National and Kapodistrian University of Athens
Σχεδιασμός, σύνθεση και φαρμακολογική αξιολόγηση 4,7 δισυποκατεστημένων πυριμιδο[4,5-d]πυριμιδινών ως πιθανών αναστολέων των υποδοχέων EGF και VEGF-2 στη θεραπεία του Πολύμορφου Γλοιοβλαστώματος.
Abstract
dc:descriptionΤο Πολύμορφο Γλοιοβλάστωμα (Glioblastoma Multiforme-GBM) είναι ο πιο κοινός κι επιθετικός τύπος πρωτογενούς εγκεφαλικού νεοπλάσματος στον άνθρωπο, αποτελώντας το 50% των γλοιωμάτων και το 20% όλων των εγκεφαλικών όγκων. Χαρακτηρίζεται από φτωχή πρόγνωση, ενώ το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών κυμαίνεται κατά μέσο όρο στους 14 μήνες. Η επιτακτική ανάγκη για εύρεση νέων θεραπειών έναντι του GBM έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια στην ανάπτυξη καινοτόμων ερευνών για τη σύνθεση αναστολέων, μικρού μοριακού βάρους (Tyrosine Kinase Inhibitors-TKI’s), πρωτεϊνικών κινασών που σχετίζονται με την ανάπτυξη κι εξέλιξη της νόσου. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός, η σύνθεση και η φαρμακολογική αξιολόγηση 2 γενικών τύπων αναλόγων 4,7 δισυποκατεστημένων πυριμιδο[4,5-d]πυριμιδινών. Ο γενικός τύπος Ι, αφορά μόρια που έχουν υποκατάσταση διφαινυλουρίας στην 4-ανιλινική θέση του βασικού σκελετού της πυριμιδοπυριμιδίνης, ενώ ο γενικός τύπος ΙΙ, αφορά μόρια τα οποία έχουν αρωματική υποκατάσταση στην 4-ανιλινική θέση. Ο σχεδιασμός πραγματοποιήθηκε μέσω μελετών μοριακής πρόσδεσης (docking), στις κρυσταλλογραφημένες πρωτεϊνικές κινάσες EGFR (PDB: 2YTI) και VEGFR2 (PDB: 2OH4). H αλλαγή της υποκατάστασης στην 4-ανιλινική θέση των μορίων φαίνεται να προσδώσει εκλεκτικότητα έναντι των δύο ενεργών κέντρων. Η σύνθεση των επιθυμητών τελικών μορίων πραγματοποιήθηκε μέσω αντίδρασης μεταξύ της κατάλληλα υποκατεστημένης ανιλίνης και του βασικού ιμινικού σκελετού με τη βοήθεια οξικού οξέος. Τέλος η φαρμακολογική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε σε κάποια επιλεγμένα μόρια του τύπου Ι και τύπου ΙΙ στις ακόλουθες κυτταρικές σειρές Πολύμορφου Γλοιοβλαστώματος: GOS-3, T98Gκαι 1321Ν1, μέσω ΧΤΤ αντιδραστηρίου. Οι οπτικές απορροφήσεις που μετρήθηκαν, παρουσιάζουν τα ανάλογα των πυριμιδοπυριμιδινών με την υποκατάσταση διφαινυλουρίας στην 4-ανιλινική θέση να εμφανίζουν τη μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα. Ωστόσο τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά για περεταίρω διερεύνηση.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χριστοπούλου Καλλιόπη
- Christopoulou Kalliopi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2864702