National and Kapodistrian University of Athens
Πολιτική συμμετοχή και δράση των κοριτσιών, 1936-1945: έφηβες και νεαρές γυναίκες στην ΕΟΝ και στην ΕΠΟΝ
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική έρευνα εξετάζει τα νέα κορίτσια κατά την περίοδο 1936, έτος εγκαθίδρυσης της μεταξικής δικτατορίας και ίδρυσης της ΕΟΝ, έως το 1945, λίγο μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα. Η ανάπτυξη της εργασίας γίνεται με βάση το φύλο και την ηλικία ως μεθοδολογικά εργαλεία και τα ερωτήματα στα οποία προσπαθεί να απαντήσει είναι το πως βίωναν τα κορίτσια τις δύο οργανώσεις, πως και σε ποια επίπεδα τις επηρέασε η κάθε οργάνωση, τι οδήγησε στη συμμετοχή των κοριτσιών στην ΕΠΟΝ μετά την εμπειρία της ΕΟΝ και τι προσδοκούσαν να πετύχουν για τις ίδιες. Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας παρουσιάζεται η θέση που παραδοσιακά επεφύλασσε για τις νέες κοπέλες η κοινωνία, αυτή της νέας που κατείχε τους ρόλους της αδερφής και κόρης, που η εργασία και η μόρφωσή της ήταν υποδεέστερες από του συνομήλικου αγοριού και βασικός σκοπός της ζωής της ήταν ο γάμος και η μητρότητα. Παράλληλα, αναλύεται η νέα θέση των κοριτσιών που ήρθε να εκφράσει ο φεμινισμός του Μεσοπολέμου, μέσα από το φεμινιστικό περιοδικό Ο Αγώνας της Γυναίκας, ο οποίος στόχευε να μεταβάλει την παραδοσιακή θέση του κοριτσιού στην ελληνική κοινωνία, να αλλάξει η θέση εξάρτησης που η νέα είχε μόνιμα από μια ανδρική φιγούρα και να καταστεί αυτοδύναμη, με όπλα την μόρφωση και την εργασία. Το δεύτερο κεφάλαιο της εργασίας επικεντρώνεται στην εικόνα της γυναίκας που προωθούσε στα νέα κορίτσια η Εθνική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΟΝ) μέσα από το περιοδικό H Νεολαία. Η θέση που καλούνταν τα κορίτσια να πάρουν στην κοινωνία ως μελλοντικές Ελληνίδες γυναίκες ήταν αυτή της συζύγου και μητέρας. Η ΕΟΝ μπορεί να έδινε αρχικά την εντύπωση πως απομάκρυνε τις έφηβες από τους περιοριστικούς δεσμούς της οικογένειας και ότι τους έδινε την ευκαιρία να συναναστραφούν με αγόρια της ηλικίας τους, όμως αποκήρυξε κάθε θέση που είχε στηρίξει ο φεμινιστικός λόγος της προηγούμενης περιόδου, διατήρησε την παραδοσιακή αντίληψη για τα κορίτσια και τη γυναίκα και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη μητρότητα, ως σκοπό ζωής των κοριτσιών, ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί του Νέου Κράτους του Ιωάννη Μεταξά. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η οργάνωση της Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ) ως η μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση νέων, και αντίστοιχα, αναζητείται η θέση των κοριτσιών στην ελληνική κοινωνία, όπως εκφράστηκε μέσα από τον έντυπο λόγο της οργάνωσης. Η ΕΠΟΝ ήθελε να δημιουργήσει έναν νέο τύπο κοριτσιού που θα μπορούσε να σταθεί στα πόδια του με τις δικές τους δυνάμεις και θα έπαιρνε τη θέση του όχι πίσω από τον άνδρα αλλά δίπλα του, συμμετέχοντας ισότιμα και ισάξια στον κοινωνικό και πολιτικό στίβο, χωρίς όμως να ενστερνίζεται το φεμινιστικό λόγο του Μεσοπολέμου. Τέλος, στο τελευταίο κεφάλαιο της έρευνας εξετάζεται η εμπειρία της αντιστασιακής δράσης μέσα από μαρτυρίες γυναικών, που ως νέες συμμετείχαν στην Αντίσταση και ήταν οργανωμένες στην ΕΠΟΝ. Μέσα από τις εμπειρίες τους φανερώνεται πως η αντιστασιακή δραστηριότητα αποτέλεσε τη βάση που χρειάζονταν οι νέες κοπέλες, ώστε να μπορέσουν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Η εμπειρία της Αντίστασης μετασχημάτισε τις ζωές τους, άλλαξε τα πρότυπα ζωής που είχαν μέχρι τότε και τους έδωσε τη δύναμη να ακολουθήσουν μια διαφορετική πορεία, αυτή της ανεξαρτησίας και της ατομικής αυθυπαρξίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δουφεξή Παναγιώτα
- Doufexi Panagiota
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, English, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2865869