National and Kapodistrian University of Athens
Ψυχοκοινωνικοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση του καρκίνου του μαστού
Abstract
dc:descriptionΟ καρκίνος του μαστού, παρά την ραγδαία εξέλιξη των διαγνωστικών μεθόδων και των καινοτόμων παρεμβάσεων, εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες νοσηρότητας από καρκίνο και πρόωρης θνητότητας των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια γίνεται ιδιαίτερος λόγος για τη διερεύνηση όχι μόνο των βιολογικών και περιβαλλοντικών, αλλά και των ψυχοκοινωνικών παραγόντων που ενδεχομένως σχετίζονται με την έκλυση ή/και την πορεία της νόσου. Σκοπός της παρούσας έρευνας αποτελεί, η διερεύνηση της πιθανής σχέσης ψυχολογικών παραγόντων και κοινωνικών συνθήκων με τον καρκίνο του μαστού. Συγκεκριμένα, διερευνάται εάν τα ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής και το αντιλαμβανόμενο στρες συμβάλουν στην αυξημένη ευαλωτότητα, εάν η ψυχική ανθεκτικότητα λειτουργεί προστατευτικά καθώς και εάν η νόσος συνοδεύεται από αυξημένη συμπτωματολογία άγχους και κατάθλιψης. Μία ομάδα γυναικών υπό θεραπεία για κακοήθεια μαστού σε Νοσοκομειακές μονάδες των Αθηνών (Ν=109) συγκρίθηκε με μια ομάδα ελέγχου χωρίς κακοήθεια (Ν=98). Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο που περιλάμβανε α) την κλίμακα βαθμολόγησης Στρεσσογόνων Γεγονότων (Social Readjustment Rating Scale των Holmes & Rahe), για την τελευταία πενταετία β) την κλίμακα Αντιλαμβανόμενου Στρες (PSS-14) για το πόσο αισθάνονταν στρες στη ζωή τους τα τελευταία πέντε χρόνια γ) την κλίμακα ψυχικής Ανθεκτικότητας (Connor-Davidson Resilience Scale, CD-RISC) δ) την κλίμακα τρέχουσας συμπτωματολογίας Άγχους και Κατάθλιψης (Hospital Anxiety and Depression Scale, HADS) ε) κλειστές ερωτήσεις αναφορικά με παράγοντες κινδύνου σχετιζόμενους με καρκίνο μαστού καθώς κοινωνικό-δημογραφικά χαρακτηριστικά. Στις γυναίκες με καρκίνο του μαστού βρέθηκε ότι το αντιλαμβανόμενο στρες, σε βάθος πενταετίας ήταν σε υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου ενώ τα στρεσσογόνα γεγονότα ζωής δεν διέφεραν μεταξύ των δύο ομάδων. Επίσης τα στρεσσογόνα γεγονότα ζωής παρουσίαζαν ασθενή συσχέτιση με το αντιλαμβανόμενο στρες. Η ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών δεν διέφερε από αυτήν της ομάδας ελέγχου αλλά όσο χαμηλότερη ήταν η ανθεκτικότητα τόσο υψηλότερο ήταν το αντιλαμβανόμενο στρες. Τέλος η συμπτωματολογία άγχους και κατάθλιψης δεν βρέθηκε, στατιστικά σημαντικά, αυξημένη στις γυναίκες με καρκίνο του μαστού παρότι το αντιλαμβανόμενο στρες είχε τη μεγαλύτερη προβλεπτική ισχύ για τα επίπεδα τόσο του άγχους όσο και της κατάθλιψης. Επισημαίνεται ότι οι δύο ομάδες δεν διέφεραν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό ως προς τους παράγοντες κινδύνου από το ιατρικό τους ιστορικό, επομένως το αντιλαμβανόμενο μακροχρόνιο στρες βρέθηκε να αποτελεί πρόσθετο παράγοντα κινδύνου. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα σχεδιασμού προγραμμάτων ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των γυναικών με καρκίνο του μαστού αλλά και προγραμμάτων πρόληψης σε εθνικό επίπεδο, με έμφαση στο αντιλαμβανόμενο στρες και την προαγωγή της ψυχικής ανθεκτικότητας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κουμαντάκη Βασιλική-Ευφροσύνη
- Koumantaki Vasiliki-Effrosyni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, English, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2917139