Abstract
dc:descriptionΟι θαλασσαιμίες είναι μια ομάδα κληρονομικών διαταραχών της σύνθεσης της αιμοσφαιρίνης και αποτελούν τη πιο συχνή μονογονιδιακή νόσο παγκοσμίως, χαρακτηρίζονται δε, από μείωση ή και πλήρη αναστολή σύνθεσης των φυσιολογικών αλυσίδων σφαιρίνης. Αν και το προσδόκιμο ζωής των ασθενών με θαλασσαιμία έχει βελτιωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια, κυρίως εξαιτίας της βελτίωσης των προγραμμάτων τακτικών μεταγγίσεων, καθώς και της βέλτιστης παρακολούθησης και διαχείρισης της υπερφόρτωσης σιδήρου, οι ασθενείς εξακολουθούν να εκδηλώνουν πολλές επιπλοκές αυτής της συγγενούς νόσου. Θρομβοεμβολικά επεισόδια, τόσο φλεβικά όσο και αρτηριακά, συμπεριλαμβανομένων των σπάνιων θρομβωτικών επεισοδίων στον εγκέφαλο, έχουν περιγραφεί με υψηλότερη εμφάνιση στην ενδιάμεση θαλασσαιμία από ότι στη μείζονα θαλασσαιμία. Η υψηλή συχνότητα εμφάνισης θρομβοεμβολικών επεισοδίων οδήγησε στην ταυτοποίηση μιας υπερπηκτικής κατάστασης Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκαν σημαντικές αιμοστατικές διαταραχές, ακόμη και από πολύ νεαρή ηλικία, σε ασθενείς με μείζονα β-θαλασσαιμία και ενδιάμεση β-θαλασσαιμία, όπως επίσης και σε ασθενείς με α-θαλασσαιμία (αιμοσφαιρινοπάθεια Η). Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε τους μοριακούς και κυτταρικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε υπερπηκτικότητα στη θαλασσαιμία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κυριακάκη Σταυρούλα
- Kyriakaki Stavroula
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2864895