National and Kapodistrian University of Athens
Επιδράσεις της μακροχρόνιας παραμονής ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης μέσω ασκού σε ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η ενδοαορτική αντλία αντιώθησης μέσω ασκού (Intra Aortic Balloon Counterpulsation IABP) είναι μια μορφή μηχανικής υποστήριξης της κυκλοφορίας , που αυξάνει την καρδιακή παροχή από 0,5 έως 1,0 Lt ανά λεπτό. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση των επιδράσεων της μακροχρόνιας χρήσης ΙΑΒΡ (για >30 ημέρες) στις αιμοδυναμικές και εργαστηριακές παραμέτρους, καθώς και των εμφανιζόμενων επιπλοκών της σε ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια. Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη αυτή συμπεριλήφθηκαν 24 ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στη μονάδα καρδιακής ανεπάρκειας του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου και παρέμειναν σε ενδοαορτική αντλία για περισσότερο από τριάντα συνεχείς ημέρες (μέσος όρος 70,2 ημέρες). Από τους ασθενείς ελήφθησαν δείγματα ορού προ της τοποθέτησης της ΙΑΒΡ καθώς και την 6η, την 30η και την 60η ημέρα παραμονής της. Επιπλέον, στους ασθενείς διενεργήθηκε δεξιός καθετηριασμός πριν της τοποθέτησης της ΙΑΒΡ και την 30η μέρα παραμονής της. Αποτελέσματα: Οι τιμές όλων των εργαστηριακών παραμέτρων που μελετήθηκαν παρουσίασαν βελτίωση. Σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μειώθηκαν οι τιμές των: ουρία, κρεατινίνη, χολερυθρίνη και NTproBNP, (p<0,001),αντίστοιχα, ενώ σε στατιστικά μη σημαντικό βαθμό των AST και ALT (p=0,205 και p=0,180 αντίστοιχα). Επιπλέον, σημειώθηκε βελτίωση των πιέσεων πλήρωσης, όπως αυτό καταδεικνύεται από τη μείωση της πίεσης του δεξιού κόλπου σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0,039) όσο και της πίεσης ενσφήνωσης των πνευμονικών τριχοειδών σε στατιστικά μη σημαντικό βαθμό (p=0.680). Ο καρδιακός δείκτης δεν παρουσίασε ουσιαστική μεταβολή. Σε ότι αφορά τις επιπλοκές, λοίμωξη εμφάνισε το 29,16% των ασθενών, σοβαρή αιμορραγία που χρειάστηκε μετάγγιση το 12,5%, θρόμβωση το 16,67%, θρομβοκυττοπενία λόγω χορήγησης ηπαρίνης (HIT) το 20,8% και αιμάτωμα το 16,67%. Κανένας δεν εμφάνισε ισχαιμία άκρου. Όσον αφορά την κλινική έκβασή τους, το 29% υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση καρδιάς, το 8% απογαλακτίστηκε, το 21% έλαβε συσκευή υποβοήθησης της αριστερής κοιλίας (LVAD) και το 25% αμφικοιλιακή συσκευή (BiVAD), ενώ το 17% κατέληξε υπό IABP. Συμπεράσματα: Η ενδοαορτική αντλία φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική και ασφαλής μεσοπρόθεσμη λύση για τους ασθενείς με τελικού σταδίου καρδιακή ανεπάρκεια, κυρίως ως γέφυρα προς μεταμόσχευση ή προς την τοποθέτηση συσκευών υποβοήθησης της αριστερής κοιλίας ή και των δυο κοιλιών (LVAD και BiVAD αντίστοιχα).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπούσουλα Ελένη
- Bousoula Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2919162