Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

H αρχή της μη αναδίκασης στη Σύμβαση της Νέας Υόρκης

Abstract

dc:description

Η διαιτητική επίλυση των διαφορών, εμφανίστηκε στο δίκαιο ήδη από την αρχαιότητα, στα σύγχρονα κράτη μόλις στον 20ο αιώνα και ειδικώτερα μετά την Οικουμενική Σύμβαση της Ν.Υόρκης του 1958 και αργότερα του πρότυπου Νόμου της UNCITRAL κατέστη ευρέως μια εναλλακτική μέθοδος επίλυσης των διαφορών στο πλαίσιο του διεθνούς εμπορίου, παράλληλη και ισόκυρη προς την κρατική δικαιοσύνη . Τα περισσότερα κράτη αναγνωρίζουν ότι το δίκαιο που διέπει το διεθνές εμπόριο πρέπει να απελευθερωθεί από τα δεσμά του με τις εθνικές έννομες τάξεις, και επομένως τα πολιτειακά δικαστήρια θα πρέπει να σέβονται τη βούληση των διαδίκων να επιλέξουν ένα διαφορετικό ανεθνικό forum, όπως η διαιτησία- θεμέλιο της οποίας είναι η ιδιωτική αυτονομία- για την επίλυση των διαφορών τους. Ωστόσο τα εθνικά δικαστήρια κάθε έννομης τάξης υποχρεούνται παράλληλα να βρίσκουν και μια ισορροπία μεταξύ του σεβασμού της ιδιωτικής αυτονομίας και αφ’ ετέρου της διασφάλισης των πιο θεμελιωδών αντιλήψεων ηθικής και δικαιοσύνης που επικρατούν στη συγκεκριμένη έννομη τάξη κατά το χρόνο που κρίνεται η διαιτητική απόφαση . Αυτό το ρόλο επιτελεί ο έλεγχος της διατητικής απόφασης από το πολιτειακό Δικαστήριο. Όριο όμως στην έκταση του πολιτειακού ελέγχου αποτελεί η αρχή της απαγόρευσης της αναδίκασης (revision au fond) της της ουσίας της υπόθεσης που εξετάστηκε και κρίθηκε από το διαιτητικό δικαστήριο, η οποία βρίσκει εφαρμογή τόσο στην ακυρωση των ημεδαπών όσο και στην απόκρουση της εκτέλεσης αλλοδαπών διατητικών αποφάσεων. Η ως άνω αρχή συνάδει με την εγγενή φύση της διαιτησίας που συνιστά ισότιμο αλλά ξεχωριστό τρόπο επίλυσης διαφορών, ο οποίος θα υπονομευόταν αν τα δικαστήρια επενεξέταζαν την υπόθεση. Στην εργασία αρχικά γίνεται επισκόπηση των αρχών που διέπουν τη διαιτησία μεταξύ των οποίων είναι και η απαγόρευση αναδίκασης, ενώ στο δεύτερο μέρος γίνεται ανάλυση της εν λόγω αρχής, όπως αυτή αποτυπώνεται και συνάγεται ερμηνευτικά από τη Σύμβαση της Ν.Υόρκης, γίνεται αναφορά στη δημόσια τάξη ως μέτρο ελέγχου των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων και κυρίως στις απόψεις της θεωρίας και νομολογίας για την έκταση ελέγχου των αλλοδαπών δαιτητικών αποφάσεων. Ιδιαίτερη μνεια γίνεται στην έκταση του ελέγχου , η οποία ίσως αγγίζει τα όρια της αναδίκασης, σε υποθέσεις που υποστηρίζεται ότι παραβιάζεται το Δίκαιο του Ανταγωνισμού. Τέλος στο τρίτο μέρος υπάρχει λεπτομερής αναφορά στην εξέλιξη της ελληνικής νομολογίας ως προς την απαγόρευση της αναδίκασης αλλά και στη διεθνή νομολογία στο ως άνω ζήτημα με ιδιαίτερη αναφορά στην γαλλική αλλά και στην αγγλική νομολογία.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • ΠΑΤΣΟΥΡΑ ΓΕΩΡΓΙΑ
  • PATSOURA GEORGIA

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:2895611

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

ΠΑΤΣΟΥΡΑ ΓΕΩΡΓΙΑ; PATSOURA GEORGIA. H αρχή της μη αναδίκασης στη Σύμβαση της Νέας Υόρκης. 2020. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895611