National and Kapodistrian University of Athens
Κλινικά χαρακτηριστικά ζευγών αδελφών με διάγνωση Διαταραχής Αυτιστικού Φάσματος: Συγκριτική μελέτη.
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο αυτισμός είναι μια νευροαναπτυξιακή πολυπαραγοντική διαταραχή, με κλινική εικόνα που ποικίλλει. Οι ερευνητές προσπάθησαν να απαντήσουν στο κατά πόσο υπάρχει ομοιογένεια συμπτωμάτων και βαρύτητας στα αδέρφια με Αυτισμό ή Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, προχωρώντας σε μια φαινοτυπική σύγκριση μεταξύ τους. Τα αποτελέσματα των προηγούμενων ερευνών όμως, δεν καταλήγουν σε ασφαλές συμπέρασμα. Σκοπός: Στην παρούσα έρευνα επιχειρείται μια σύγκριση των κλινικών χαρακτηριστικών (βαρύτητα, συμπτώματα, λειτουργικότητα) που έχουν συγκεντρωθεί απο αδέρφια που έχουν διαγνωσθεί με αυτισμό ή Διαταραχή Αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ). Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη συσχέτισης, στην οποία περιλαμβάνονται 21 ζεύγη διαγνωσμένων αδερφών με αυτισμό ή ΔΑΦ (Ν=42, 31 αγόρια- 11 κορίτσια, Μ.Ο 4,8 έτη). Οι πληροφορίες έχουν ληφθεί από τους κλινικούς του Ιατρείου ΔΑΦ, της Παιδοψυχιατρικής κλινικής του Eθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πιο συγκεκριμένα αφορούν στοιχεία από το ψυχοκοινωνικό ιστορικό, από τα αποτελέσματά τους στο Autism Diagnostic Observation Schedule-2 (Calibrated Severity Scale) και Autism Diagnostic Interview –Revised, καθώς και από το εργαλείο Vineland Adaptive Behavioral Scale. Οι παραπάνω πληροφορίες συγκρίθηκαν ανάμεσα στα ζευγάρια αδερφών, ενώ στη συνέχεια εξετάστηκαν και σε σχέση με στοιχεία από το ψυχοκοινωνικό ιστορικό τους (φύλο, σειρά γέννησης, ύπαρξη προ/περιγεννητικών επιπλοκών και η ηλικία της μητέρας και του πατέρα). Αποτελέσματα: Σημαντική συμφωνία των αδελφών υπήρξε στους τομείς του ADI «επικοινωνία» (ΙCC= 0,56) και «επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές» (ICC=0,58) και στους τομείς του Vineland «επικοινωνία» (ICC=0,74), «κοινωνικοποίηση» (ICC=0,74), «κινητικές δεξιότητες» (ICC=0,88) και «συνολική βαθμολογία λειτουργικότητας» (ICC=0,75). Επίσης, τα μικρότερα αδέλφια εμφάνισαν μια τάση για χαμηλότερες τιμές στη διάσταση «επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές» της κλίμακας ADI, δηλαδή λιγότερα προβλήματα σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα αδέλφια (p=0,09). Τέλος, όσο μεγάλωνε η ηλικία της μητέρας, τόσο καλύτερα αποτελέσματα βρέθηκαν να έχουν τα παιδιά στην «επικοινωνία» και «κοινωνική αλληλεπίδραση» του ADI-R (p=0,03). Συμπεράσματα: Τα αδέλφια παρουσίασαν ομοιογένεια σε κάποια από τα συμπτώματά τους, αλλά όχι σε όλα. Σημαντικό είναι ότι δεν βρέθηκε ομοιογένεια ως προς την βαρύτητα της διαταραχής. Η σειρά γέννησης βρέθηκε να επηρεάζει κάποιους τομείς, ενώ τα αποτελέσματα σε ADOS-2, ADI-R και Vineland δεν επηρεάστηκαν από άλλους παράγοντες όπως η ηλικία έναρξης της ομιλίας, του βαδίσματος ή των ανησυχιών των γονέων. Τέλος, η ύπαρξη προγεννητικών/περιγεννητικών προβλημάτων και η ηλικία του πατέρα κατά τη γέννηση δεν συσχετίστηκαν σημαντικά με τις υπο μελέτη κλίμακες.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τσανακαλιώτη-Παντελάκη Αλεξάνδρα
- Tsanakalioti-Padelaki Alexandra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2874687