Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Χρήση τρανεξαμικού οξέoς στη χειρουργική αντιμετώπιση των καταγμάτων ισχίου- ανασκόπηση

Abstract

dc:description

Τα κατάγματα ισχίου είναι από τις ορθοπεδικές επεμβάσεις που συνοδεύονται με τη μεγαλύτερη διεγχειρητική και μετεγχειρητική απώλεια αίματος (1). Η μετάγγιση συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι ο συνήθης τρόπος αντιμετώπισης της απώλειας αίματος κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων αυτών. Απώλεια αίματος της τάξης των 1000 ml συνήθως οδηγεί σε μετεγχειρητική αναιμία και απαιτεί μετάγγιση, μια πράξη που ελοχεύει τον κίνδυνο μετάδοσης ιογενών νοσημάτων, αλλεργικές και ανοσοτροποποιητικές αντιδράσεις (2). Συχνά υπάρχει το πρόβλημα των διαθέσιμων φιαλών αίματος οδηγώντας την ιατρική κοινότητα να ερευνήσει τρόπους ή παρεμβάσεις, που έχουν ως στόχο τη μείωση της ανάγκης των μεταγγίσεων (2). Η Μετάγγιση αίματος μετά από ορθοπεδικές επεμβάσεις ανήκει στο 10% όλων των μονάδων αίματος που χορηγούνται από την αιμοδοσία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (3). Ο στόχος της μετάγγισης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι να αυξήσει τη συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης και ως εκ τούτου τη μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς. Παρόλα ταύτα, δεν υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες όσον αφορά στην μετάγγιση. Επιπρόσθετα, τα δεδομένα της τελευταίας δεκαετίας προτείνουν ως ασφαλές όριο μετάγγισης, τιμή αιμοσφαιρίνης 7g/dl με μέγιστο όριο τιμή αιμοσφαιρίνης 10g/dl. Μια ελεγμένη στρατηγική μετάγγισης είναι αποτελεσματικότερη και πιθανώς καλύτερη από μια ανεξέλεγτη μέθοδο, ιδιαίτερως σε ασθενείς βαρέως πάσχοντες (4). Λαμβάνοντας υπόψη την ασφάλεια, το κόστος και την έλλειψη μονάδων αίματος, οποιαδήποτε μετάγγιση σε ορθοπεδικά χειρουργεία πρέπει να εκτελείται με ιδιαίτερη προσοχή. Σε επεμβάσεις καταγμάτων ισχίου, η διεγχειρητική απώλεια άιματος και η μειωμένη ερυθροποίηση, που κατά κύριο λόγο οφείλεται στην επαγώμενη από το τραύμα φλεγμονή οδηγεί στο 90% των ασθενών σε μετεγχειρητική αναιμία (5). Η αναιμία σε ασθενείς με κατάγματα ισχίου, οι οποίοι συνήθως ανήκουν στην τρίτη ηλικία, μπορεί να προυπάρχει λόγω άλλων νοσημάτων, γεγονός που καθιστά ακόμα πιο αναγκαία την αντιμετώπιση της. Η αναιμία προκαλεί αιμοδυναμικό στρες, αυξημένες ανάγκες του μυοκαρδίου σε οξυγόνο και ιστική υποξία ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς με κατάγματα ισχίου. Ιδιαιτέρως, σε ασθενείς με προυπάρχουσα καρδιακή νόσο, ο κίνδυνος είναι αυξημένος. Η πιθανότητα αύξησης των επιπέδων τροπονίνης μετά από ορθοπεδική επέμβαση είναι 22-52,9%. Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι η αναιμία συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από επεμβάσεις ισχίου. Επιπλέον, η αναιμία αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα δυσκολίας κινητοποίησης των ασθενών μετεγχειρητικά. Η μετάγγιση αλλογενούς αίματος είναι η πιο κοινή τεχνική που χρησιμοποιείται για την οξεία και μετεγχειρητική αναιμία, ιδιαίτερα σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης προεγχειρητικά ή σε μη ειδικά χειρουργεία, καθώς μπορεί να αυξήσει πολύ γρήγορα τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης (6). Όμως, αποτελώντας ένα βιολογικό παράγοντα, η μετάγγιση ερυθρών ενέχει κινδύνους, όπως μετεγχειρητικές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανόμενης της πνευμονίας, μετεγχειρητικό παραλήρημα και αύξηση του χρόνου παραμονής στο νοσοκομείο. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη, μια νέα μέθοδος ερευνάται με σκοπό να μειώσει την απώλεια αίματος και να μειώσει τις μεταγγίσεις και αυτή είναι η χορήγηση τρανεξαμικού οξέος.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Τράντζας Παναγιώτης
  • Trantzas Panagiotis

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2876520

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Τράντζας Παναγιώτης; Trantzas Panagiotis. Χρήση τρανεξαμικού οξέoς στη χειρουργική αντιμετώπιση των καταγμάτων ισχίου- ανασκόπηση. 2019. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2876520