιση του οξέος πόνου στους ασθενείς. Αποτελέσματα: Μόνο το 61% των ασθενών έλαβε κάποιο αναλγητικό, ενώ από τους ασθενείς μόνο το 10% έλαβε κάποιο οπιοειδές. Πολλοί ασθενείς έφυγαν με πολύ περισσότερο πόνο και κατά την δεύτερη μέτρηση. Ο μέσος χρόνος αναμονής είναι 47,2 λεπτά. Οι ασθενείς με αυξημένη ένταση πόνου καθώς και οι άνδρες είχαν περισσότερες πιθανότητες να λάβουν αναλγησία. Συμπεράσματα προτάσεις: ο οξύς πόνος υποθεραπεύεται στο ΤΕΠ, μπορεί αυτό να αποτραπεί. Η επανεκτίμηση του πόνου, χρήση πρωτοκόλλων για χορήγησης αναλγησίας, η καταχώρηση του πόνου ως 5ο ζωτικό σημείο αλλά και η εξειδικευμένη εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας είναι μέτρα τα οποία μπορούν να απαλείψουν την ολιγοαναλγησία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κίτου Μαρία
- Kitou Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2775946